ja, het is eindelijk zo ver.... We gaan Cusco morgen verlaten.. De koffers zijn ingepakt (ik weet niet hoezwaar mn koffer is.. ma ik gok op heeel veel overgewicht.. :s.. So we shall see tomorrow. Maar goed dat we met Taca meer mee mogen nemen dan alleen maar die 20kg...)
Op naar de 2 weken vakantie :D
We vliegen morgen naar Lima, waar we ons koffer dumpen in een hostal en dan alleen met ons rugzakje de bus inspringen naar Nazca, Huacachina en Ica waar we de Islas Ballestas gaan bekijken. Dit gaat ongeveer 3 tot 4 dagen duren en dan gaan we op naar het noorden naar de Playas!!!En daar zien we wel weer verder waar precies... hangt er van af of het leuk is of niet, zo niet gaan we gewoon door naar de volgende plek ;)
Dus dat wordt 2 weken relaxen.. Heb er echt zin in.. Hebben afgelopen vrijdag onze stages afgesloten, dus dat hebben we helemaal achter de rug.
Over stages gesproken... ik weet t.. t is schandalig.. heb ze er allebei al op zitten, en nog geen een woord erover op mn site gezet...
Bij deze dus:
Mijn eerste stage heb ik gelopen op Don Jose de San Martin. Dit is een school voor gehandicapte kinderen, waar ze dus ook een fysiotherapeute hebben die elke dag de kinderen ophaalt uit hun klas en ze dan ongeveer 3 kwartier behandelt.
Voor de fysiotherapie is er een apart lokaal ingericht, met eigenlijk alle attributen die je nodig hebt. Hier stond ik eigenlijk echt van te kijken! Het was helemaal niet zo primitief als ik van te voren verwacht had...
Bij deze stageplek had ik één begeleider, Imelda. Een heel klein stevig vrouwtje, die zo ijdel was als maar iets... Als ze zich een dag niet op had kunnen maken, vloog ze als eerste naar de spiegel om zich daar op te maken voordat ze haar dag begon....
Maar dat zal wel echt peruaans zijn, de meeste vrouwen zul je nooit zonder make up de straat op zien gaan.
Maar wat mn stage betreft, ze werkte daar volgens een vast rooster, dus elke week zag er precies hetzelfde uit.
Je begon op maandagochtend met de ´formacion´. Dit houd in dat alle kinderen incl de leraren zich op t speelterrein moeten verzamelen, er wordt een ´onze lieve heer´ en een ´weesgegroetje´ gebeden (jeps.. Peru is heel katholiek) daarna komt er een praatje, wordt de datum aan de kinderen gevraagd en of ze nog wat meegemaakt hebben. En niet te vergeten de peruaanse vlag wordt er bij gehaald samen met het Volkslied en het lied van school... Heel officieel allemaal.. Maar blijkbaar gebeurt dit op alle scholen hier. Gelukkig wordt het volklied en de vlag er alleen maar op maandag bij gehaald..
Maar de rest van de dagen hebben ze net zo´n formacion met bidden en verhaaltje en al..
Vrij apart als je dat voor de eerste keer ziet. Maar alles went..
Na de formacion begin je dus met de kinderen ophalen en ze te behandelen. De patienten varieerden in leeftijd van n jaar of 4 tot 25 en hadden allemaal uiteenlopende ziektebeelden. Van sommigen was uberhaupt geen diagnose bekend, en dan werk je maar aan wat je ziet, zodat de kinderen toch vooruit kunnen. Een van de ziektebeelden wat je onder andere veel ziet is Cerebrale parese. Ik wist niet dat die zo veel verschillende uitingsvormen had.
Met betrekking tot CP heb ik wel vanalles van Imelda kunnen leren. Je kon echt aan haar merken dat ze er veel ervaring mee had, en daardoor er ook heel veel van wist.
Het werken met de kinderen vond ik ook wel echt leuk, alleen heb je er toch wel heeeeeeeeeeeeeeel veel geduld voor nodig, voordat sommige kinderen eindelijk eens luisteren of door hebben wat je bedoelt. Gooi daar een taalbarriere boven op, en je kunt af en toe nog wel eens een irritatie als gevolg hebben. Maar ook hier leer je mee omgaan.
Wat wel een nadeel was op deze plaats is dat ik heel veel alleen heb moeten werken, omdat Imelda dan weer eens weg was, of ze moest weer ´werken´ bij de directrice (heb ik nog steeds mn twijfels over.. maar goed.. )
en dat ze heel hebberig was. Af en toe wat kopen om ze te helpen is niet erg.. Maar als ze er continue naar vragen wordt het wel vervelend. Vooral als je al duizend keer uitgelegd hebt dat je ook maar student bent en ook geen geld als water hebt. Alleen helpt dat niet, ze blijven je toch zien als rijke buitenlander...
Wat dat betreft was de volgende stageplek toch een stuk relaxeder.
Deze was in Clinica San Juan de Dios, een kliniek waar verschillende diciplines bij elkaar zaten, soort van klein ziekenhuisje, waar ze dus onder andere fysiotherapie hebben.
Hier werkte ik met nog 3 andere fysiotherapeuten.
Ze behandelden zowel kinderen (die wonen in de kliniek) en volwassenen die van buiten komen.
Ik heb hier voornamelijk met volwassenen gewerkt. Wat wel een verademing was, na een hele tijd met alleen maar kinderen gewerkt te hebben. Het is toch wel fijn om dan eindelijk eens een normaal gesprek te kunnen voeren.
De fysiotherapie die ze daar toepasten was alleen wel een stuk passiever dan dat ik in Nederland gewend was. En de instelling van een aantal patienten ook...
Ze passen vooral warmtepakkingen, massages en electrotherapie toe. Was ik zo blij dat ik in de eerste stage helemaal niet heb hoeven masseren... ma in de 2e stage heb ik dit dubbel en dik ingehaald.. Zullen we maar zeggen dat t goed is voor je ervaring ;)
Maar gelukkig in de laatste paar weken toch steeds meer patienten waar ze toch mee gingen oefenen.
Deze stageplek lag veel meer in de richting van wat ik waarschijnlijk wil gaan doen. Ze hadden verschillende patienten die revalideerden na een ongeluk (die hier helaas te veel gebeuren...), veel hernia´s en een aantal neurologische patienten. Veel meer wat ik leuk vind dus!
En heel veel leuke, aardige patienten waar je in die korte tijd toch best een goede band mee op kunt bouwen. Ik vond het dan ook heel jammer toen mijn laatste stagedag daar aangebroken was... Pero, asi es.. Time flies when you´r having fun.
Wat wel heel typisch was (weet niet of het echt aan deze plek ligt, of dat het gewoon peruaans is) is dat ze het continue over eten hebben! of het nu s ochtends vroeg is of dat het tegen etenstijd loopt.. maakt niet uit! Het is een van de weinge gespreksonderwerpen die iedereen gebruikt.. En ze kijken je raar aan (als ze je al niet uitlachen) als je zegt dat je gewoon luncht met brood...
Dan ben je de rare Hollander... maar dit leverde soms ook wel leuke situaties op.
Dus mijn laatste week heb ik ook maar geheel in stijl afgesloten met eten ;) Ik had een chocoladetaart gehaald die ze volgens mij met smaak opgegeten hebben. Mooie afsluiting dus!
Het laatste weekendje Cusco bestond dus uit koffer inpakken, nog n laatste keer wat doen met de mensen hier... Maar helaas zijn er veel weg, aan het reizen dit weekend, voor visum of wat dan ook, dus we zijn donderdag maar alvast begonnen met afscheid nemen van Amy en Zedra.. Vrijdag hebben we Yudy en Rubens nog een keer uitgenodigd om mee te gaan eten, als afsluitertje en zijn daarna nog maar met zn allen een keer goed op stap gegaan. Cusco moet je natuurlijk ook wel op de goede manier afsluiten :)
Zaterdag maar de laatste dingen ingepakt, ons appartementje eindelijk maar weer eens n beetje gepoets en vandaag voor de laatste keer uitslapen en op de trappen zitten..
Straks ga ik met mieke nog ff naar Ukukus, voor de laatste keer de jungleband bekijken en dan kruip ik lekker mn bedje in... Want morgenvroeg moeten we al om 6.15 in de taxi zitten om op tijd op t vliegveld te zijn :S
tot zover Cusco...
Ciao!
x Esther
zondag 18 november 2007
woensdag 31 oktober 2007
Na ons Boliva avontuur hebben we het maar weer eens lekker rustig aan gedaan...
De stage begon weer volop, en aangezien we van plek gewisseld waren was het toch nog steeds wel n beetje wennen(ondanks dat het al week 2 was...) Want de peruanen moet je toch wel n beetje voor je zien te winnen en lekker actief doen.. want anders zit je de hele dag uit je neus te eten en schiet je er dus nog helemaal niks mee op. En natuurlijk vrolijk de hele dag achter je begeleider aanrennen om je patienten een beetje te leren kennen...
Ook werd het deze week tijd om ons lieftallige vreetschuurtje maar weer eens te poetsen.. Want ja, als mamalief op bezoek komt moet het wel n beetje schoon zijn.. hahaha!
De moeder van mieke kwam vrijdag namelijk aan samen met Bart. Die kwamen even 2 weekjes kijken hoe ons leventje er hier bij stond. Dus het werd 2 weken de toeristische dingen herhalen (voor zover we ze al gedaan hadden..) en sightseeing Cusco. Maar niet alleen de toeristische dingen natuurlijk. Ook onze school, onze stamkroegen, de stageplekken en niet te vergeten de achterwijken van Cusco laten zien.
Het volgende weekendje zijn we weer richting Tipon gegaan. Om er weer een gezellig dagje van te maken met Michael en Judy. We hebben dit keer de andere ruines daar in de buurt bezocht, Rumicolca en Pikillakta, die we nog niet gezien hadden. En zijn ff mee omhoog gegaan naar de Tiponruines. Maar in plaats van deze nog een keertje te gaan bekijken hebben mieke en ik er lekker een wandeling van gemaakt.. Ff een uurtje in de zon wandelen.. en esther is weer eens kreeft.. Heerlijk die zon hier :S
Toen marlies en bart de ruines ook weer voor gezien lieten stond HET eten ook al klaar voor ons... Ja hoor.. nu moesten we er aan geloven. Als je in Tipon bent, moet je natuurlijk ook de Cuy gegeten hebben.. Want dat is de specialiteit van Tipon.
Dus dan ligt er ineens een kwart cavia op je bordje, met zo'n pootje wat je lekker aan zit te kijken met alle nageltjes en alles er nog aan.... Heeeeeerlijk! Toch maar geprobeerd, maar als het aan mij ligt dan hou ik het toch maar bij de palta's en de lomo saltado's.... Cuy is toch niet helmaal mijn ding.
Het weekend erna hebben we besloten om maar weer eens lekker actief te doen.. En aangezien wij de ruines van Moras en de salineras van Maray nog niet gezien hadden viel dat mooi te combineren met mountainbiken!
Maja.. mooi... welgeteld een half uurtje hebben we 4 goede fietsen gehad, en toen was die van amy kapot... (jeps, was weer een uitje met z'n 3en.. dus dat er problemen kwamen was te verwachten) Dus gewisseld met de gids van fiets.. maja, peruanen zijn en blijven klein, en als t zadel dan niet te verzetten is kun je wel n hele fiets hebben.. maar t blijft gewoon klote...
Gelukkig was de omgeving waar we doorheenfietsen echt super mooi, dus dat maakte al heel wat goed!
En de terugweg was helemaal mooi. Toen we de route uitgefietst/gestept/gelopen hadden * (doorhalen wat niet van tooepassing is...) moesten we met de locale bus terug naar Urubamba, vanwaaruit we een andere locale bus terug naar Cusco zouden pakken.
Maar langs de bus waren ze een mamavarken met haar kleintjes aan het vangen, dus de chauffeur stapt uit om te helpen..dus wij met zn allen wachten, en al mooi zeggen 'die gaan toch niet met ons mee he??' Jawel dus! Mamavarken ging bovenop het busje, en de biggetjes gingen in de zak onder de stoelen bij Amy en Mieke!! Vonden ze heel leuk ;) Vooral toen die zak ineens door de bus op ging lopen.. hahaha.. heb me echt kapot gelachen, en de rest van de bus met mij!
Maar goed, 20 minuten in n bus met die beesten is nog wel te overleven. Gelukkig hebben we dallijk een andere bus naar Cusco dachten wij.. Maar nee hoor.. die beesten gingen weer gewoon vrolijk mee! Alleen dit keer bovenop de bus.
Ze hadden alleen niet zo heel goed gecheckt hoe ze die beesten vastgemaakt hadden.. Want al bij het eerste hobbeltje werd er ineens kei hard door de bus 'CHANCHA' geschreeuwd... En wat bleek.. Mamabig was dus van bovenaf de bus erafgevallen... ma goed dat t taaie beesten zijn, wnat vanaf 3 meter naar beneden vallen is niet niks...
Moet je je eens voorstellen... met je varkens gewoon vrolijk in de Veolia bussen mee...
De dag erna hadden we ook nog vanalles in de planning staan. Maar die vielen allemaal in duigen vanwege de ciento. In heel Peru was alles gesloten, en moesten de mensen tot 6 uur binnenblijven om geteld te worden. En dit gebeurde dus allemaal met de hand!!
Wel raar moet ik zeggen... het leek bijna alsof Cusco uitgestorven was.. Heel de stad stil en rustig, terwijl het anders altijd stikt van de mensen en niet te vergeten van de taxi's die om de seconde toeteren!
Maar goed dat marlies en bart een hotel hadden met dakterras, dus dat werd ons toevluchtsoord voor die dag. Lekker relaxen mag ook wel weer n keertje ;)
De week erop wederom lekker rustig aan gedaan. N keertje met amy gaan uiteten zodat mieke nog lekker n dagje alleen met dr moeder had, en verder ging alles gewoon zn normale gangetje.
Lekker uitrusten voor het weekend: De Full Moon Party!
Wij hadden bij god geen idee wat we er van voor moesten stellen, maar zijn toch maar gegaan.
We waren voor de verandering eens met n grote groep,dus gezellig zou het toch wel worden.
Maar een taxi gepakt naar 'Casa Montesino' waar het gehouden werd... want waar het was.. ook geen idee! Dus toen de taxi ineens een zandweggetje opging rijden kwamen de twijfels wel. Maar er kwamen er ook genoeg naar beneden,dus t zou wel kloppen. Daar eenmaal aangekomen bleek het een soort van hotelcomplex te zijn met allemaal kleine huisjes, en hele mooie beelden in de tuin.
Ze hadden er een groot kampvuur gemaakt op het pleintje, er stond een dj, en daarachter had je een geweldig uitzicht over Cusco by night! Echt super gaaf.. iedereen stond op een gegeven moment om dat vuur heen te dansen en als je opzij kijkt kijk je dus over heel cusco heen :D
De zaterdag erop bleek het feest te zijn van de 'Senor de las terramotto's' Oftewel de beschermheer van Cusco. Op het plein hadden ze allemaal torens van bamboe staan, waar vuurwerk aan bleek te zitten in allerlei vormen en maten. Heel mooi allemaal! En eindelijk eens echt vuurwerk in plaats van alleen maar de knallen waar we nog steeds elke ochtend mee wakker worden... Hier hebben we een hele tijd staan kijken, en toen zijn we nog maar 'ff' wat gaan drinken... En tja,als je er niet van uitgaat dat je nog op stap gaat sta je op een gegeven moment dus met je berschoenen en je alledaagse kleren in de kroeg te dansen!
Zondag uitslapen zat er ook niet in..Had met Amy afgesproken om naar de markt in Pisac te gaan, wat heel leuk was trouwens.. Maar kon het toch niet laten om wederom souvenirs te kopen.. Dus dan toch maar wat richting huis sturen in n pakketje ;) en daarnal hebben we lekker liggen relaxen bij het zwembad van Pisac (een van de weinige fatsoenlijke hier in de buurt...) Helaas waaide het te hard om buiten te liggen bakken..dus dan maar binnen met n boekje liggen en af en toe t water in springen.
Dus weer helemaal uitgerust voor deze nieuwe week van stage.
Langzamerhang begint de tijd ook echt te vliegen. Op mn stage gaat nog alles prima. Heb ondertussen wel een aantal patienten die ik zelf behandel en voor de rest kijk ik met de rest mee of 'help' ze weer met het geven van massages, warmtecompressen en oefeningen aan patienten.
Hoe het volgende week gaat worden is nog een verrassing, want ze gaan alle behandelruimtes verbouwen omdat er hydrotherapie bij komt. En waar ze de therapie voort gaan zetten weten ze tot nu toe nog niet... Maar ook daar komen we maandag wel weer achter.
Vanavond maar eerst eens ff een feestje gaan bouwen met Halloween. Blijkbaar is dat hier een heel groot feest dus dat kunnen we natuurlijk niet missen. Als het goed is gaan we met zn allen als heksen (als amy tenminste nog voldoende hoeden heeft kunnen kopen), want om helemaal niks te doen is ook weer zo iets.
Morgen is het allerheiligen, en dus een nationale feestdag hier, wat we mooi als gelegenheid aangrijpen om n dagje langer in Arequipa rond te kunnen kijken. Dus wij vermaken ons de komende dagen wel..
En dan is het nog 2 weken doorwerken op stage waarna het alweer tijd is om rond te gaan reizen en langzaam richting ons kikkerlandje te komen... De tijd gaat ook echt veel te snel hier! Al heb ik van de andere kant ook wel weer zin om iedereen te zien..dus n beetje een dubbel gevoel.
Maar des te meer reden om hier nog lekker van de laatste paar weekjes te gaan genieten!
xx Esther
De stage begon weer volop, en aangezien we van plek gewisseld waren was het toch nog steeds wel n beetje wennen(ondanks dat het al week 2 was...) Want de peruanen moet je toch wel n beetje voor je zien te winnen en lekker actief doen.. want anders zit je de hele dag uit je neus te eten en schiet je er dus nog helemaal niks mee op. En natuurlijk vrolijk de hele dag achter je begeleider aanrennen om je patienten een beetje te leren kennen...
Ook werd het deze week tijd om ons lieftallige vreetschuurtje maar weer eens te poetsen.. Want ja, als mamalief op bezoek komt moet het wel n beetje schoon zijn.. hahaha!
De moeder van mieke kwam vrijdag namelijk aan samen met Bart. Die kwamen even 2 weekjes kijken hoe ons leventje er hier bij stond. Dus het werd 2 weken de toeristische dingen herhalen (voor zover we ze al gedaan hadden..) en sightseeing Cusco. Maar niet alleen de toeristische dingen natuurlijk. Ook onze school, onze stamkroegen, de stageplekken en niet te vergeten de achterwijken van Cusco laten zien.
Het volgende weekendje zijn we weer richting Tipon gegaan. Om er weer een gezellig dagje van te maken met Michael en Judy. We hebben dit keer de andere ruines daar in de buurt bezocht, Rumicolca en Pikillakta, die we nog niet gezien hadden. En zijn ff mee omhoog gegaan naar de Tiponruines. Maar in plaats van deze nog een keertje te gaan bekijken hebben mieke en ik er lekker een wandeling van gemaakt.. Ff een uurtje in de zon wandelen.. en esther is weer eens kreeft.. Heerlijk die zon hier :S
Toen marlies en bart de ruines ook weer voor gezien lieten stond HET eten ook al klaar voor ons... Ja hoor.. nu moesten we er aan geloven. Als je in Tipon bent, moet je natuurlijk ook de Cuy gegeten hebben.. Want dat is de specialiteit van Tipon.
Dus dan ligt er ineens een kwart cavia op je bordje, met zo'n pootje wat je lekker aan zit te kijken met alle nageltjes en alles er nog aan.... Heeeeeerlijk! Toch maar geprobeerd, maar als het aan mij ligt dan hou ik het toch maar bij de palta's en de lomo saltado's.... Cuy is toch niet helmaal mijn ding.
Het weekend erna hebben we besloten om maar weer eens lekker actief te doen.. En aangezien wij de ruines van Moras en de salineras van Maray nog niet gezien hadden viel dat mooi te combineren met mountainbiken!
Maja.. mooi... welgeteld een half uurtje hebben we 4 goede fietsen gehad, en toen was die van amy kapot... (jeps, was weer een uitje met z'n 3en.. dus dat er problemen kwamen was te verwachten) Dus gewisseld met de gids van fiets.. maja, peruanen zijn en blijven klein, en als t zadel dan niet te verzetten is kun je wel n hele fiets hebben.. maar t blijft gewoon klote...
Gelukkig was de omgeving waar we doorheenfietsen echt super mooi, dus dat maakte al heel wat goed!
En de terugweg was helemaal mooi. Toen we de route uitgefietst/gestept/gelopen hadden * (doorhalen wat niet van tooepassing is...) moesten we met de locale bus terug naar Urubamba, vanwaaruit we een andere locale bus terug naar Cusco zouden pakken.
Maar langs de bus waren ze een mamavarken met haar kleintjes aan het vangen, dus de chauffeur stapt uit om te helpen..dus wij met zn allen wachten, en al mooi zeggen 'die gaan toch niet met ons mee he??' Jawel dus! Mamavarken ging bovenop het busje, en de biggetjes gingen in de zak onder de stoelen bij Amy en Mieke!! Vonden ze heel leuk ;) Vooral toen die zak ineens door de bus op ging lopen.. hahaha.. heb me echt kapot gelachen, en de rest van de bus met mij!
Maar goed, 20 minuten in n bus met die beesten is nog wel te overleven. Gelukkig hebben we dallijk een andere bus naar Cusco dachten wij.. Maar nee hoor.. die beesten gingen weer gewoon vrolijk mee! Alleen dit keer bovenop de bus.
Ze hadden alleen niet zo heel goed gecheckt hoe ze die beesten vastgemaakt hadden.. Want al bij het eerste hobbeltje werd er ineens kei hard door de bus 'CHANCHA' geschreeuwd... En wat bleek.. Mamabig was dus van bovenaf de bus erafgevallen... ma goed dat t taaie beesten zijn, wnat vanaf 3 meter naar beneden vallen is niet niks...
Moet je je eens voorstellen... met je varkens gewoon vrolijk in de Veolia bussen mee...
De dag erna hadden we ook nog vanalles in de planning staan. Maar die vielen allemaal in duigen vanwege de ciento. In heel Peru was alles gesloten, en moesten de mensen tot 6 uur binnenblijven om geteld te worden. En dit gebeurde dus allemaal met de hand!!
Wel raar moet ik zeggen... het leek bijna alsof Cusco uitgestorven was.. Heel de stad stil en rustig, terwijl het anders altijd stikt van de mensen en niet te vergeten van de taxi's die om de seconde toeteren!
Maar goed dat marlies en bart een hotel hadden met dakterras, dus dat werd ons toevluchtsoord voor die dag. Lekker relaxen mag ook wel weer n keertje ;)
De week erop wederom lekker rustig aan gedaan. N keertje met amy gaan uiteten zodat mieke nog lekker n dagje alleen met dr moeder had, en verder ging alles gewoon zn normale gangetje.
Lekker uitrusten voor het weekend: De Full Moon Party!
Wij hadden bij god geen idee wat we er van voor moesten stellen, maar zijn toch maar gegaan.
We waren voor de verandering eens met n grote groep,dus gezellig zou het toch wel worden.
Maar een taxi gepakt naar 'Casa Montesino' waar het gehouden werd... want waar het was.. ook geen idee! Dus toen de taxi ineens een zandweggetje opging rijden kwamen de twijfels wel. Maar er kwamen er ook genoeg naar beneden,dus t zou wel kloppen. Daar eenmaal aangekomen bleek het een soort van hotelcomplex te zijn met allemaal kleine huisjes, en hele mooie beelden in de tuin.
Ze hadden er een groot kampvuur gemaakt op het pleintje, er stond een dj, en daarachter had je een geweldig uitzicht over Cusco by night! Echt super gaaf.. iedereen stond op een gegeven moment om dat vuur heen te dansen en als je opzij kijkt kijk je dus over heel cusco heen :D
De zaterdag erop bleek het feest te zijn van de 'Senor de las terramotto's' Oftewel de beschermheer van Cusco. Op het plein hadden ze allemaal torens van bamboe staan, waar vuurwerk aan bleek te zitten in allerlei vormen en maten. Heel mooi allemaal! En eindelijk eens echt vuurwerk in plaats van alleen maar de knallen waar we nog steeds elke ochtend mee wakker worden... Hier hebben we een hele tijd staan kijken, en toen zijn we nog maar 'ff' wat gaan drinken... En tja,als je er niet van uitgaat dat je nog op stap gaat sta je op een gegeven moment dus met je berschoenen en je alledaagse kleren in de kroeg te dansen!
Zondag uitslapen zat er ook niet in..Had met Amy afgesproken om naar de markt in Pisac te gaan, wat heel leuk was trouwens.. Maar kon het toch niet laten om wederom souvenirs te kopen.. Dus dan toch maar wat richting huis sturen in n pakketje ;) en daarnal hebben we lekker liggen relaxen bij het zwembad van Pisac (een van de weinige fatsoenlijke hier in de buurt...) Helaas waaide het te hard om buiten te liggen bakken..dus dan maar binnen met n boekje liggen en af en toe t water in springen.
Dus weer helemaal uitgerust voor deze nieuwe week van stage.
Langzamerhang begint de tijd ook echt te vliegen. Op mn stage gaat nog alles prima. Heb ondertussen wel een aantal patienten die ik zelf behandel en voor de rest kijk ik met de rest mee of 'help' ze weer met het geven van massages, warmtecompressen en oefeningen aan patienten.
Hoe het volgende week gaat worden is nog een verrassing, want ze gaan alle behandelruimtes verbouwen omdat er hydrotherapie bij komt. En waar ze de therapie voort gaan zetten weten ze tot nu toe nog niet... Maar ook daar komen we maandag wel weer achter.
Vanavond maar eerst eens ff een feestje gaan bouwen met Halloween. Blijkbaar is dat hier een heel groot feest dus dat kunnen we natuurlijk niet missen. Als het goed is gaan we met zn allen als heksen (als amy tenminste nog voldoende hoeden heeft kunnen kopen), want om helemaal niks te doen is ook weer zo iets.
Morgen is het allerheiligen, en dus een nationale feestdag hier, wat we mooi als gelegenheid aangrijpen om n dagje langer in Arequipa rond te kunnen kijken. Dus wij vermaken ons de komende dagen wel..
En dan is het nog 2 weken doorwerken op stage waarna het alweer tijd is om rond te gaan reizen en langzaam richting ons kikkerlandje te komen... De tijd gaat ook echt veel te snel hier! Al heb ik van de andere kant ook wel weer zin om iedereen te zien..dus n beetje een dubbel gevoel.
Maar des te meer reden om hier nog lekker van de laatste paar weekjes te gaan genieten!
xx Esther
vrijdag 19 oktober 2007
Het vervolg van t weekendje Huancacialle.., heel kort want eigenlijk heb ik geen zin om n stukje te schrijven.. maar goed zal t toch maar doen..want anders stapelen de verhalen zich veel te veel op ;) hahah.. het is namelijk nog steeds zo dat je bijna elke dag wel weer wat meemaakt...En maar goed ook, want anders zou je je hier zo gaan vervelen, ondanks dat Cusco toch n super stad is!
Maar goed, de volgende dag in Huancacaille dus de hele vallei doorgewandeld en een paar ruines bekeken... En de hoogte, tja, die blijft maar wat raars.. Want ondanks dat wij al dik 3 maanden in Cusco zitten en toch al behoorlijk geacclimatiseerd zijn -zeg maar gerust bijna ingeburgerd..- had ik er toch last van. Dan voel je je echt n oud omatje, als je na 5 minuten omhoogklimmen al helemaal bek af bent! Leuk is anders....
Maar gelukkig was de rest van de route redelijk vlak, dus dat ging weer prima. We blijken dezelfde route gelopen te hebben als alle archeologen, van Hiram Bingham tot Gene nogiets aan toe.. In het hostel hadden ze ook allerlei boeken liggen die door de auteurs gesigneerd waren. Zij sliepen ook altijd op diezelfde plaats. En onze gids had over 2 maanden ook een expeditie met Natural Geographic op t programma staan... Dus opzich best grappig om dat te weten..
Owja.. nog ff n mythe van de incas getest... En wat blijkt, hij klopt ook nog! voor degene die meer details willen... ask amy ;)
Savonds helemaal uitgeput van die 8 uur door de heuvels lopen lekker in t cafetje/ontbijt/dinerzaal gaan zitten, ' lekkere' (verse kruiden uit de omgeving) thee erbij, want ik voelde me nog steeds beroerd.. maarja als zij zeggen dat t helpt.. kan t allicht proberen..
Judy en dr broer geleerd hoe we moeten boonanza'en.. Opzich n makkelijk spelletje.. maar ondanks dat valt t toch tegen als je ineens in het spaans uit moet gaan leggen hoe je bonen moet gaan planten en wanneer je ze op moet ruimen enzo!En dat je kaarten niet op soort mag leggen blijkt ook een moeilijke opgave te zijn..
Maar al met al is t toch gelukt, een super gezellige avond geworden... en daarna lekker bed in gekropen met n lekker warme kruik! Want in plaats van een muur en een dak dat dicht is, had onze kamer aan een kant alleen maar een zeil hangen, en een heel groot tochtgat in t dak van 1M2
De volgende dag zijn we naar Quillabamba gegaan, wederom langer in de auto zitten dan beloofd.. maar goed daar waren we ondertussen aan gewend..
Eerst naar n watervalletje gegaan, daar ff onder gestaan, best lekker fris moet ik zeggen. Want in Quillabamba heerst dus echt een tropisch klimaat in tegenstelling tot in Cusco (helaas...)
Daarna een lekker verse fruitsalade gegeten. Het duurde wel ff voordat je m kreeg, maar ze moesten blijkbaar al t fruit nog uit de bomen gaan plukken voordta ze het maakten.. .Dus ja je moet ff wachten, maar dan krijg je ook wat!
Ondertussen wordt je alleen lekgestoken door de muggen, maar goed.. kleinigheidje houd je toch
Daarna met zn allen naar t zwembad gegaan.. maar dat Quillabamba niet toeristisch is dat bleek wel weer! Amy, Mieke en ik waren daar dus echt een attractie.. Ze hadden volgens mij nog nooit gringita's gezien daar, en al helemaal niet drie blonde meiden bij elkaar! Het was zelfs zo erg dat echt iedereen ons aan aan het staren was, en sommige mensen gingen zelfs fotos maken van ons, alsof wij een of andere toeristische attractie waren.....
Maar goed... de omgeving en t klimaat maakte weer veel goed. Daar dus n paar uurtjes gelegen, en weer terug de auto in op naar Cusco.. En ik kan je vertellen.. dat is geen pretje als je buik nog steeds van de wap is.. :S
Daarna weer een weekje stage gehad. Dit keer op de volgende plaats, en wel revalidatiekliniek 'Hogar clinica San Juan de Dios'.
Een hele mond vol. maar wel een heel stuk beter dan de vorige.. Ik werk nu met volwassenen met allerlei aandoeningen.. maar binnenkort een heel stuk over allebei de stageplaatsen met fotos erbij... Heb t vandag geprobeerd, maar om een of andere reden tref ik altijd een computer die niet wil uploaden! Dus hopelijk vind ik er binnenkort eentje die t wel wil doen.
Om onze avonturen te vervolgen... het weekend erna zijn we (wederom Mieke, Amy en ik) naar Bolivia gegaan, omdat we ons visum moesten verlengen. En laat dat nou net t makkelijkste gaan als je n weekendje t land uit gaat....
Dus wij wat moois uitgezocht, Rurenabaque, de jungle van Boliva.
Dus vol goede zin op naar La Paz met de bus. Maar daar begon t al mee, wij hadden plaatsen gereserveerd met meer beenruimte (wel zo handig als hollander in n peruaanse bus..) maar die waren ineens veranderd.. Dus wij ff gezeurd en gelukkig kregen we die alsnog. Al waren ze er niet blij mee.. Maar goed hun probleem, want wij boeken niet voor niks al zo vroeg..
De bus zou verwarming en dekens hebben.. maar bleek geen van beide te hebben. Dus dat was 13 uur in een ijs en ijskoude bus zitten!! Heerlijk!
Eindelijk gearriveerd in La Paz een hostal gezocht, en een van de politiemannekes was zo aardig om een veilige taxi voor ons te regelen. Zijn naam en registratienummer en alles werd zelfs genoteerd. Dus dat zat wel goed. La Paz is voor gringo's namelijk een heel onveilige stad.. dus opletten is er wel bij.
In het centrum aangekomen al gauw zat een hostal gevonden en lekker de stad in.. Dachten wij...
Nog geen 5 minuten rond aan het wandelen, en mieke werd al in dr gezicht gespuugd. DE standaardtruc om toeristen te beroven.. Gelukkig had amy het al gauw zat in de gaten en konden wij haar uit de menigte trekken. Niks gejat, maar zoveel kans hadden ze ook niet, want er zat werkelijk niks waardevols in de rugzak. Of ze moeten heel blij worden van n paar flesjes water...
Dus toen maar n terrasje opgezocht en daar de rest van de ochtend gezeten. Smiddags heel ff snel geshopt, en daarna kwamen we t Hard Rock Cafe tegen, waar we ons dus de rest van de dag vermaakt hebben met Boonanza, Machiavelli en alle voorgerechten en cocktails uitproberen :)
De volgende ochtend vroeg naar t vliegveld, bleek onze vlucht gecancelled te zijn ivm te dichte mist..
Wij naar t reisbureau bellen, bleek dat ze evt een andere optie voor ons hadden, endat was een andere jungle in boliva, dicht bij Cochabamba. Maar die vlucht ging pas savonds. En wij zouden om 9 uur sochtends vertrekken.. Dus wij afgesproken dat we tot 4 uur zouden wachten, vlogen ze dan wel gingen we alsnog naar Rur. Zo niet.. dan wilden we wel naar Cochabamba.
Maar helaas.. alle vluchten van die dag waren gecancelled... Dus wij wederom 13 uur wachten.. Dus maar lekker buiten in t zonnetje gaan liggen tot we eindelijk verder konden. Dus t vliegveld van La Paz kennen we onderhand op ons duimpje (is niet zo groot, maar toch ;) )
Savonds aangekomen in Cochabamba ging t allemaal prima, opgehaald op t vliegveld met n dikke 4x4, alle papieren netjes in n mapje, nog n ubercharmante pet gekregen, rondje stad, en naar een mooi 4* hotel gebracht. Ze hadden wat suggesties voor barren en restaurantjes opgeschreven.. en die moeten natuurlijk uitgeprobeerd worden! Dus wij savonds nog op stap in Cochabamba, echt lekker.. je bent daar niet zo erg de gringo als hier in Cusco, dus wij konden lekker onze gang gaan zonder continue lastig gevallen te worden... Prima avondje gehad dus!
De volgende ochtend begon ook nog goed, de gids met taxi was zelfs te vroeg... maar daarna begon de ellende...
een taxicauffeur die tot 3 uur gwerkt had, en sochtends weer om 6 uur klaar moest staan.. Hij reed ook echt als n idioot! en dat heeft zn gevolgen gehad... tot 2 x toe een lekke band!! (en de velg naar de klote..)en dat gewoon door op een recht stuk (!) over stenen heen te rijden die in een duidelijk zichtbare rode strook lagen!
Dus band verwisseld, en 5 min later was t weer raak.. wederom n lekke band. Van n collega taxi weer n band geleend,en t laatste stuk dus op slakkengang naar t hotel gehobbeld...
T hotel was opzich prima, allemaal kleine huisjes, waar er eentje van voor ons was, klein zwembadje erbij, en prima keuken en barretje. Eindelijk weer eens lekker buiten kunnen zitten savonds!
Dat heb ik hier wel echt gemist.. lekker een terrasje kunnen pakken savonds.. Omdat t in cusco om 6 uur al koud en donker is kun je dat dus wel vergeten..
De volgende dag stond n jungletocht op t programma met veel wilde dieren....MMM... als ze 3 apen *(apenheul is nog leuker...) die vrij rondrennen en 5 papagaaien in n kooi een wilde dieren park noemen.... tja, en dan ook nog n gids die niks weet, zelfs de route niet, zelf geen water of iets bij zich heeft en t dus van ons moet hebben.. en ons 4 uur langer laat lopen voor n waterval waar geen water in blijkt te staan.... Lekker dagje dus!
De volgende dag stond wederom n jungletocht op t programma met canyoningen en abseilen..
Gids wist wederom niks, had niet verteld dat we veel water mee moesten nemen (hadden wel wat , maar achteraf te weinig..) we waren afhankelijk van n 13 jarig jongetje wat de weg wel kende, moesten door n beek omdat er ineens geen pad meer bleek te zijn (en dan n uur zoeken naar de route...) Opzich was dat niet zo erg.. maar dan zit je nog n uur te wachten tot ze eindelijk de touwen voor t abseilen klaar hebben hangen, en dan blijkt t 1.5 minuut de man te zijn, en dan mag je daarna weer dezelfde route van 2 uur teruglopen door de jungle voor die ene keer abseilen.. Oftewel al met al grote verwachtingen waar helemaal niks van uitkwam.
maar goed, tot zo ver dachten wij, de volgende dag konden we sochtends nog relaxen bij t zwembad en n beetje bakken voordat we weer terug gingen naar Cochabamba. Maar ook dat viel in t water.. en letterlijk! Die nacht en dag bleek uitermate geschikt te zijn voor de eerste tropische storm sinds maanden! Dus dat bakken konden we wel vergeten.
De terugweg hadden we gelukkig een andere chauffeur.. maar ze krigjen hier hun rijbewijs echt bij pakje boter.. want ook deze reed weer als n idioot!Die volgens mij ook nog nooit commentaar van vrouwen had gehad op zn rijstijl, want echt leuk vond ie t niet blijkbaar.. maar dat is zijn pr0bleem.. wij wilden toch graag weer heel in Cusco aankomen!
Aangekomen in Cochabamba wilde onze gids ons naar t hotel brengen... Maar ten eerste was t n heel ander hotel dan van te voren, en ten tweede, 2 uur later ging onze vlucht.. dusse op naar t vliegveld!! en dan nog raar staan te kijken.... Echt een gids van niks dus..
En ja hoor.. t kon ook niet anders.. aangekomen op t vliegveld had onze vlucht vertraging...
In La Paz aangekomen maar gauw n hostel gezocht, wederom t Hard Rock Cafe opgezocht, want dat had goed eten en was 'veilig'.. En de volgende dag met de bus terug naar Cusco..
Ook weer 2 uur vertraging. Een uur rondjes gereden, daarna moesten alle mannen er ineens uit (we stonden bij n tankstation toen) toen ineens de vrouwen ook... en toen gingen ze tanken. Ze wilden niet vertellen wat er aan de hand was, maar er zal daar dan wel n wet zijn dat je niet met n volle bus mag tanken.. of wat dan ook..
De rest naar Cusco ging gelukkig wel prima.. en de verwarming deed t ook nog, maar nu n beetje te goed.....
Dus aangekomen in Cusco maar gelijk gaan klagen bij t reisbureau over wat er allemaal fout is gegaan.. en we zijn nu 3 weken verder.. en hebben nog steeds geen oplossing..
Ma we zijn koppige Nederlanders, dus we gaan ze net zo lang lastigvallen totdat ze met een tegemoetkoming komen...
Tot zover ons boliva avontuur...
De rest komt binnekort werl weer, ben de computer ondertussen wel weer ff zat ;)
xx Es
Maar goed, de volgende dag in Huancacaille dus de hele vallei doorgewandeld en een paar ruines bekeken... En de hoogte, tja, die blijft maar wat raars.. Want ondanks dat wij al dik 3 maanden in Cusco zitten en toch al behoorlijk geacclimatiseerd zijn -zeg maar gerust bijna ingeburgerd..- had ik er toch last van. Dan voel je je echt n oud omatje, als je na 5 minuten omhoogklimmen al helemaal bek af bent! Leuk is anders....
Maar gelukkig was de rest van de route redelijk vlak, dus dat ging weer prima. We blijken dezelfde route gelopen te hebben als alle archeologen, van Hiram Bingham tot Gene nogiets aan toe.. In het hostel hadden ze ook allerlei boeken liggen die door de auteurs gesigneerd waren. Zij sliepen ook altijd op diezelfde plaats. En onze gids had over 2 maanden ook een expeditie met Natural Geographic op t programma staan... Dus opzich best grappig om dat te weten..
Owja.. nog ff n mythe van de incas getest... En wat blijkt, hij klopt ook nog! voor degene die meer details willen... ask amy ;)
Savonds helemaal uitgeput van die 8 uur door de heuvels lopen lekker in t cafetje/ontbijt/dinerzaal gaan zitten, ' lekkere' (verse kruiden uit de omgeving) thee erbij, want ik voelde me nog steeds beroerd.. maarja als zij zeggen dat t helpt.. kan t allicht proberen..
Judy en dr broer geleerd hoe we moeten boonanza'en.. Opzich n makkelijk spelletje.. maar ondanks dat valt t toch tegen als je ineens in het spaans uit moet gaan leggen hoe je bonen moet gaan planten en wanneer je ze op moet ruimen enzo!En dat je kaarten niet op soort mag leggen blijkt ook een moeilijke opgave te zijn..
Maar al met al is t toch gelukt, een super gezellige avond geworden... en daarna lekker bed in gekropen met n lekker warme kruik! Want in plaats van een muur en een dak dat dicht is, had onze kamer aan een kant alleen maar een zeil hangen, en een heel groot tochtgat in t dak van 1M2
De volgende dag zijn we naar Quillabamba gegaan, wederom langer in de auto zitten dan beloofd.. maar goed daar waren we ondertussen aan gewend..
Eerst naar n watervalletje gegaan, daar ff onder gestaan, best lekker fris moet ik zeggen. Want in Quillabamba heerst dus echt een tropisch klimaat in tegenstelling tot in Cusco (helaas...)
Daarna een lekker verse fruitsalade gegeten. Het duurde wel ff voordat je m kreeg, maar ze moesten blijkbaar al t fruit nog uit de bomen gaan plukken voordta ze het maakten.. .Dus ja je moet ff wachten, maar dan krijg je ook wat!
Ondertussen wordt je alleen lekgestoken door de muggen, maar goed.. kleinigheidje houd je toch
Daarna met zn allen naar t zwembad gegaan.. maar dat Quillabamba niet toeristisch is dat bleek wel weer! Amy, Mieke en ik waren daar dus echt een attractie.. Ze hadden volgens mij nog nooit gringita's gezien daar, en al helemaal niet drie blonde meiden bij elkaar! Het was zelfs zo erg dat echt iedereen ons aan aan het staren was, en sommige mensen gingen zelfs fotos maken van ons, alsof wij een of andere toeristische attractie waren.....
Maar goed... de omgeving en t klimaat maakte weer veel goed. Daar dus n paar uurtjes gelegen, en weer terug de auto in op naar Cusco.. En ik kan je vertellen.. dat is geen pretje als je buik nog steeds van de wap is.. :S
Daarna weer een weekje stage gehad. Dit keer op de volgende plaats, en wel revalidatiekliniek 'Hogar clinica San Juan de Dios'.
Een hele mond vol. maar wel een heel stuk beter dan de vorige.. Ik werk nu met volwassenen met allerlei aandoeningen.. maar binnenkort een heel stuk over allebei de stageplaatsen met fotos erbij... Heb t vandag geprobeerd, maar om een of andere reden tref ik altijd een computer die niet wil uploaden! Dus hopelijk vind ik er binnenkort eentje die t wel wil doen.
Om onze avonturen te vervolgen... het weekend erna zijn we (wederom Mieke, Amy en ik) naar Bolivia gegaan, omdat we ons visum moesten verlengen. En laat dat nou net t makkelijkste gaan als je n weekendje t land uit gaat....
Dus wij wat moois uitgezocht, Rurenabaque, de jungle van Boliva.
Dus vol goede zin op naar La Paz met de bus. Maar daar begon t al mee, wij hadden plaatsen gereserveerd met meer beenruimte (wel zo handig als hollander in n peruaanse bus..) maar die waren ineens veranderd.. Dus wij ff gezeurd en gelukkig kregen we die alsnog. Al waren ze er niet blij mee.. Maar goed hun probleem, want wij boeken niet voor niks al zo vroeg..
De bus zou verwarming en dekens hebben.. maar bleek geen van beide te hebben. Dus dat was 13 uur in een ijs en ijskoude bus zitten!! Heerlijk!
Eindelijk gearriveerd in La Paz een hostal gezocht, en een van de politiemannekes was zo aardig om een veilige taxi voor ons te regelen. Zijn naam en registratienummer en alles werd zelfs genoteerd. Dus dat zat wel goed. La Paz is voor gringo's namelijk een heel onveilige stad.. dus opletten is er wel bij.
In het centrum aangekomen al gauw zat een hostal gevonden en lekker de stad in.. Dachten wij...
Nog geen 5 minuten rond aan het wandelen, en mieke werd al in dr gezicht gespuugd. DE standaardtruc om toeristen te beroven.. Gelukkig had amy het al gauw zat in de gaten en konden wij haar uit de menigte trekken. Niks gejat, maar zoveel kans hadden ze ook niet, want er zat werkelijk niks waardevols in de rugzak. Of ze moeten heel blij worden van n paar flesjes water...
Dus toen maar n terrasje opgezocht en daar de rest van de ochtend gezeten. Smiddags heel ff snel geshopt, en daarna kwamen we t Hard Rock Cafe tegen, waar we ons dus de rest van de dag vermaakt hebben met Boonanza, Machiavelli en alle voorgerechten en cocktails uitproberen :)
De volgende ochtend vroeg naar t vliegveld, bleek onze vlucht gecancelled te zijn ivm te dichte mist..
Wij naar t reisbureau bellen, bleek dat ze evt een andere optie voor ons hadden, endat was een andere jungle in boliva, dicht bij Cochabamba. Maar die vlucht ging pas savonds. En wij zouden om 9 uur sochtends vertrekken.. Dus wij afgesproken dat we tot 4 uur zouden wachten, vlogen ze dan wel gingen we alsnog naar Rur. Zo niet.. dan wilden we wel naar Cochabamba.
Maar helaas.. alle vluchten van die dag waren gecancelled... Dus wij wederom 13 uur wachten.. Dus maar lekker buiten in t zonnetje gaan liggen tot we eindelijk verder konden. Dus t vliegveld van La Paz kennen we onderhand op ons duimpje (is niet zo groot, maar toch ;) )
Savonds aangekomen in Cochabamba ging t allemaal prima, opgehaald op t vliegveld met n dikke 4x4, alle papieren netjes in n mapje, nog n ubercharmante pet gekregen, rondje stad, en naar een mooi 4* hotel gebracht. Ze hadden wat suggesties voor barren en restaurantjes opgeschreven.. en die moeten natuurlijk uitgeprobeerd worden! Dus wij savonds nog op stap in Cochabamba, echt lekker.. je bent daar niet zo erg de gringo als hier in Cusco, dus wij konden lekker onze gang gaan zonder continue lastig gevallen te worden... Prima avondje gehad dus!
De volgende ochtend begon ook nog goed, de gids met taxi was zelfs te vroeg... maar daarna begon de ellende...
een taxicauffeur die tot 3 uur gwerkt had, en sochtends weer om 6 uur klaar moest staan.. Hij reed ook echt als n idioot! en dat heeft zn gevolgen gehad... tot 2 x toe een lekke band!! (en de velg naar de klote..)en dat gewoon door op een recht stuk (!) over stenen heen te rijden die in een duidelijk zichtbare rode strook lagen!
Dus band verwisseld, en 5 min later was t weer raak.. wederom n lekke band. Van n collega taxi weer n band geleend,en t laatste stuk dus op slakkengang naar t hotel gehobbeld...
T hotel was opzich prima, allemaal kleine huisjes, waar er eentje van voor ons was, klein zwembadje erbij, en prima keuken en barretje. Eindelijk weer eens lekker buiten kunnen zitten savonds!
Dat heb ik hier wel echt gemist.. lekker een terrasje kunnen pakken savonds.. Omdat t in cusco om 6 uur al koud en donker is kun je dat dus wel vergeten..
De volgende dag stond n jungletocht op t programma met veel wilde dieren....MMM... als ze 3 apen *(apenheul is nog leuker...) die vrij rondrennen en 5 papagaaien in n kooi een wilde dieren park noemen.... tja, en dan ook nog n gids die niks weet, zelfs de route niet, zelf geen water of iets bij zich heeft en t dus van ons moet hebben.. en ons 4 uur langer laat lopen voor n waterval waar geen water in blijkt te staan.... Lekker dagje dus!
De volgende dag stond wederom n jungletocht op t programma met canyoningen en abseilen..
Gids wist wederom niks, had niet verteld dat we veel water mee moesten nemen (hadden wel wat , maar achteraf te weinig..) we waren afhankelijk van n 13 jarig jongetje wat de weg wel kende, moesten door n beek omdat er ineens geen pad meer bleek te zijn (en dan n uur zoeken naar de route...) Opzich was dat niet zo erg.. maar dan zit je nog n uur te wachten tot ze eindelijk de touwen voor t abseilen klaar hebben hangen, en dan blijkt t 1.5 minuut de man te zijn, en dan mag je daarna weer dezelfde route van 2 uur teruglopen door de jungle voor die ene keer abseilen.. Oftewel al met al grote verwachtingen waar helemaal niks van uitkwam.
maar goed, tot zo ver dachten wij, de volgende dag konden we sochtends nog relaxen bij t zwembad en n beetje bakken voordat we weer terug gingen naar Cochabamba. Maar ook dat viel in t water.. en letterlijk! Die nacht en dag bleek uitermate geschikt te zijn voor de eerste tropische storm sinds maanden! Dus dat bakken konden we wel vergeten.
De terugweg hadden we gelukkig een andere chauffeur.. maar ze krigjen hier hun rijbewijs echt bij pakje boter.. want ook deze reed weer als n idioot!Die volgens mij ook nog nooit commentaar van vrouwen had gehad op zn rijstijl, want echt leuk vond ie t niet blijkbaar.. maar dat is zijn pr0bleem.. wij wilden toch graag weer heel in Cusco aankomen!
Aangekomen in Cochabamba wilde onze gids ons naar t hotel brengen... Maar ten eerste was t n heel ander hotel dan van te voren, en ten tweede, 2 uur later ging onze vlucht.. dusse op naar t vliegveld!! en dan nog raar staan te kijken.... Echt een gids van niks dus..
En ja hoor.. t kon ook niet anders.. aangekomen op t vliegveld had onze vlucht vertraging...
In La Paz aangekomen maar gauw n hostel gezocht, wederom t Hard Rock Cafe opgezocht, want dat had goed eten en was 'veilig'.. En de volgende dag met de bus terug naar Cusco..
Ook weer 2 uur vertraging. Een uur rondjes gereden, daarna moesten alle mannen er ineens uit (we stonden bij n tankstation toen) toen ineens de vrouwen ook... en toen gingen ze tanken. Ze wilden niet vertellen wat er aan de hand was, maar er zal daar dan wel n wet zijn dat je niet met n volle bus mag tanken.. of wat dan ook..
De rest naar Cusco ging gelukkig wel prima.. en de verwarming deed t ook nog, maar nu n beetje te goed.....
Dus aangekomen in Cusco maar gelijk gaan klagen bij t reisbureau over wat er allemaal fout is gegaan.. en we zijn nu 3 weken verder.. en hebben nog steeds geen oplossing..
Ma we zijn koppige Nederlanders, dus we gaan ze net zo lang lastigvallen totdat ze met een tegemoetkoming komen...
Tot zover ons boliva avontuur...
De rest komt binnekort werl weer, ben de computer ondertussen wel weer ff zat ;)
xx Es
zondag 7 oktober 2007
Zow.. eindelijk weer eens een berichtje van mij... In de afgelopen weken is er hier een hele hoop gebeurd. Mijn eerste stage is afgerond (alleen nog ff mn beoordeling ophalen), we zijn naar Tipon geweest, we zijn naar Huancacaille enQuillabamba geweest voor een weekendje en op dit moment zit ik wederom weer eens op een vliegveld in Bolivia te wachten op onze vlucht..
Om maar te beginnen bij het begin; Net zoals elke andere stad/dorp is Cusco ook klein, en leer je zo iedereen kennen. Dus ook alle Hollanders.. Een van die Hollanders die we hebben leren kennen is Michael, die hier een huis aan het bouwen is in Tipon, getrouwd is met Judy (een peruaanse). Zij hadden ons uitgenodigd om een keer naar Tipon te komen, de ruines daar te bekijken (want daar komt bijna geen enkele toerist), hun huisje te bekijken (wat overigens een heel mooi ding is!! lijkt bijna een vakantiehuisje.. ) en gelijk op bezoek te gaan bij de sjamaan sr.Martín.
Ok, prima, zo gezegd maar niet zo gedaan... Eindelijk toch maar een datum geprikt, en een dag later zaten mieke en ik in de bus naar Tipon. Lekker de hele middag bij hun in het zonnetje in de tuin gezeten, biertje er bij (nee zeggen met een leeg glas voor je kennen ze niet...), een uurtje rondgewandeld bij de ruines, naar beneden met een taxicauffeur die achteraf een open pak wijn in zijn taxi had staan, mét n gebruikt glas.. :S (een van de velen dodenritten hier trouwens... )Volgens mij krijgt echt iedereen hier zijn rijbewijs bij een pakje boter!!
Maar goed, gelukkig heel beneden gekomen, daarna weer terug naar Michaels en Judy´s huisje, stond een salade klaar, met rocoto... en geloof me: die pepers zijn heel sterk! Dus dat biertje heb je er wel bij nodig ;)
Nog ff lekker binnen bij de open haard gezeten en op naar de sjamaan!
Een heel aparte ervaring moet ik zeggen. Je komt gewoon bij iemand thuis, die gewoon n petje op heeft en een spijkerbroek aan. En dat blijkt de sjamaan te zijn. maar goed het petje werd verwisseld voor een typische muts, en de zak met cocabladeren werd uitgestrooid over de tafel, ik moest er 3x op blazen en dan begint die kerel in eens vanalles te vertellen over jou en je toekomst... Hele vage dingen..dus ben benieuwd wat er van uit gaat komen!We zullen het vanzelf zien....
Nog wat nieuwe ´positive energie´ gekregen van die kerel, want volgens hem had ik die te weinig, dus moest ik op een krukje gaan zitten onder een opgezette condor, stenen vasthouden en dan krijg je bloemen en een of ander heel sterk ruikend bloemenwatertje over je heen gespuugd... Heerlijk!!!
Maar goed, dat hebben we ook weer eens meegemaakt. En om de dag helemaal in stijl af te sluiten zijn we nog maar wat bitterballen en drop gaan eten bij Tres Mundos, het nederlandse restaurantje hier (en de eigenaar is wederom weer een vriendje van Michael).
Judy heeft ook een eigen reibureautje hier in Cusco, dus die zou voor Mieke, Amy en mij wel een leuk tripje regelen naar de jungle. Hele mooie verhalen en fotos, dus wij op naar Huncacaille en Quillabamba. Lekker in een supermooi hotel bij de rivier logeren, douchen in watervallen en een mooie trektocht maken. En dat maar op 5 uurtjes rijden afstand. Tenminste dat waren de verhalen...
Het begon allemaal prima.. totdat we een paar uur aan het rijden waren en een bergpas over moesten steken. Boven op die bergpas was het zo mistig dat je nog niet eens 2 meter voor je kon kijken!!En dan zit je daar op een smal weggetje, langs een diepe afgrond met een kerel die denkt dat hij michael shumacher is! Gelukkig was het de broer van Judy, dus zij kon behoorlijk op hem inpraten om dat gaspedaal toch maar los te laten..
Toen we eindelijk door die dikke mist heen waren, kwam het volgende oponthoud er alweer aan.. Ze waren alle wegen aan het asfalteren, dus wij moesten een half uur wachten omdat ze toen net bezig waren. Ok prima, is een reden om ff de benen te strekken. En die kereltjes die het verkeer moesten regelen vonden het maar al te geweldig, 3 blonde meiden.. dus die moesten ook ff mee op de foto...
Daarna weer vrolijk verder gereden, kwamen we een afgesloten brug tegen,dus dat werd weer een omweg.
Doordat we daar al zo veel tijd door verloren waren wilde Judy een ´shortcut´ nemen. Maar ze kende hem alleen vanaf de andere kant, en in het daglicht.. Dus dat werd ook weer zoeken, en 100 keer stoppen om de weg te vragen. Toen we eindelijk de afslag gevonden hadden en over allemaal die hobbelzandweggetjes door de net niet jungle heen aan het rijden waren (stonden wat bananen- en paltabomen maar dan houdt t op..) bleken er allemaal bergriviertjes over de wegen heen te stromen omdat het de dag ervoor kei hard geregend had...
Een kleintje is niet zo erg, maar als die dingen opeens 4 meter breed zijn, met een waterval en afgrond erlangs zijn ze ineens niet meer zo grappig.
Omdat we het niet helemaal vertrouwden hebben we maar gewoon onze schoenen uitgetrokken en zijn er doorheengelopen, en judys broer (judy en hij geloofden dat t wel ging... ma ok ) is er met de auto achteraangereden.
Weer onderweg dachten we dat we er bijna waren en dat we wel alle pech gehad hadden...
Niet dus! Was nog een paar uur verder, en dan kom je ook nog 6 eigenwijze stieren tegen die zin hadden om met elkaar te vechten en absoluut niet uit wilden wijken voor de auto! Dus dan zit je daar ook weer een dik half uur achter...
Dus al met al kwamen we pas 13 uur later aan in Huancacaille... Daar nog ff wat gedronken, en toen maar bed in gedoken om nog een paar uurtjes rust te hebben voordat we aan te hike gingen beginnen..
tot zover voor nu.. We moeten ff in gaan checken, want anders missen we ons vliegtuig terug naar La Paz, en dus ook onze bus terug naar Cusco..
Om maar te beginnen bij het begin; Net zoals elke andere stad/dorp is Cusco ook klein, en leer je zo iedereen kennen. Dus ook alle Hollanders.. Een van die Hollanders die we hebben leren kennen is Michael, die hier een huis aan het bouwen is in Tipon, getrouwd is met Judy (een peruaanse). Zij hadden ons uitgenodigd om een keer naar Tipon te komen, de ruines daar te bekijken (want daar komt bijna geen enkele toerist), hun huisje te bekijken (wat overigens een heel mooi ding is!! lijkt bijna een vakantiehuisje.. ) en gelijk op bezoek te gaan bij de sjamaan sr.Martín.
Ok, prima, zo gezegd maar niet zo gedaan... Eindelijk toch maar een datum geprikt, en een dag later zaten mieke en ik in de bus naar Tipon. Lekker de hele middag bij hun in het zonnetje in de tuin gezeten, biertje er bij (nee zeggen met een leeg glas voor je kennen ze niet...), een uurtje rondgewandeld bij de ruines, naar beneden met een taxicauffeur die achteraf een open pak wijn in zijn taxi had staan, mét n gebruikt glas.. :S (een van de velen dodenritten hier trouwens... )Volgens mij krijgt echt iedereen hier zijn rijbewijs bij een pakje boter!!
Maar goed, gelukkig heel beneden gekomen, daarna weer terug naar Michaels en Judy´s huisje, stond een salade klaar, met rocoto... en geloof me: die pepers zijn heel sterk! Dus dat biertje heb je er wel bij nodig ;)
Nog ff lekker binnen bij de open haard gezeten en op naar de sjamaan!
Een heel aparte ervaring moet ik zeggen. Je komt gewoon bij iemand thuis, die gewoon n petje op heeft en een spijkerbroek aan. En dat blijkt de sjamaan te zijn. maar goed het petje werd verwisseld voor een typische muts, en de zak met cocabladeren werd uitgestrooid over de tafel, ik moest er 3x op blazen en dan begint die kerel in eens vanalles te vertellen over jou en je toekomst... Hele vage dingen..dus ben benieuwd wat er van uit gaat komen!We zullen het vanzelf zien....
Nog wat nieuwe ´positive energie´ gekregen van die kerel, want volgens hem had ik die te weinig, dus moest ik op een krukje gaan zitten onder een opgezette condor, stenen vasthouden en dan krijg je bloemen en een of ander heel sterk ruikend bloemenwatertje over je heen gespuugd... Heerlijk!!!
Maar goed, dat hebben we ook weer eens meegemaakt. En om de dag helemaal in stijl af te sluiten zijn we nog maar wat bitterballen en drop gaan eten bij Tres Mundos, het nederlandse restaurantje hier (en de eigenaar is wederom weer een vriendje van Michael).
Judy heeft ook een eigen reibureautje hier in Cusco, dus die zou voor Mieke, Amy en mij wel een leuk tripje regelen naar de jungle. Hele mooie verhalen en fotos, dus wij op naar Huncacaille en Quillabamba. Lekker in een supermooi hotel bij de rivier logeren, douchen in watervallen en een mooie trektocht maken. En dat maar op 5 uurtjes rijden afstand. Tenminste dat waren de verhalen...
Het begon allemaal prima.. totdat we een paar uur aan het rijden waren en een bergpas over moesten steken. Boven op die bergpas was het zo mistig dat je nog niet eens 2 meter voor je kon kijken!!En dan zit je daar op een smal weggetje, langs een diepe afgrond met een kerel die denkt dat hij michael shumacher is! Gelukkig was het de broer van Judy, dus zij kon behoorlijk op hem inpraten om dat gaspedaal toch maar los te laten..
Toen we eindelijk door die dikke mist heen waren, kwam het volgende oponthoud er alweer aan.. Ze waren alle wegen aan het asfalteren, dus wij moesten een half uur wachten omdat ze toen net bezig waren. Ok prima, is een reden om ff de benen te strekken. En die kereltjes die het verkeer moesten regelen vonden het maar al te geweldig, 3 blonde meiden.. dus die moesten ook ff mee op de foto...
Daarna weer vrolijk verder gereden, kwamen we een afgesloten brug tegen,dus dat werd weer een omweg.
Doordat we daar al zo veel tijd door verloren waren wilde Judy een ´shortcut´ nemen. Maar ze kende hem alleen vanaf de andere kant, en in het daglicht.. Dus dat werd ook weer zoeken, en 100 keer stoppen om de weg te vragen. Toen we eindelijk de afslag gevonden hadden en over allemaal die hobbelzandweggetjes door de net niet jungle heen aan het rijden waren (stonden wat bananen- en paltabomen maar dan houdt t op..) bleken er allemaal bergriviertjes over de wegen heen te stromen omdat het de dag ervoor kei hard geregend had...
Een kleintje is niet zo erg, maar als die dingen opeens 4 meter breed zijn, met een waterval en afgrond erlangs zijn ze ineens niet meer zo grappig.
Omdat we het niet helemaal vertrouwden hebben we maar gewoon onze schoenen uitgetrokken en zijn er doorheengelopen, en judys broer (judy en hij geloofden dat t wel ging... ma ok ) is er met de auto achteraangereden.
Weer onderweg dachten we dat we er bijna waren en dat we wel alle pech gehad hadden...
Niet dus! Was nog een paar uur verder, en dan kom je ook nog 6 eigenwijze stieren tegen die zin hadden om met elkaar te vechten en absoluut niet uit wilden wijken voor de auto! Dus dan zit je daar ook weer een dik half uur achter...
Dus al met al kwamen we pas 13 uur later aan in Huancacaille... Daar nog ff wat gedronken, en toen maar bed in gedoken om nog een paar uurtjes rust te hebben voordat we aan te hike gingen beginnen..
tot zover voor nu.. We moeten ff in gaan checken, want anders missen we ons vliegtuig terug naar La Paz, en dus ook onze bus terug naar Cusco..
dinsdag 4 september 2007
Weekendje ertussenuit!
http://www.mijnalbum.nl/Album=QCLORSIV
http://www.mijnalbum.nl/Album=GIFO6OP6
Afgelopen (lang) weekend zijn we lekker de toerist uit gaan hangen. Mieke had een paar dagen vrij van haar stage, en voor mij was het ook geen probleem.
Eerst zijn we met de nachtbus van cusco naar puno gegaan.. Aangekomen in Puno(om 5 uur sochtends!! ) werden we ergens gedropt in de middle of nowhere.... Gelukkig kwam er net n taxi aan die ons richting centrum heeft gebracht. Hier hebben we een paar uur zitten vernikkelen op het hoofdplein (ongeveer 3800 m hoog..dus ijskoud snachts!) Want alles was nog dicht, dus we konden nergens binnnen wat gaan drinken. Op een gegeven moment zijn we richting het meer gaan lopen, en onderweg kwamen we wat vrouwkes tegen die broodjes verkochten. Daarna in een van de winkeltjes die eindelijk open waren wat jam en drinken gehaald en wij hadden ons ontbijtje bij elkaar :D. Deze hebben we lekker met uitzicht op t meer opgegeten.. . Toen we de pier opliepen werden we gelijk aangesproken of we een bootje naar de eilanden wilden. Tuurlijk! Daar waren we voor gekomen! achteraf gezien waren dat dus de locals, dus t goedkoopste en t meeste geld gaat naar de eilanders toe. Dus eerst een dagje op de boot en de drijvende eilanden bekijken (die dus echt gewoon drijven en uit riet gemaakt zijn.. echt raar, net alsof je op een springkussen van riet loopt). Daarna hebben we nog 3 uur op de boot gezeten tot het volgende eiland (Amantani) waar we dus ook zijn blijven slapen bij locals (ons gastgezin, bleken de ouders van onze gids/kapitein te zijn). Echt super lachen. We sliepen dus gewoon in hun huis, hadden wel n kamer met 2 redelijk fatsoenlijke bedden (wel kei hard.. maar ik had al geen gewoon bed verwacht, ,dus dat viel nog helemaal mee...)Het huis bestond uit n paar kamertjes, en een aanbouw waar het ´keukentje´ in was... De keuken bestond uit n klein hokje, met n tafeltje in de midden en 2 planken aan de zijkant tegen de muren wat de banken waren. In een hoekje stond het fornuisje wat uit n kookstelletje van keramiek bestond, waar precies 3 potjes op pasten..ik heb n foto dus die zien jullie binnenkort nog wel.. Wij kregen dus middageten en avondeten (quinuasoep; soort van granensoep die je hier n beetje té veel krijgt... en daarna rijst met groenten en zoete aardappelen voor de verandering...) en de volgende dag ontbijt van de locals (pannekoeken!! :D:D waar ik hier n beetje verslaafd aan begin te raken...)(voor 25 sol pp incl logies)S middags zijn we nog een wandelingetje gaan maken over het eiland, en in die paden zat echt geen logica, dus op een gegeven moment kwamen we blijkbaar bij mensen in hun tuin uit. En moesten we het hele eind terug zodat we eigenlijk te laat waren voor de lunch..Daarna nog n flinke tocht omhoog naar de pachatata, een van de ruines op het eiland. En daarna was het tijd voor feest!! Mieke en ik werden in hun klederdracht gehesen. Wat er heel belachelijk uitzag, n rok die veel te kort was met spijkerbroek en bergschoenen eronder, n witte bloes met mouwen veel te kort (want ja die mensen zijn gewoon klein tov ons..), Daaroverheen een sjaal op je buik die als een korset werd aangetrokken en dan een sjaal over je hoofd om t af te maken!Ik heb echt bewondering voor de vrouwen daar, die lopen daar de hele dag in rond, zonder dat dat ding afglijdt.. en ik heb m 5 minuten op en moet hem al 100 keer goed doen!Maar eenmaal in hun klederdracht gehesen gingen we naar t dorpscentrum om daar met andere toeristen en hun gastgezinnen te gaan dansen op de traditonele muziek. Echt heel leuk! De volgende ochtend vertrok onze boot al vroeg naar isla Taquille, waar we nog wat rondgewandeld hebben en daarna nog lekker 3 uur op de boot terug naar Puno. Wij dachten lekker boven op het dek te gaan liggen.. wat ook echt heerlijk was, maar we moesten het wel bekopen met hele rode benen en mieke met n duchtig verbrandde buik :S In Puno aangekomen snel nog eten gehaald voor in de bus naar Copacabana, Bolivia-.Maar wat wij dachten, een nachtbus nemen, was niet mogelijk.. Dus wij maar een taxi genomen (voor 20 euro, dus viel nog mee.. ) Luxe reizen... want als we dat niet deden kwamen we niet meer aan bij de grens voordat die dicht was.. Deze bleek om 7 uur te sluiten.Dus wij in de taxi gestapt, en ik ging nog ff in mn lonely planet lezen.. Maar goed ook! Want nu bleek dat er in Copacabana geen pinautomaten waren, en wij hadden alleen nog maar genoeg geld voor de taxi, want we gingen er van uit dat we in copacabana wel konden pinnen.... Nadat we de taxichauffeur eindelijk aan zn verstand hadden gepeuterd dat wij nog ergens n pinautomaat moesten vinden, kwam hij met t idee om te kijken of er in t volgende stadje een was.. en zo niet, dat we dan terug moesten naar puno (we zaten al minimaal n half uur in de auto...) Prima, zo gezegd zo gedaan.. .maar in t volgende stadje konden we dus niet meer dan 250 sol krijgen, wat dus veel te weinig is voor 2 personen voor n weekend... Dus maar weer omdraaien naar Puno, daar pinnen en beginnen aan de race tegen de klok! De grens was om 7 uur dicht, het was 2 uur rijden, en we waren pas om 5 uur terug in puno.... Maar de taxichauffeur dacht dat t moest lukken... dus wij hebben er mee ingestemd.. Echt mooi om te zien dat die man zelfs met ons mee rende om te pinnen en zich daarna ook echt aan het haasten was voor ons (maarja.. mag ook wel voor n half maandloon....)Eenmaal bij de gens aangekomen was het half 7, dus wij dachten tijd zat te hebben.. Maar niet dus! in bolivia is het een uur later, dus daar zou de grens al n half uur dicht zijn.... Van de peruaanse grenswachter mocht het nog wel, maar we moesten wel ff navragen in Bolvia. Dus onze chauffeur rende richting het gebouwtje van Bolivia om het na te vragen.. En gelukkig, ze accepteerden het!Het was echt de moeite waard om die man in te huren, anders hadden we niet in copacabana gezeten savonds, of zonder geld..hij rende zelfs voor ons, echt muchas gracias por el!!Wij hebben volgens mij nog niet zo lekker geslapen op ons uitstapje als die nacht in ons hostel!De volgende dag beetje op tijd opgestaan, en we wilden naar Isla del Sol. Maar nu bleek dat de boten niet elk uur gaan, maar alleen om half 9 sochtends en om half 1 (en dan heb je neit meer genoeg tijd om alles te bekijken en met de boot weer terug te gaan...Dus wij hebben besloten om er maar n shopdagje van te maken en de volgende dag naar t eiland te gaan. Dus we zijn ons lekker te buiten gegaan in de winkeltjes (volgens mij heb ik nu wel zo goed als het grootste deel van mn souvenirs bij elkaar :D ) en savonds de berg met mariakruizen bekommen (een van de pelgrimsoorden) waar we van het uitzicht en de zonsondergang hebben genoten. De volgende dag lekker over Isla del Sol heengewandeld, 3 uurtjes op ons dooie gemak met overal een super uitzicht over het eiland en links én rechts uitzicht op t meer.. We hebben wel echt geluk gehad met t weer.. want op de heenweg met de boot begon het ineens kei hard te regenen, en toen we t zuidpunt van t eiland bereikten regende het nog.. Maar gelukkig moesten wij op het noordpunt beginnen, en daar was het wel droog.. en de rest van de dag heeft de zon flink geschenen, dus het eiland heeft zijn naam eer aan gedaan!Daarna weer 2 uurtjes relaxen op een bootje en de volgende dag met de bus terug naar Cusco..
Dit waren wel zo´n beetje onze avonturen van afgelopen tijd. Verder gaat het leventje zijn ´normale´ gangetje hier.. Stagelopen, ´s avonds toch maar n keer verstandig zelf koken en lekker op de bank hangen en tv kijken..
Wel zijn we nog n keer gaan raften op de Rio Urubamba. Maar echt raften konden we het niet noemen... Van de 2 uur die we op de boot hebben gezeten hebben we 5 minuten echte stroomversnellingen gehad, en de rest van de tijd ons kapot gepeddeld, omdat de andere peruaan die er bij zat alleen maar blij zat te lachen en de andere 2 hollanders ook niet mee peddelden :S
Wat wel leuk is dat we ook weer wat nieuwe mensen ontmoet hebben die hier dus ook langer gaan blijven dan de ¨standaard¨6 weken..
Amy is ook een leuke meid uit Nederland, waarmee we alle manieren van pannekoeken bakken uitgeprobeerd hebben-- mét succes!!-- en goed het nachtleven van Cusco wederom onveilig gemaakt hebben.. voor details.. vraag amy maar ;)
tot zover voor nu..
Ciao! xxx Es
http://www.mijnalbum.nl/Album=GIFO6OP6
Afgelopen (lang) weekend zijn we lekker de toerist uit gaan hangen. Mieke had een paar dagen vrij van haar stage, en voor mij was het ook geen probleem.
Eerst zijn we met de nachtbus van cusco naar puno gegaan.. Aangekomen in Puno(om 5 uur sochtends!! ) werden we ergens gedropt in de middle of nowhere.... Gelukkig kwam er net n taxi aan die ons richting centrum heeft gebracht. Hier hebben we een paar uur zitten vernikkelen op het hoofdplein (ongeveer 3800 m hoog..dus ijskoud snachts!) Want alles was nog dicht, dus we konden nergens binnnen wat gaan drinken. Op een gegeven moment zijn we richting het meer gaan lopen, en onderweg kwamen we wat vrouwkes tegen die broodjes verkochten. Daarna in een van de winkeltjes die eindelijk open waren wat jam en drinken gehaald en wij hadden ons ontbijtje bij elkaar :D. Deze hebben we lekker met uitzicht op t meer opgegeten.. . Toen we de pier opliepen werden we gelijk aangesproken of we een bootje naar de eilanden wilden. Tuurlijk! Daar waren we voor gekomen! achteraf gezien waren dat dus de locals, dus t goedkoopste en t meeste geld gaat naar de eilanders toe. Dus eerst een dagje op de boot en de drijvende eilanden bekijken (die dus echt gewoon drijven en uit riet gemaakt zijn.. echt raar, net alsof je op een springkussen van riet loopt). Daarna hebben we nog 3 uur op de boot gezeten tot het volgende eiland (Amantani) waar we dus ook zijn blijven slapen bij locals (ons gastgezin, bleken de ouders van onze gids/kapitein te zijn). Echt super lachen. We sliepen dus gewoon in hun huis, hadden wel n kamer met 2 redelijk fatsoenlijke bedden (wel kei hard.. maar ik had al geen gewoon bed verwacht, ,dus dat viel nog helemaal mee...)Het huis bestond uit n paar kamertjes, en een aanbouw waar het ´keukentje´ in was... De keuken bestond uit n klein hokje, met n tafeltje in de midden en 2 planken aan de zijkant tegen de muren wat de banken waren. In een hoekje stond het fornuisje wat uit n kookstelletje van keramiek bestond, waar precies 3 potjes op pasten..ik heb n foto dus die zien jullie binnenkort nog wel.. Wij kregen dus middageten en avondeten (quinuasoep; soort van granensoep die je hier n beetje té veel krijgt... en daarna rijst met groenten en zoete aardappelen voor de verandering...) en de volgende dag ontbijt van de locals (pannekoeken!! :D:D waar ik hier n beetje verslaafd aan begin te raken...)(voor 25 sol pp incl logies)S middags zijn we nog een wandelingetje gaan maken over het eiland, en in die paden zat echt geen logica, dus op een gegeven moment kwamen we blijkbaar bij mensen in hun tuin uit. En moesten we het hele eind terug zodat we eigenlijk te laat waren voor de lunch..Daarna nog n flinke tocht omhoog naar de pachatata, een van de ruines op het eiland. En daarna was het tijd voor feest!! Mieke en ik werden in hun klederdracht gehesen. Wat er heel belachelijk uitzag, n rok die veel te kort was met spijkerbroek en bergschoenen eronder, n witte bloes met mouwen veel te kort (want ja die mensen zijn gewoon klein tov ons..), Daaroverheen een sjaal op je buik die als een korset werd aangetrokken en dan een sjaal over je hoofd om t af te maken!Ik heb echt bewondering voor de vrouwen daar, die lopen daar de hele dag in rond, zonder dat dat ding afglijdt.. en ik heb m 5 minuten op en moet hem al 100 keer goed doen!Maar eenmaal in hun klederdracht gehesen gingen we naar t dorpscentrum om daar met andere toeristen en hun gastgezinnen te gaan dansen op de traditonele muziek. Echt heel leuk! De volgende ochtend vertrok onze boot al vroeg naar isla Taquille, waar we nog wat rondgewandeld hebben en daarna nog lekker 3 uur op de boot terug naar Puno. Wij dachten lekker boven op het dek te gaan liggen.. wat ook echt heerlijk was, maar we moesten het wel bekopen met hele rode benen en mieke met n duchtig verbrandde buik :S In Puno aangekomen snel nog eten gehaald voor in de bus naar Copacabana, Bolivia-.Maar wat wij dachten, een nachtbus nemen, was niet mogelijk.. Dus wij maar een taxi genomen (voor 20 euro, dus viel nog mee.. ) Luxe reizen... want als we dat niet deden kwamen we niet meer aan bij de grens voordat die dicht was.. Deze bleek om 7 uur te sluiten.Dus wij in de taxi gestapt, en ik ging nog ff in mn lonely planet lezen.. Maar goed ook! Want nu bleek dat er in Copacabana geen pinautomaten waren, en wij hadden alleen nog maar genoeg geld voor de taxi, want we gingen er van uit dat we in copacabana wel konden pinnen.... Nadat we de taxichauffeur eindelijk aan zn verstand hadden gepeuterd dat wij nog ergens n pinautomaat moesten vinden, kwam hij met t idee om te kijken of er in t volgende stadje een was.. en zo niet, dat we dan terug moesten naar puno (we zaten al minimaal n half uur in de auto...) Prima, zo gezegd zo gedaan.. .maar in t volgende stadje konden we dus niet meer dan 250 sol krijgen, wat dus veel te weinig is voor 2 personen voor n weekend... Dus maar weer omdraaien naar Puno, daar pinnen en beginnen aan de race tegen de klok! De grens was om 7 uur dicht, het was 2 uur rijden, en we waren pas om 5 uur terug in puno.... Maar de taxichauffeur dacht dat t moest lukken... dus wij hebben er mee ingestemd.. Echt mooi om te zien dat die man zelfs met ons mee rende om te pinnen en zich daarna ook echt aan het haasten was voor ons (maarja.. mag ook wel voor n half maandloon....)Eenmaal bij de gens aangekomen was het half 7, dus wij dachten tijd zat te hebben.. Maar niet dus! in bolivia is het een uur later, dus daar zou de grens al n half uur dicht zijn.... Van de peruaanse grenswachter mocht het nog wel, maar we moesten wel ff navragen in Bolvia. Dus onze chauffeur rende richting het gebouwtje van Bolivia om het na te vragen.. En gelukkig, ze accepteerden het!Het was echt de moeite waard om die man in te huren, anders hadden we niet in copacabana gezeten savonds, of zonder geld..hij rende zelfs voor ons, echt muchas gracias por el!!Wij hebben volgens mij nog niet zo lekker geslapen op ons uitstapje als die nacht in ons hostel!De volgende dag beetje op tijd opgestaan, en we wilden naar Isla del Sol. Maar nu bleek dat de boten niet elk uur gaan, maar alleen om half 9 sochtends en om half 1 (en dan heb je neit meer genoeg tijd om alles te bekijken en met de boot weer terug te gaan...Dus wij hebben besloten om er maar n shopdagje van te maken en de volgende dag naar t eiland te gaan. Dus we zijn ons lekker te buiten gegaan in de winkeltjes (volgens mij heb ik nu wel zo goed als het grootste deel van mn souvenirs bij elkaar :D ) en savonds de berg met mariakruizen bekommen (een van de pelgrimsoorden) waar we van het uitzicht en de zonsondergang hebben genoten. De volgende dag lekker over Isla del Sol heengewandeld, 3 uurtjes op ons dooie gemak met overal een super uitzicht over het eiland en links én rechts uitzicht op t meer.. We hebben wel echt geluk gehad met t weer.. want op de heenweg met de boot begon het ineens kei hard te regenen, en toen we t zuidpunt van t eiland bereikten regende het nog.. Maar gelukkig moesten wij op het noordpunt beginnen, en daar was het wel droog.. en de rest van de dag heeft de zon flink geschenen, dus het eiland heeft zijn naam eer aan gedaan!Daarna weer 2 uurtjes relaxen op een bootje en de volgende dag met de bus terug naar Cusco..
Dit waren wel zo´n beetje onze avonturen van afgelopen tijd. Verder gaat het leventje zijn ´normale´ gangetje hier.. Stagelopen, ´s avonds toch maar n keer verstandig zelf koken en lekker op de bank hangen en tv kijken..
Wel zijn we nog n keer gaan raften op de Rio Urubamba. Maar echt raften konden we het niet noemen... Van de 2 uur die we op de boot hebben gezeten hebben we 5 minuten echte stroomversnellingen gehad, en de rest van de tijd ons kapot gepeddeld, omdat de andere peruaan die er bij zat alleen maar blij zat te lachen en de andere 2 hollanders ook niet mee peddelden :S
Wat wel leuk is dat we ook weer wat nieuwe mensen ontmoet hebben die hier dus ook langer gaan blijven dan de ¨standaard¨6 weken..
Amy is ook een leuke meid uit Nederland, waarmee we alle manieren van pannekoeken bakken uitgeprobeerd hebben-- mét succes!!-- en goed het nachtleven van Cusco wederom onveilig gemaakt hebben.. voor details.. vraag amy maar ;)
tot zover voor nu..
Ciao! xxx Es
donderdag 16 augustus 2007
Temblor de tierra!!!
ff snel n berichtje om iedereen gerust te stellen ;)
zoals iedereen waarschijnlijk wel al heeft meegekregen is hier in Peru dus een flinke aardbeving geweest...
Hier in Cusco hebben Mieke en ik hem ook gevoeld... We zaten net aan tafel gezellig wat te drinken, toen ineens alles begon te bewegen en alle deuren begonnen te klapperen... We hebben denk ik 5 zitten wiebelen op onze stoel.... Beetje vreemd, je voelt je echt dronken, terwijl we nog helemaal niks op hadden!!
De buren kwamen dus ook naar buiten en van hun hoorden we dus dat t n aardbeving was, en dat t vrij normaal hier was. (verklaart ook gelijk alle bordjes die aanwijzen wat veilige schuilplaatsen zijn tijdens aardbevingen...)
Maar na 10 minuten was het in cusco eigenlijk ook wel over. Hier is ook geen schade voor zover ik weet, maar blijkbaar zijn de steden iets verder naar het westen en wat zuidelijker van Lima wel flink beschadigd. Op het nieuws hoorde ik zelfs dat Ica, Chincha en Pisco voor 70% verwoest zijn.. Behoorlijk veel dus! Zelfs de ziekenhuizen waren grotendeels ingestort..
Maar al met al hebben wij er dus weinig van meegekregen, en het enige wat ik er aan over gehouden heb is een dagje vrij--> De kinderen kwamen allemaal niet naar school vanwege de aardbeving; dus geen werk voor mij vandaag...
zoals iedereen waarschijnlijk wel al heeft meegekregen is hier in Peru dus een flinke aardbeving geweest...
Hier in Cusco hebben Mieke en ik hem ook gevoeld... We zaten net aan tafel gezellig wat te drinken, toen ineens alles begon te bewegen en alle deuren begonnen te klapperen... We hebben denk ik 5 zitten wiebelen op onze stoel.... Beetje vreemd, je voelt je echt dronken, terwijl we nog helemaal niks op hadden!!
De buren kwamen dus ook naar buiten en van hun hoorden we dus dat t n aardbeving was, en dat t vrij normaal hier was. (verklaart ook gelijk alle bordjes die aanwijzen wat veilige schuilplaatsen zijn tijdens aardbevingen...)
Maar na 10 minuten was het in cusco eigenlijk ook wel over. Hier is ook geen schade voor zover ik weet, maar blijkbaar zijn de steden iets verder naar het westen en wat zuidelijker van Lima wel flink beschadigd. Op het nieuws hoorde ik zelfs dat Ica, Chincha en Pisco voor 70% verwoest zijn.. Behoorlijk veel dus! Zelfs de ziekenhuizen waren grotendeels ingestort..
Maar al met al hebben wij er dus weinig van meegekregen, en het enige wat ik er aan over gehouden heb is een dagje vrij--> De kinderen kwamen allemaal niet naar school vanwege de aardbeving; dus geen werk voor mij vandaag...
vrijdag 10 augustus 2007
vervolg incatrail!
zow.. is ff een tijdje geleden dat ik hier wat achter gelaten heb.. Maar eindelijk heb ik er weer ff wat tijd voor..
Afgelopen week zou ik met mn stage beginnen, maar ze hadden vakantie, dus ik ook nog ff... Niks aan te doen ;) Achteraf gezien was t niet zo erg.. want ik ben afgelopen week ook n paar dagen flink ziek geweest..(waarschijnlijk combi van verkeerd eten en zonnesteek..) Dus dan had ik toch niet kunnen gaan.. Ik ben blij dat ik nu eindelijk iets meer zie dan alleen mn bedje en de badkamer...
Maar goed.. t vervolg van de incatrail...
Dag één ging allemaal nog prima.. Ze noemden het ook heel handig de ´easy day´...
Op dag een vroeg ik me af waar ze dat easya vandaan haalden... De hele dag evengoed klimmen en dalen.. en continue trappetjes en af en toe wat paadjes... Die paadjes zou ik de dagen erna nog wel gaan missen... Maar ondertussen continue super uitzicht en gezellig buurten met de rest van onze groep..
Waar we trouwens erg mee gemazzeld hadden.. Een groep van 4 andere nederlanders(een stel van in de 50, twee meiden van onze leeftijd), 2 belgen(van rond de 30) en 2 americanen(ook van rond de 50), stuk voor stuk hele leuke mensen..
Smiddags tijdens de lunch hadden we tijd om te rusten.. En aangezien het vrijzonnig was, maakten we er gebruik van om n kleurtje te kweken..dus de broekspijpen gingen omhoog, en lagen we daar met zn 4en in n korte broek en hemdje.. Dat hebben we geweten... binnen notime hadden we fans! hahaha... binnen 10 minuten lagen er peruaanse jongetjes naast ons te kijken hoe wij daar lagen.... Na een tijdje gingen ze weg, dus wij dachten dat ze het voor gezien hielden...
Maar toen we 5 minuten later omhoog keken, bleek dus dat ze al hun vriendjes erbij gehaald hadden, en zaten ze met zn allen vanaf boven op de berg toe te kijken...hahaha..
Na de lunch (soep, hoofdgerecht en toetje... prima eten trouwens... alle 4 de dagen zelfs!) nog n paar uurtjes verder gelopen tot ons kamp...
Daar aangekomen stonden de tenten al klaar, en kwamen de verkoopstertjes er gelijk aan met water, fris en ja hoor.. zelfs Cusqueña!!En ja.. na n dagje lopen gaat zo´n biertje er echt wel in! Die hadden we verdiend :D
In het dal waar wij sliepen bleek die avond een of ander dorpsfeest te zijn, dus wij zijn ff gaan kijken...
In het begin leek het nog een gewoon feestje met muziek, dans en heel veel bier... Maar hoe langer we bleven,hoe bizarder het werd..
Het waren allemaal mannen die dansten, en in een kring stonden, en op een gegeven moment met zn 2´en gingen dansen.. Ze droegen allemaal donkere gewaden en maskers waar alleen gaten in zaten voor de ogen.. verder was helemaal niks zichtbaar.. Ze zagen er een beetje uit als duivels met n groot kruis op de buik.. Beetje creepy...
Maar toen begon het.. Ze gingen dus in tweetallen in het midden staan.. en om de beurt begonnen ze elkaar met dikke zwepen te slaan! en niet zachtjes, maar zo hard ze konden.. Als ze elkaar n keer of 5 geslagen hadden was het volgend tweetal aan de beurt, en zo werkten ze elkaar allemaal af... En niet een of twee keer, maar echt super vaak! Even later waren ze het rondje rond, en begonnen ze weer vrolijk opnieuw, maar dit keer tilden ze hun rokken op, zodat de ander gewoon op hun benen kon slaan.. Echt te bizar voor woorden.. We hebben denk ik een uurtje staan kijken, en toen hadden we het ook wel gezien.. Maar de muziek ging nog de hele nacht door.. dus de dansen waarschijnlijk ook...
Wij stonden daar dus echt vol afschuw te kijken.. maar blijkbaar trokken wij zon rare gezichten, dat wij dus kei hard door een paar locals uit werden gelachen.. Gewoon omdat wij het raar vonden..en voor hun was het blijkbaar normaal...
De volgende morgen aan de gids toch maar uitleg gevraagd over wat het nou was. En het bleek een dans te zijn, waar alle mannen aan mee moesten doen die in het afgelopen jaar ruzie met elkaar gehad hadden.. en dan mochten ze elkaar slaan zo hard ze wilden, en na die dans was alles weer over.. en konden ze de andere ruzies het jaar erop weer uitvechten in die dans.
Voordat we gingen slapen de tent nog maar ff een paar keer gechecked, want de tarantula op de foto had dus echt n halve meter van onze tent zn holletje :s!!
Maar verder prima geslapen zonder spinnen...
De wakeupcall de volgende ochtend was weer om 6 uur.. dus meer dan op tijd.. En dag 2 werd de ¨challenge day¨genoemd, dus uitgeslapen zijn was welkom...
Challengeday.. niks te veel gezegd...De hele dag niks anders dan klimmen!! En geen paadjes die een beetje omhoog gingen.. maar alleen maar steil en trappetjes... Dus vandaag werd het wel gelijk duidelijk waarom dag 1 de easy day genoemd werd!
Maar al met al toch n goeie dag gehad, mooie uitzichten.. en dan maar wat vaker stoppen en dan doorlopen.
Vandaag was de dag dat we het hoogste punt gingen bereiken, 4215 m. Echt super lekker als je dan eindelijk bovenop die berg staat, en weet dat je daarna alleen nog maar n uurtje naar beneden hoeft te lopen tot het kamp :D
Aangekomen bij t kamp stond onze lunch al klaar. Omdat er onderweg nergens een vlak stuk was waar we konden lunchen kregen we onze lunch dus pas in t kamp waar we ook gingen slapen. Dus de lunch naar binnen gewerkt en n uurtje later was het avondeten klaar! Echt zonde, want t eten was lekker.. maar zo gauw achter elkaar was het echt veel te veel... Dus dan maar de helft laten liggen... Hopelijk hebben de porters er wel nog van gegeten... Beetje vreemd, want die aten ander eten dan dat wij kregen....
´s avonds nog met zn allen gekaart in de tent.. De gidsen Marco en Jeruza deden ook mee, heel gezellig. Maar dan merk je pas hoe moeilijk het is om én een kaartspel te vinden wat niet te moeilijk uit te leggen is (je zit toch met n taalbarriere) en dat je met veel mensen kunt spelen..
Wel werden we om 8 uur de tent uitgegaagd, want dat was de tent waar de porters in moesten slapen.. om de volgende morgen weer op tijd uit bed gejaagd te worden (wederom 10 voor 6).
Deze nacht was echt de slechtste nacht van de hele incatrail... Het zou zowieso de koudste nacht worden, omdat het de hoogste plaats was, en het waaide behoorlijk. Ook hadden we de pech dat het net helder werd, terwijl het net de hele dag bewolkt was geweest...
Dus met dikke tui, gewone kleren en dikke sokken aan in bed gekropen. en nog ijskoud gehad die nacht.. Maar goed, ook dat hoort erbij..
Dag 3, de ´beautiful day´.. We begonnen met n uurtje of 2 klimmen, en de rest van de dag zou n beetje dalen en n beetje stijgen zijn.. Prima, alles beter dan dag 2!
Ook zouden we vandaag verschillende archeologische complexen gaan bezoeken...
De route was heel mooi, wel nog wat rot trappetjes (maar daar zouden we tot aan Machu Picchu zelf niet meer vanaf komen...) maar opzich nog wel te doen. toen we eenmaal de berg over waren liepen we boven langs de jungle af.. super uitzicht! alleen jammer dat t wat mistig was.. Maar dat maakte het ook weer bijzonder.. dat je af en toe ineens weer wel wat kon zien..
Vandaag heel veel mooie planten en bloemen gezien. alleen jammer genoeg geen dieren. Je hoorde er wel n paar, maar zag er geen..
Aan het einde van de dag kwamen we weer bij een berg met uitzicht over de vallei, vanwaar je Aguas Calientes al kon zien liggen (het dorpje onder aan de Machu Picchu, nouja.. dorpje: meer n blok beton met parkeerplaatsen...)
En de belgen hadden een verrekijker bij zich, dus we konden machu picchu zelf ook al zien.. Heel grappig.. Ookal moet je nog n dag lopen.. je ziet het wel al liggen...
Deze dag was wel n beetje afzien.. mijn blaren begonnen echt pijn te gaan doen.. maarja je kunt geen kant op, dus dan maar wat langzamer en evengoed doorlopen..
Eenmaal aangekomen bij t kamp zat mieke al klaar met n biertje.. thnx! hahaha.. gelijk mn schoenen uitgegooid, slippers aan en proosten!
Ik zat nog niet eens 5 minuten, en toen kwam marco met de vraag of ik nog een tempel wilde zien. Die was 5 tot 10 min lopen..en op de vraag of het vlak was, antwoordde hij ja.. (uhm ja.. peruaans vlak dus.....). Dus ik ben nog ff met ingrid en koen (de belgen) daar heen gelopen.. De rest had geen zin meer..
Maar het was zeker de moeite waard. Een tempel die niet door Bingham was ontdekt, dus nog helemaal in staat was (iig voor 85%), deze was door peruanen ontdekt. Het was een tempel waar de maagden woonden, in afwachting tot hun offering aan de goden.
Super mooi, en vooral in combinatie met de ondergaande zon. Omdat de tempel ook weer bestond uit allemaal trappetjes ben ik boven gebleven om van t uitzicht te genieten, en zijn ingrid en koen alleen naar beneden gelopen.
Boven stond ook nog n mannetje wat de tempel moest bewaken.. Met hem aan de praat geraakt, en hij heeft mij nog allemaal bronnen laten zien en kamertjes die ik zelf niet ontdekt zou hebben, en nog wat verdere uitleg gegeven over het complex. Heel leuk dat je eindelijk wat met je Spaans kunt.
S avonds een uitgebreid buffet gekregen, want het was de laatste en ´speciale´maaltijd die we kregen van de porters. ook de avond waarop we onze fooi konden geven, en afscheid van hun konden nemen. Want de volgende ochtend moesten zij al vroeg weg om hun trein in aguas calientes te kunnen halen.
wij werden ook om 4 uur wakker gemaakt, om als eerste voor het checkpoint in de rij te kunnen staan... Best grappig eigenlijk, om met zn allen zo vroeg in de rij te staan.. en dan te ontdekken dat de mensen achter je dachten dat ze op tijd waren... Dus not!hahahaha..
Het eerste half uur met zaklamp moeten lopen, maar daarna begon het te schermeren dus je zag steeds meer...
het was nog ongeveer 1,5 uur tot aan de SunGate, waar de meesten wachtten op de zonsopgang.. Maar volgens onze gids was het mooier om die te bekijken vanaf de berg bij de Machu Picchu. Dus wij hebben de SunGate gauw achter ons gelaten, en zijn doorgelopen naar machu picchu. Rond 7 uur kwam de zon over machu picchu heen... En ik was er gelukkig net iets voor 7.. Dus daar lekker ff op de berg zitten rusten, en genieten van de zonsopgang..
Daarna nog een rondleiding van de gids gehad, en ons geërgerd aan alle dagjes mensen en vooral aan de amerikanen... Volgens mij kunnen die echt niks anders dan zich belachelijk gedragen en schreeuwen. Zelfs Annie en Gary (de amerikanen uit onze groep) ergerden zich eraan!
Na de rondleiding ging een gedeelte van onze groep de Waynapichu, berg langs de machu picchu nog beklimmen.. Maar ik had t helemaal gehad, elke stap die ik zette was er eigenlijk een te veel (volgens mij kon ik echt niet kreupeler lopen..iig zo voelde het wel), en toen ik zag hoe steil t was had ik helemaal zoiets van ´nee dankje´.. Het uitzicht zou best mooi zijn.. maar ik vond t zo ook goed genoeg..
Mieke had ook geen zin meer, dus we zijn lekker op n terrasje gaan zitten met n drankje en laterna nog ff op de berg en over machu picchu heen gekeken.
Ff later de bus naar aguas caliente gepakt, daar gegeten, nog met n porter op de foto gegaan.. die speciaal voor ons zn traditionele outfit erbij gepakt heeft.. En in de trein terug naar Ollantaytambo..
In die 2 uur ff de overbodige fotos gewist, en lekker geslapen.. In Ollantaytambo stond er al een busje klaar waar we met zn allen in konden, zo´n sprintertje.. Muziekje aan, met zn alle meezingen en wederom weer genieten van t uitzicht en de zonsondergang.. Echt lekker om na 4 dagen doorlopen eindelijk languit te zitten en niks te doen..
Al met al: prima dagen gehad, en t was allemaal de moeite zeker waard!!
De week erna nog 3 dagen spaanse les gehad, en onze stageplekken bezocht en een lekker rustig weekendje gehad... Beetje rondgelopen en gewinkeld (zonder veel te kopen..hahaha...echte hollander, kijken kijken en niet kopen). Volgens mij hebben we nu écht alle winkeltjes rond plaza de armas wel gehad.... Is wel n weekje op slippers lopen geworden.. want mn blaren verrekken t om weg te gaan.. Maar goed, ook dat zijn herinneringen aan de incatrail ;)
Het weekend erna samen met myrthe, Jordy en Dan gaan paardrijden door de omgeving. Mieke was toen n beetje ziek, dus is niet meegegaan.. Het paardrijden was best lekker.. beetje op zo´n knol door de omgeving heen sjokken. Ondertussen af en toe stoppen om wat dingen te bekijken. Hebben een berg gezien waar ontiegelijk veel paadjes en grotten doorheen waren (die duidelijk niet op grote toeristen gemaakt waren), maar wel heel leuk om doorheen te lopen/kruipen.. en nog de tempel van de maan gezien.
Na een uurtje was onze rondrit afgelopenl, en zijn we via de Cristo Blanco (heel groot,en lelijk christusbeeld (van dichtbij dan) en Sacsaywaman naar beneden gelopen, was ongeveer nog n half uurtje.. Weer in Cusco aangekomen kwamen we bij het festival van San Cristobal uit.. Een van de duizenden katholieke feesten van het moment.. Het bleek n feest te zijn waarbij alle peruanen typische locale gerechten aten, dus overal lagen de cuy´s(cavia´s) opgestapeld... maakt niet uit waar je keek, overal stapels cuys met de aardappelen erlangs, en soms zelfs cuys met hun tandjes nog, waar een paprika ingeduwd was.. Maar is wel grappig om te zien.
Deze week dus rustig aan gedaan.. Mieke moest wel beginnen met haar ochtend stage, dus ik heb wat geinternet, wat rondgelopen en boodschappen gedaan.. (ma en di) Eindelijk mooie armbandjes gevonden :D en de rest van de week dus in bed gelegen..
Vandaag ging t wat beter, dus maar naar school gelopen om te internetten.. had ons appartementje wel weer gezien.. En ik denk dat ik vanmiddag maar ff met n boek op de bank kruip of ergens de schaduw opzoek.. maar dat zien we straks wel weer!
Hasta luego!xxx Esther
Afgelopen week zou ik met mn stage beginnen, maar ze hadden vakantie, dus ik ook nog ff... Niks aan te doen ;) Achteraf gezien was t niet zo erg.. want ik ben afgelopen week ook n paar dagen flink ziek geweest..(waarschijnlijk combi van verkeerd eten en zonnesteek..) Dus dan had ik toch niet kunnen gaan.. Ik ben blij dat ik nu eindelijk iets meer zie dan alleen mn bedje en de badkamer...
Maar goed.. t vervolg van de incatrail...
Dag één ging allemaal nog prima.. Ze noemden het ook heel handig de ´easy day´...
Op dag een vroeg ik me af waar ze dat easya vandaan haalden... De hele dag evengoed klimmen en dalen.. en continue trappetjes en af en toe wat paadjes... Die paadjes zou ik de dagen erna nog wel gaan missen... Maar ondertussen continue super uitzicht en gezellig buurten met de rest van onze groep..
Waar we trouwens erg mee gemazzeld hadden.. Een groep van 4 andere nederlanders(een stel van in de 50, twee meiden van onze leeftijd), 2 belgen(van rond de 30) en 2 americanen(ook van rond de 50), stuk voor stuk hele leuke mensen..
Smiddags tijdens de lunch hadden we tijd om te rusten.. En aangezien het vrijzonnig was, maakten we er gebruik van om n kleurtje te kweken..dus de broekspijpen gingen omhoog, en lagen we daar met zn 4en in n korte broek en hemdje.. Dat hebben we geweten... binnen notime hadden we fans! hahaha... binnen 10 minuten lagen er peruaanse jongetjes naast ons te kijken hoe wij daar lagen.... Na een tijdje gingen ze weg, dus wij dachten dat ze het voor gezien hielden...
Maar toen we 5 minuten later omhoog keken, bleek dus dat ze al hun vriendjes erbij gehaald hadden, en zaten ze met zn allen vanaf boven op de berg toe te kijken...hahaha..
Na de lunch (soep, hoofdgerecht en toetje... prima eten trouwens... alle 4 de dagen zelfs!) nog n paar uurtjes verder gelopen tot ons kamp...
Daar aangekomen stonden de tenten al klaar, en kwamen de verkoopstertjes er gelijk aan met water, fris en ja hoor.. zelfs Cusqueña!!En ja.. na n dagje lopen gaat zo´n biertje er echt wel in! Die hadden we verdiend :D
In het dal waar wij sliepen bleek die avond een of ander dorpsfeest te zijn, dus wij zijn ff gaan kijken...
In het begin leek het nog een gewoon feestje met muziek, dans en heel veel bier... Maar hoe langer we bleven,hoe bizarder het werd..
Het waren allemaal mannen die dansten, en in een kring stonden, en op een gegeven moment met zn 2´en gingen dansen.. Ze droegen allemaal donkere gewaden en maskers waar alleen gaten in zaten voor de ogen.. verder was helemaal niks zichtbaar.. Ze zagen er een beetje uit als duivels met n groot kruis op de buik.. Beetje creepy...
Maar toen begon het.. Ze gingen dus in tweetallen in het midden staan.. en om de beurt begonnen ze elkaar met dikke zwepen te slaan! en niet zachtjes, maar zo hard ze konden.. Als ze elkaar n keer of 5 geslagen hadden was het volgend tweetal aan de beurt, en zo werkten ze elkaar allemaal af... En niet een of twee keer, maar echt super vaak! Even later waren ze het rondje rond, en begonnen ze weer vrolijk opnieuw, maar dit keer tilden ze hun rokken op, zodat de ander gewoon op hun benen kon slaan.. Echt te bizar voor woorden.. We hebben denk ik een uurtje staan kijken, en toen hadden we het ook wel gezien.. Maar de muziek ging nog de hele nacht door.. dus de dansen waarschijnlijk ook...
Wij stonden daar dus echt vol afschuw te kijken.. maar blijkbaar trokken wij zon rare gezichten, dat wij dus kei hard door een paar locals uit werden gelachen.. Gewoon omdat wij het raar vonden..en voor hun was het blijkbaar normaal...
De volgende morgen aan de gids toch maar uitleg gevraagd over wat het nou was. En het bleek een dans te zijn, waar alle mannen aan mee moesten doen die in het afgelopen jaar ruzie met elkaar gehad hadden.. en dan mochten ze elkaar slaan zo hard ze wilden, en na die dans was alles weer over.. en konden ze de andere ruzies het jaar erop weer uitvechten in die dans.
Voordat we gingen slapen de tent nog maar ff een paar keer gechecked, want de tarantula op de foto had dus echt n halve meter van onze tent zn holletje :s!!
Maar verder prima geslapen zonder spinnen...
De wakeupcall de volgende ochtend was weer om 6 uur.. dus meer dan op tijd.. En dag 2 werd de ¨challenge day¨genoemd, dus uitgeslapen zijn was welkom...
Challengeday.. niks te veel gezegd...De hele dag niks anders dan klimmen!! En geen paadjes die een beetje omhoog gingen.. maar alleen maar steil en trappetjes... Dus vandaag werd het wel gelijk duidelijk waarom dag 1 de easy day genoemd werd!
Maar al met al toch n goeie dag gehad, mooie uitzichten.. en dan maar wat vaker stoppen en dan doorlopen.
Vandaag was de dag dat we het hoogste punt gingen bereiken, 4215 m. Echt super lekker als je dan eindelijk bovenop die berg staat, en weet dat je daarna alleen nog maar n uurtje naar beneden hoeft te lopen tot het kamp :D
Aangekomen bij t kamp stond onze lunch al klaar. Omdat er onderweg nergens een vlak stuk was waar we konden lunchen kregen we onze lunch dus pas in t kamp waar we ook gingen slapen. Dus de lunch naar binnen gewerkt en n uurtje later was het avondeten klaar! Echt zonde, want t eten was lekker.. maar zo gauw achter elkaar was het echt veel te veel... Dus dan maar de helft laten liggen... Hopelijk hebben de porters er wel nog van gegeten... Beetje vreemd, want die aten ander eten dan dat wij kregen....
´s avonds nog met zn allen gekaart in de tent.. De gidsen Marco en Jeruza deden ook mee, heel gezellig. Maar dan merk je pas hoe moeilijk het is om én een kaartspel te vinden wat niet te moeilijk uit te leggen is (je zit toch met n taalbarriere) en dat je met veel mensen kunt spelen..
Wel werden we om 8 uur de tent uitgegaagd, want dat was de tent waar de porters in moesten slapen.. om de volgende morgen weer op tijd uit bed gejaagd te worden (wederom 10 voor 6).
Deze nacht was echt de slechtste nacht van de hele incatrail... Het zou zowieso de koudste nacht worden, omdat het de hoogste plaats was, en het waaide behoorlijk. Ook hadden we de pech dat het net helder werd, terwijl het net de hele dag bewolkt was geweest...
Dus met dikke tui, gewone kleren en dikke sokken aan in bed gekropen. en nog ijskoud gehad die nacht.. Maar goed, ook dat hoort erbij..
Dag 3, de ´beautiful day´.. We begonnen met n uurtje of 2 klimmen, en de rest van de dag zou n beetje dalen en n beetje stijgen zijn.. Prima, alles beter dan dag 2!
Ook zouden we vandaag verschillende archeologische complexen gaan bezoeken...
De route was heel mooi, wel nog wat rot trappetjes (maar daar zouden we tot aan Machu Picchu zelf niet meer vanaf komen...) maar opzich nog wel te doen. toen we eenmaal de berg over waren liepen we boven langs de jungle af.. super uitzicht! alleen jammer dat t wat mistig was.. Maar dat maakte het ook weer bijzonder.. dat je af en toe ineens weer wel wat kon zien..
Vandaag heel veel mooie planten en bloemen gezien. alleen jammer genoeg geen dieren. Je hoorde er wel n paar, maar zag er geen..
Aan het einde van de dag kwamen we weer bij een berg met uitzicht over de vallei, vanwaar je Aguas Calientes al kon zien liggen (het dorpje onder aan de Machu Picchu, nouja.. dorpje: meer n blok beton met parkeerplaatsen...)
En de belgen hadden een verrekijker bij zich, dus we konden machu picchu zelf ook al zien.. Heel grappig.. Ookal moet je nog n dag lopen.. je ziet het wel al liggen...
Deze dag was wel n beetje afzien.. mijn blaren begonnen echt pijn te gaan doen.. maarja je kunt geen kant op, dus dan maar wat langzamer en evengoed doorlopen..
Eenmaal aangekomen bij t kamp zat mieke al klaar met n biertje.. thnx! hahaha.. gelijk mn schoenen uitgegooid, slippers aan en proosten!
Ik zat nog niet eens 5 minuten, en toen kwam marco met de vraag of ik nog een tempel wilde zien. Die was 5 tot 10 min lopen..en op de vraag of het vlak was, antwoordde hij ja.. (uhm ja.. peruaans vlak dus.....). Dus ik ben nog ff met ingrid en koen (de belgen) daar heen gelopen.. De rest had geen zin meer..
Maar het was zeker de moeite waard. Een tempel die niet door Bingham was ontdekt, dus nog helemaal in staat was (iig voor 85%), deze was door peruanen ontdekt. Het was een tempel waar de maagden woonden, in afwachting tot hun offering aan de goden.
Super mooi, en vooral in combinatie met de ondergaande zon. Omdat de tempel ook weer bestond uit allemaal trappetjes ben ik boven gebleven om van t uitzicht te genieten, en zijn ingrid en koen alleen naar beneden gelopen.
Boven stond ook nog n mannetje wat de tempel moest bewaken.. Met hem aan de praat geraakt, en hij heeft mij nog allemaal bronnen laten zien en kamertjes die ik zelf niet ontdekt zou hebben, en nog wat verdere uitleg gegeven over het complex. Heel leuk dat je eindelijk wat met je Spaans kunt.
S avonds een uitgebreid buffet gekregen, want het was de laatste en ´speciale´maaltijd die we kregen van de porters. ook de avond waarop we onze fooi konden geven, en afscheid van hun konden nemen. Want de volgende ochtend moesten zij al vroeg weg om hun trein in aguas calientes te kunnen halen.
wij werden ook om 4 uur wakker gemaakt, om als eerste voor het checkpoint in de rij te kunnen staan... Best grappig eigenlijk, om met zn allen zo vroeg in de rij te staan.. en dan te ontdekken dat de mensen achter je dachten dat ze op tijd waren... Dus not!hahahaha..
Het eerste half uur met zaklamp moeten lopen, maar daarna begon het te schermeren dus je zag steeds meer...
het was nog ongeveer 1,5 uur tot aan de SunGate, waar de meesten wachtten op de zonsopgang.. Maar volgens onze gids was het mooier om die te bekijken vanaf de berg bij de Machu Picchu. Dus wij hebben de SunGate gauw achter ons gelaten, en zijn doorgelopen naar machu picchu. Rond 7 uur kwam de zon over machu picchu heen... En ik was er gelukkig net iets voor 7.. Dus daar lekker ff op de berg zitten rusten, en genieten van de zonsopgang..
Daarna nog een rondleiding van de gids gehad, en ons geërgerd aan alle dagjes mensen en vooral aan de amerikanen... Volgens mij kunnen die echt niks anders dan zich belachelijk gedragen en schreeuwen. Zelfs Annie en Gary (de amerikanen uit onze groep) ergerden zich eraan!
Na de rondleiding ging een gedeelte van onze groep de Waynapichu, berg langs de machu picchu nog beklimmen.. Maar ik had t helemaal gehad, elke stap die ik zette was er eigenlijk een te veel (volgens mij kon ik echt niet kreupeler lopen..iig zo voelde het wel), en toen ik zag hoe steil t was had ik helemaal zoiets van ´nee dankje´.. Het uitzicht zou best mooi zijn.. maar ik vond t zo ook goed genoeg..
Mieke had ook geen zin meer, dus we zijn lekker op n terrasje gaan zitten met n drankje en laterna nog ff op de berg en over machu picchu heen gekeken.
Ff later de bus naar aguas caliente gepakt, daar gegeten, nog met n porter op de foto gegaan.. die speciaal voor ons zn traditionele outfit erbij gepakt heeft.. En in de trein terug naar Ollantaytambo..
In die 2 uur ff de overbodige fotos gewist, en lekker geslapen.. In Ollantaytambo stond er al een busje klaar waar we met zn allen in konden, zo´n sprintertje.. Muziekje aan, met zn alle meezingen en wederom weer genieten van t uitzicht en de zonsondergang.. Echt lekker om na 4 dagen doorlopen eindelijk languit te zitten en niks te doen..
Al met al: prima dagen gehad, en t was allemaal de moeite zeker waard!!
De week erna nog 3 dagen spaanse les gehad, en onze stageplekken bezocht en een lekker rustig weekendje gehad... Beetje rondgelopen en gewinkeld (zonder veel te kopen..hahaha...echte hollander, kijken kijken en niet kopen). Volgens mij hebben we nu écht alle winkeltjes rond plaza de armas wel gehad.... Is wel n weekje op slippers lopen geworden.. want mn blaren verrekken t om weg te gaan.. Maar goed, ook dat zijn herinneringen aan de incatrail ;)
Het weekend erna samen met myrthe, Jordy en Dan gaan paardrijden door de omgeving. Mieke was toen n beetje ziek, dus is niet meegegaan.. Het paardrijden was best lekker.. beetje op zo´n knol door de omgeving heen sjokken. Ondertussen af en toe stoppen om wat dingen te bekijken. Hebben een berg gezien waar ontiegelijk veel paadjes en grotten doorheen waren (die duidelijk niet op grote toeristen gemaakt waren), maar wel heel leuk om doorheen te lopen/kruipen.. en nog de tempel van de maan gezien.
Na een uurtje was onze rondrit afgelopenl, en zijn we via de Cristo Blanco (heel groot,en lelijk christusbeeld (van dichtbij dan) en Sacsaywaman naar beneden gelopen, was ongeveer nog n half uurtje.. Weer in Cusco aangekomen kwamen we bij het festival van San Cristobal uit.. Een van de duizenden katholieke feesten van het moment.. Het bleek n feest te zijn waarbij alle peruanen typische locale gerechten aten, dus overal lagen de cuy´s(cavia´s) opgestapeld... maakt niet uit waar je keek, overal stapels cuys met de aardappelen erlangs, en soms zelfs cuys met hun tandjes nog, waar een paprika ingeduwd was.. Maar is wel grappig om te zien.
Deze week dus rustig aan gedaan.. Mieke moest wel beginnen met haar ochtend stage, dus ik heb wat geinternet, wat rondgelopen en boodschappen gedaan.. (ma en di) Eindelijk mooie armbandjes gevonden :D en de rest van de week dus in bed gelegen..
Vandaag ging t wat beter, dus maar naar school gelopen om te internetten.. had ons appartementje wel weer gezien.. En ik denk dat ik vanmiddag maar ff met n boek op de bank kruip of ergens de schaduw opzoek.. maar dat zien we straks wel weer!
Hasta luego!xxx Esther
zaterdag 4 augustus 2007
Camino Inca!!!
hij zit er weer op.. de Incatrail!!!
Echt een super weekendje gehad!Was af en toe wel zwaar.. als je wederom duizendentrappetjes op en af moest lopen, en na de volgende bocht er weer net zo veel zag die je nog moest... Maar al met al was het super mooi! De omgeving zorgt er wel voor dat je het bikkelen zo bent vergeten.. Het enige bewijs wat ik er nu nog van heb zijn een paar mooie blaren en wat spierpijn... Maar goed, als dat alles is ;)
Vrijdagochtend werden we dus om 6 uur opgehaald door ons reisbureau en een van de porters. We werden met de bus naar KM 82 gebracht, waar het beginpunt van de Camino Inca is.. Hier moest nog even alles gechecked worden, tot paspoortnummer en studentenkaart toe.. Dus het was ff wachten..
En daarna bleek er nog een verrassing te zijn; je moest je eigen persoonlijke spullen dragen en je slaapzak. Maar wat ze niet verteld hadden was dus dat je ook je matje zelf moest dragen.. Leuk dat ze dat ff vermeld hadden.... Maar goed, die halve kilo kan er ook nog wel bij. Alleen het bevestigen aan de rugzak was het volgende probleem..
Blijkbaar kwam dit elke keer voor.. want in plaats van water, stokken en cocabladeren stonden er in no time vrouwtjes om ons heen die van die straps verkochten om dingen te bevestigen....en inerdaad..dus ook voor onze matjes... Je zou bijna zeggen dat het doorgestoken kaart was..
Maar goed.. alles zat vast dus we konden beginnen...
Helemaal vol goede moed begonnen we aan de klim. Nog vrolijk japanner spelen, want tja.. nu hadden we nog energie en kon je nog n beetje fris op de foto ;)
oeps... t is hier 6 uur.. en hebben met Jordy afgesproken dat ze om 6 uur bij ons zou zijn om ergens wat te gaan eten... Dus helaas, de rest van mn avontuur komt binnenkort....
ciao!
xxx Esther
donderdag 26 juli 2007
weer n paar nieuwe fotos.. http://www.mijnalbum.nl/Album=CX4BLYLC
Het vervolg van de week: eigenlijk niet zo heel veel bijzonders meer gedaan, het ´gewone´van alledag gaat zn gangetje. Wel alvast wat inkopen gedaan voor de incatrail, waar we morgen mee gaan starten.
Net alvast mn tas ingepakt.. maar ik denk dat ik dat dalijk opnieuw ga doen en de helft er uit ga halen.. Dan maar 4 dagen stinken in dezelfde kleren (doet toch iedereen dan, dus wie je ruikt weet toch niemand..hahaha..) Want als ik nu al zie hoe vol dat ding zit, daar ga je niet zomaar voor je lol mee de bergen in...
Gisteren hebben we wel alvast n stuk gelopen, zij het dan op n vlak stuk door Cusco heen. We hoorden namelijk van Renske, een van de andere nederlandse meiden van San Blas, dat er hier een heel apart kerkhof moest zijn, dat zeker de moeite waard was om eens te gaan bekijken..
Dat hebben we dus gedaan, en ze heeft zeker geen woord te veel gezegd! Eigenlijk zou je er zelf rond moeten kunnen lopen om het te geloven.. maar ik zal toch proberen het te beschrijven.
De poort zag er hetzelfde uit als elk ander kerkhof, maar eenmaal binnen keek je echt je ogen uit!
Overal dikke muren, zo dik dat er aan beide kanten kisten in konden liggen, en dan op sommige plaatsen zeker 15 hoog. De voorkant is een soort raampje, waar de familie dan zelf kaarsjes, bloemetjes en fotos neer kon zetten. We hebben er zelfs eten bij zien liggen en miniflesjes bier en sterke drank! Volgens ons waren dit de graven van de iets minder rijke mensen. Sommige waren omlijst met een zilveren of gouden lijst... Meer kitch dan dit kan echt niet... En anderen daarentegen waren gewoon een gepleisterde achtergrond waar de naam in gekrast was..
Alles lag ook door elkaar, jong en oud.. En daartegenover waren weer huisjes gebouwd waar een hele familie in begraven werd. Echt te bizar voor woorden hoe het er uit zag.. En super groot, nooit geweten dat je op een begraafplaats onderhand nog kon verdwalen...
En alsof ze nog plaats te kort kwamen, waren ze bovenop gewoon weer vrolijk nieuwe hokjes aan het metselen...
Volgens mij kan zoiets ook echt alleen maar hier in Peru. We hebben onze ogen in ieder geval uitgekeken!
Savonds dus naar de salsales geweest. de basisstapjes geleerd, en weer eens duidelijk gemerkt dat het heel veel uitmaakt of je met iemand danst die het kan, of iemand die het niet kan! In het begin met de leraar gedanst en dan lijkt het net alsof alles vanzelf gaat.. Maar laterna gewisseld, en de jongen die toen tegenover mij stond kende het zelf ook niet.. en dan gaat het dus ineens voor geen meter meer!
Salsa is een dans waarbij de chico dus moet sturen, en als chica moet je eigenlijk alleen volgen.. Maar volgens mij had hij nog nooit van leiden gehoord... En had ie niet echt in de gaten dat hollandse meiden een stuk groter zijn.. Want elke keer als ik moest draaien moest ik bukken om onder zijn arm door te kunnen draaien...
Ma goed, we zullen zien hoe het volgende week gaat. Hopelijk met andere chico´s.. Al vrees ik het ergste.. ook bij dit dansschooltje hanteren ze echt een peruaanse planning.. Oftewel: je komt aan en dan is het maar afwachten of er een leraar voor je is..
Dus we zullen zien!
En na de les zijn we nog wat gaan eten bij Los Perros, echt een aanrader als je ooit nog in Cusco komt. We hadden dit adres ook van een van onze spaans leraressen.. Heel lekker gegeten, en gezellig in banken gehangen en naar goeide muziek geluisterd. En ondertussen nog gezellig bijgekletst met iedereen. We hadden dit n beetje als afscheidsfeestje van Peggy gepland, en dat was dus echt geslaagd! En daarna zoals bijna elke woensdag naar de Indigo, de hang out vanuit San Blas Spanish school..
Toch is het wel raar, zit je daar met heel veel mensen gezellig bij elkaar.. Die na die paar weken toch al een soort van vrienden zijn geworden, maar ondertussen weet je dat dit de laatste keer is dat je dit met hun doet. Veel van de mensen waar we nu mee optrekken gaan namelijk in de komende paar weken vertrekken, of naar huis, of verder rondreizen.. Beetje jammer, maar van de andere kant: we komen toch wel weer genoeg nieuwe mensen tegen!
Gister toch maar een beetje op tijd naar bed gegaan, om alvast bij te slapen voor de incatrail.. en vandaag idem dito!
Morgen moeten we al om 6 uur s ochtends klaar staan om te vertrekken voor 4 dagen bikkelen in de bergen!
Ik heb er wel super zin in, maar ben ondertussen toch wel echt benieuwd of het echt zo zwaar gaat worden.. We zullen het gauw genoeg uitvinden.
Wel hoop ik dat ik me n beetje beter voel dan vandaag.. Werd vanmorgen super verkouden wakker, en alles zat super dicht... Straks maar fllink smeren; lang leve de dampo!!!
De komende 4 dagen zit ik dus niet in de bewoonde wereld.. dus over n weekje ofzo zullen jullie wel weer onze avonturen horen.
Hasta luego!!
woensdag 25 juli 2007
tijdje geleden..
Het is alweer n tijdje geleden dat ik achter internet heb gezeten...dus nou maar ff bijtypen.. Al moet ik zeggen dat het wel behoorlijk hard denken is over wat ik allemaal meegemaakt heb.. Elke dag is hier wel vanalles te beleven. We komen onderhand tijd te kort..
om maar verder te gaan op mn vorige berichtje.. Die sjaal hebben we niet meer gevonden, iig niet op de plaats waar we t dachten.. Maar ergens anders een vele mooiere, dus dat is helemaal goed gekomen.
Dinsdagavond naar de jungleband in Ukuku´s geweest.. Echt super leuk. Voor de mensen die nieuwsgierig zijn: google maar op Pacha Mocha, misschien dat je wat vindt, en anders moet je wachten tot we terug zijn, dan kun je naar hun cd luisteren ;) Was een goed idee van Enea!
Dinsdag en woensdag geen water gehad, in iedergeval niet op de tijden dat wij thuis waren.. dus woensdag ergens lekker gaan eten, en daarna dachten we lekker te gaan douchen.. DACHTEN... Want toen we thuis kwamen hadden we wederom geen water meer... Dus ja, dan zit er niks anders op dan maar weer naar de kroeg te gaan.. want tja.. je moet toch ergens naar de wc kunnen ;) Op dat moment iets minder leuk, maar achteraf hebben we er toch wel hard om kunnen lachen!
de rest van de week weet ik eigenlijk niet meer precies, maar in het weekend hebben we lekker rustig aan gedaan.. We wilden eigenlijk gaan hiken door de omgeving.. Maar dat is er niet meer van gekomen. Volgens mij kunnen we beter helemaal niks meer plannen, want het komt er toch niet van.. Om de een of andere manier komt er altijd wel vanalles tussen!
Een beetje uitgeslapen dus, rongelopen en boodschappen gedaan.. En eindelijk ons appartement gedweild.. gelukkig is t nu hollands schoon ipv peruaans schoon....
owja. .vrijdag met een paar leraren van school naar San Pedro geweest, een markt hier in Cusco waar de locals ook kopen.. Je kijkt echt je ogen uit.. Overal kraampjes met de echte toeristentroep, maar ook met vlees (wat zo open en bloot aan haken hangt, met de vliegjes er rondomheen... Jammie!!) Daarnaast de kazen open en bloot, idem met dezelfde vliegjes, en daarnaast heb je de groenten en fruitkraampjes (die er wel prima uitzien- beter dan in de supermarkt- en lekker goedkoop zijn--> ja, ook hier blijf je hollander;) )
Achterin heb je de peruaanse fastfood tentjes, soepjes en rijst met vlees en groenten.. Maar als hollander moeten we die toch maar echt mijden... Heel hygienisch allemaal. Gewoon emmertje met koud water waarin alles afgewassen wordt en de honden die er allemaal langs en door lopen..
´s avonds ¨kooklessen¨ gehad die door school geregeld werden. We werden naar een peruaans gezin gebracht met een hele grote keuken.. Alle groenten en vlees en alles stonden als gewassen en gesneden klaar.. Alles wat we moesten doen is in de pan knikkeren en roeren. maar het smaakte wel lekker!! We hebben Lomo Saltado gemaakt, een typisch peruaans gerecht, met groenten, vlees, rijst en ja hoor: friet!! Ze gooien hier werkelijk alles door elkaar...
Ik verbaas me zelf hier ook steeds meer over mezelf.. ik ben zondag zelfs met een aantal mensen mee geweest naar een voetbalwedstrijd! Wie had dat gedacht.. ik naar t voetballen.. In de kroeg met t WK is het leuk, maar echt naar n stadion..
Maar goed.. dat is dus wel gebeurd. Hier in Cusco moest Cusco tegen Lima spelen, dus wij hebben er net zoals alle peruanen een uitje van gemaakt. Het was echt super leuk om te zien.. Alle Peruanen dansen en zingen en maar blijven juichen, ondanks dat Cusco tot en met halverwege de 2e helft met 3-0 achter stond... (wij stonden achter de meest actieve Cuscaanse supporters). Cusco kreeg zelfs nog een rode kaart, maar met 9 man in t veld kwamen ze nog wel terug naar 2-3.. Jammer dat ze niet gewonnen hebben, maar ondanks dat was het echt een hele leuke middag! Geweldig om die mensen er zo in op zien te gaan...
En ja.. ik heb denk ik maar de helft van de wedstrijd gezien, voor de rest heb ik mensen gekeken (dus ben maar niet bang dat ik ineens als voetbalfan terug kom ;)
De rest van de week rustig aan gedaan.. School begint nu toch wel moeilijker te worden.. allemaal die regelmatige en onregelmatige werkwoorden.. Begint onderhand nog echt op leren te lijken.. En onze leraar van deze week geeft ook écht huiswerk mee. Maar goed ook eigenlijk, want dan doe je het tenminste...
En zo erg is het ook niet, op een balkonnetje in de zon met een jugo de naranja een uurtje zitten leren.....
maandag de week lekker rustig begonnen.. Lekker een keer zelf gekookt en n avondje bankhangen en vrouwenseries volgen :) We hebben gelukkig kabeltv in ons appartement, dus alle Net5 series kunnen we hier ook volgen. Zij het dan in t engels met spaans ondertitelt. Maar we hebben dus lekker n avondje Greys anatomy kunnen kijken.. en ze zijn net zo ver als in nederland., helemaal ideaal dus!
De rest van de week horen jullie binnenkort wel.. want we hebben dalijk salsales, en daarna afscheidsfeestje van Peggy.. Eigenlijk was dat vrijdag.. maar omdat we dan de Camino Inca gaan doen, hebben we maar een eigen afscheidsfeestje afgesproken ;)
xxx Esther
om maar verder te gaan op mn vorige berichtje.. Die sjaal hebben we niet meer gevonden, iig niet op de plaats waar we t dachten.. Maar ergens anders een vele mooiere, dus dat is helemaal goed gekomen.
Dinsdagavond naar de jungleband in Ukuku´s geweest.. Echt super leuk. Voor de mensen die nieuwsgierig zijn: google maar op Pacha Mocha, misschien dat je wat vindt, en anders moet je wachten tot we terug zijn, dan kun je naar hun cd luisteren ;) Was een goed idee van Enea!
Dinsdag en woensdag geen water gehad, in iedergeval niet op de tijden dat wij thuis waren.. dus woensdag ergens lekker gaan eten, en daarna dachten we lekker te gaan douchen.. DACHTEN... Want toen we thuis kwamen hadden we wederom geen water meer... Dus ja, dan zit er niks anders op dan maar weer naar de kroeg te gaan.. want tja.. je moet toch ergens naar de wc kunnen ;) Op dat moment iets minder leuk, maar achteraf hebben we er toch wel hard om kunnen lachen!
de rest van de week weet ik eigenlijk niet meer precies, maar in het weekend hebben we lekker rustig aan gedaan.. We wilden eigenlijk gaan hiken door de omgeving.. Maar dat is er niet meer van gekomen. Volgens mij kunnen we beter helemaal niks meer plannen, want het komt er toch niet van.. Om de een of andere manier komt er altijd wel vanalles tussen!
Een beetje uitgeslapen dus, rongelopen en boodschappen gedaan.. En eindelijk ons appartement gedweild.. gelukkig is t nu hollands schoon ipv peruaans schoon....
owja. .vrijdag met een paar leraren van school naar San Pedro geweest, een markt hier in Cusco waar de locals ook kopen.. Je kijkt echt je ogen uit.. Overal kraampjes met de echte toeristentroep, maar ook met vlees (wat zo open en bloot aan haken hangt, met de vliegjes er rondomheen... Jammie!!) Daarnaast de kazen open en bloot, idem met dezelfde vliegjes, en daarnaast heb je de groenten en fruitkraampjes (die er wel prima uitzien- beter dan in de supermarkt- en lekker goedkoop zijn--> ja, ook hier blijf je hollander;) )
Achterin heb je de peruaanse fastfood tentjes, soepjes en rijst met vlees en groenten.. Maar als hollander moeten we die toch maar echt mijden... Heel hygienisch allemaal. Gewoon emmertje met koud water waarin alles afgewassen wordt en de honden die er allemaal langs en door lopen..
´s avonds ¨kooklessen¨ gehad die door school geregeld werden. We werden naar een peruaans gezin gebracht met een hele grote keuken.. Alle groenten en vlees en alles stonden als gewassen en gesneden klaar.. Alles wat we moesten doen is in de pan knikkeren en roeren. maar het smaakte wel lekker!! We hebben Lomo Saltado gemaakt, een typisch peruaans gerecht, met groenten, vlees, rijst en ja hoor: friet!! Ze gooien hier werkelijk alles door elkaar...
Ik verbaas me zelf hier ook steeds meer over mezelf.. ik ben zondag zelfs met een aantal mensen mee geweest naar een voetbalwedstrijd! Wie had dat gedacht.. ik naar t voetballen.. In de kroeg met t WK is het leuk, maar echt naar n stadion..
Maar goed.. dat is dus wel gebeurd. Hier in Cusco moest Cusco tegen Lima spelen, dus wij hebben er net zoals alle peruanen een uitje van gemaakt. Het was echt super leuk om te zien.. Alle Peruanen dansen en zingen en maar blijven juichen, ondanks dat Cusco tot en met halverwege de 2e helft met 3-0 achter stond... (wij stonden achter de meest actieve Cuscaanse supporters). Cusco kreeg zelfs nog een rode kaart, maar met 9 man in t veld kwamen ze nog wel terug naar 2-3.. Jammer dat ze niet gewonnen hebben, maar ondanks dat was het echt een hele leuke middag! Geweldig om die mensen er zo in op zien te gaan...
En ja.. ik heb denk ik maar de helft van de wedstrijd gezien, voor de rest heb ik mensen gekeken (dus ben maar niet bang dat ik ineens als voetbalfan terug kom ;)
De rest van de week rustig aan gedaan.. School begint nu toch wel moeilijker te worden.. allemaal die regelmatige en onregelmatige werkwoorden.. Begint onderhand nog echt op leren te lijken.. En onze leraar van deze week geeft ook écht huiswerk mee. Maar goed ook eigenlijk, want dan doe je het tenminste...
En zo erg is het ook niet, op een balkonnetje in de zon met een jugo de naranja een uurtje zitten leren.....
maandag de week lekker rustig begonnen.. Lekker een keer zelf gekookt en n avondje bankhangen en vrouwenseries volgen :) We hebben gelukkig kabeltv in ons appartement, dus alle Net5 series kunnen we hier ook volgen. Zij het dan in t engels met spaans ondertitelt. Maar we hebben dus lekker n avondje Greys anatomy kunnen kijken.. en ze zijn net zo ver als in nederland., helemaal ideaal dus!
De rest van de week horen jullie binnenkort wel.. want we hebben dalijk salsales, en daarna afscheidsfeestje van Peggy.. Eigenlijk was dat vrijdag.. maar omdat we dan de Camino Inca gaan doen, hebben we maar een eigen afscheidsfeestje afgesproken ;)
xxx Esther
donderdag 19 juli 2007
http://www.mijnalbum.nl/Album=T8ZTEVYJ
ff geen tijd om te typen.. dus alleen n paar fotos..
zijn van el molino, zoals verteld in vorig bericht.
Cusco, wat dus ook behoorlijk bewolkt kan zijn.. en van n junglebandje wat we in ukukus gezien hebben.. Echt super leuk,dus zeker voor herhaling vatbaar..
Ciao! xx Esther
ff geen tijd om te typen.. dus alleen n paar fotos..
zijn van el molino, zoals verteld in vorig bericht.
Cusco, wat dus ook behoorlijk bewolkt kan zijn.. en van n junglebandje wat we in ukukus gezien hebben.. Echt super leuk,dus zeker voor herhaling vatbaar..
Ciao! xx Esther
maandag 16 juli 2007
Japones, Japones!!!
Vrijdag eindelijk de eerste salsales gehad op school.. Best grappig... Was alleen echt zo'n hele foute peruaan die ons les kwam geven.. het ging best ok (al zeg ik het zelf ;) ), als was het een beetje te veel van het goede om gelijk 4 dansen tegelijk te leren!! Dus ben benieuwd wat ik er nog van weet... Maar dat gaan we binnenkort wel weer in de praktijkbrengen bij Uptown of Mythology (een van de vele kroegen hier waar ze aan het begin van de avond salsadansen).
Afgelopen dagen bestonden vooral uit naar school gaan en wat door de stad wandelen. S avonds gezellig met Enea, Wybe en af en toe ook Myrthe en de amerikanen erbij gegeten en wat kroegjes uitgeprobeerd... En ja hoor.. De volgende stamkroeg is ook weer gevonden :D Er zijn hier echt veel te veel leuke kroegjes. Dit keer hebben we Ukuku ontdekt. Echt super gezellig ingericht, ze draaien hele leuke muziek, enm savonds komen er allemaal lokale bandjes optreden. Zaterdag was er een salsabandje (ja.. daar ontkom je hier niet aan..) En komende dinsdag gaan we naar een bandje met jungle muziek kijken. Volgens Enea was dat echt super leuk, dus we gaan t ff uitproberen.
Gister (zondag) stond de Sacred Valley toer op het programma... Echt een super mooie omgeving daar! We hebben een aantal ruines en n dorpje bezocht. We zijn er met een busje heen gegaan, en hadden per plaats ongeveer een uur om rond te wandelen samen met een gids. Dit was ook ruim voldoende, dan had je het wel ongeveer gezien. Het was alleen jammer dat het op een zondag was, de ideale dag voor de meeste toeristen namelijk.... :s
Het uitzicht was echt werkelijk overal super.. Wat ook af te lezen is aan het aantal fotos... Binnen 2 dagen een kaartje van 1 gig volgeknipt.. Zegt genoeg lijkt me zo... dus behoorlijk de japanner uitgehangen daar... (of in Dany's woorden: japones, japones!!
Savonds waren we rond half 7 terug.. toen nog snel door naar Museo de Arte Nativo de Qusco. Deze was ook nog inbegrepen in ons Bileto Touristiqo (hier was de entree van de ruines en een aantal musea in gecombineerd), en aangezien zondag de laatste dag was, zijn we er nog ff heengegaan. Echt heel leuk om te zien. Het duurde ongeveer een uurtje, en binnen dat uur kwamen er verschillende lokale dansen en liedjes voorbij vliegen. En sommigen waren echt hilarisch... Dan waren er mannelijke dansers, die een llama voor moesten stellen... Geloof me maar als ik zeg dat dat er niet uitziet...
Daarna moesten we nog wat gaan eten. Wybe kende nog een vegetariaan waar je voor 3 sol een maaltijd kon eten.. Klonk goed, dus wij daarheen... Maar er stond zon rij buiten dat we toch maar wat anders zijn gaan zoeken.. Enea had van haar zus nog een ander tentje gehoord wat heel leuk moest zijn, dus daar maar naartoe. Binnengekomen bleek het echt heel apart ingericht. Overal speelgoed en frutsels enzo.. Leek net een grote speelgoedwinkel. Zelfs het menu was in een sprookjesboek geplakt, en al het personeel was verkleed.. Echt heel grappig. We hebben zelfs nog sociaal verantwoord gegeten, want de 19% belasting ging naar scholen voor kansarme kinderen en nog een aantal projecten. Hebben we ook weer gelijk onze goed daad voor die dag gehad..
Daarna wilden we eigenlijk nog naar dat bandje in Ukuku, maar omdat we echt gaar waren, hebben we nog maar snel wat drinken en iets te knabbelen gehaald in de supermarkt. Echt heel handig dat er nog een paar op zondagavond open zijn.. En toen in ons appartement op de bank voor de tv geploft. Hebben maar ff mee voetbal gekeken, De finale van de Copa Americana was blijkbaar smiddags geweest, en Wybe baalde dat hij die moest missen,dus toen maar ff bij ons de herhaling gekeken... Lang leve kabeltv :)
Vandaag lekker uitgeslapen.... We hebben deze week helaas s middags les. Beetje jammer, maar het voordeel is dus wel dat je uit kunt slapen.
Straks alvast ons appartement beginnen te poetsen.. want nu is het echt nodig.. Het is ook wel weer us fijn om te kunnen douchen zonder op slippers te moeten lopen.. Ff de nodige dingen halen en dan naar school..
En als er tijd voor is vanavond ff een sjaal halen... Beetje irritant is het wel.. ik had ergens een hele mooie gezien, die ik eigenlijk te duur vond en afdingen werkte ook niet echt. Dus wij verder kijken.. Maar overal zie je hetzelfde spul 1000 keer, behalve de sjaal die ik wil hebben!!! dus ja, dan toch maar terug en opnieuw proberen.. Binnenkort het resultaat hiervan ;)
Afgelopen dagen bestonden vooral uit naar school gaan en wat door de stad wandelen. S avonds gezellig met Enea, Wybe en af en toe ook Myrthe en de amerikanen erbij gegeten en wat kroegjes uitgeprobeerd... En ja hoor.. De volgende stamkroeg is ook weer gevonden :D Er zijn hier echt veel te veel leuke kroegjes. Dit keer hebben we Ukuku ontdekt. Echt super gezellig ingericht, ze draaien hele leuke muziek, enm savonds komen er allemaal lokale bandjes optreden. Zaterdag was er een salsabandje (ja.. daar ontkom je hier niet aan..) En komende dinsdag gaan we naar een bandje met jungle muziek kijken. Volgens Enea was dat echt super leuk, dus we gaan t ff uitproberen.
Gister (zondag) stond de Sacred Valley toer op het programma... Echt een super mooie omgeving daar! We hebben een aantal ruines en n dorpje bezocht. We zijn er met een busje heen gegaan, en hadden per plaats ongeveer een uur om rond te wandelen samen met een gids. Dit was ook ruim voldoende, dan had je het wel ongeveer gezien. Het was alleen jammer dat het op een zondag was, de ideale dag voor de meeste toeristen namelijk.... :s
Het uitzicht was echt werkelijk overal super.. Wat ook af te lezen is aan het aantal fotos... Binnen 2 dagen een kaartje van 1 gig volgeknipt.. Zegt genoeg lijkt me zo... dus behoorlijk de japanner uitgehangen daar... (of in Dany's woorden: japones, japones!!
Savonds waren we rond half 7 terug.. toen nog snel door naar Museo de Arte Nativo de Qusco. Deze was ook nog inbegrepen in ons Bileto Touristiqo (hier was de entree van de ruines en een aantal musea in gecombineerd), en aangezien zondag de laatste dag was, zijn we er nog ff heengegaan. Echt heel leuk om te zien. Het duurde ongeveer een uurtje, en binnen dat uur kwamen er verschillende lokale dansen en liedjes voorbij vliegen. En sommigen waren echt hilarisch... Dan waren er mannelijke dansers, die een llama voor moesten stellen... Geloof me maar als ik zeg dat dat er niet uitziet...
Daarna moesten we nog wat gaan eten. Wybe kende nog een vegetariaan waar je voor 3 sol een maaltijd kon eten.. Klonk goed, dus wij daarheen... Maar er stond zon rij buiten dat we toch maar wat anders zijn gaan zoeken.. Enea had van haar zus nog een ander tentje gehoord wat heel leuk moest zijn, dus daar maar naartoe. Binnengekomen bleek het echt heel apart ingericht. Overal speelgoed en frutsels enzo.. Leek net een grote speelgoedwinkel. Zelfs het menu was in een sprookjesboek geplakt, en al het personeel was verkleed.. Echt heel grappig. We hebben zelfs nog sociaal verantwoord gegeten, want de 19% belasting ging naar scholen voor kansarme kinderen en nog een aantal projecten. Hebben we ook weer gelijk onze goed daad voor die dag gehad..
Daarna wilden we eigenlijk nog naar dat bandje in Ukuku, maar omdat we echt gaar waren, hebben we nog maar snel wat drinken en iets te knabbelen gehaald in de supermarkt. Echt heel handig dat er nog een paar op zondagavond open zijn.. En toen in ons appartement op de bank voor de tv geploft. Hebben maar ff mee voetbal gekeken, De finale van de Copa Americana was blijkbaar smiddags geweest, en Wybe baalde dat hij die moest missen,dus toen maar ff bij ons de herhaling gekeken... Lang leve kabeltv :)
Vandaag lekker uitgeslapen.... We hebben deze week helaas s middags les. Beetje jammer, maar het voordeel is dus wel dat je uit kunt slapen.
Straks alvast ons appartement beginnen te poetsen.. want nu is het echt nodig.. Het is ook wel weer us fijn om te kunnen douchen zonder op slippers te moeten lopen.. Ff de nodige dingen halen en dan naar school..
En als er tijd voor is vanavond ff een sjaal halen... Beetje irritant is het wel.. ik had ergens een hele mooie gezien, die ik eigenlijk te duur vond en afdingen werkte ook niet echt. Dus wij verder kijken.. Maar overal zie je hetzelfde spul 1000 keer, behalve de sjaal die ik wil hebben!!! dus ja, dan toch maar terug en opnieuw proberen.. Binnenkort het resultaat hiervan ;)
vrijdag 13 juli 2007
het studerende leventje
jaja.. de tijd dat ik de hele dag de toerist uit kon hangen is afgelopen. De spaanse lessen zijn al begonnen zoals jullie al lazen in het vorige berichtje. Maar erg is anders. Het is echt super gezellig, en zo kun je de mensen tenminste ook steeds meer verstaan. Alleen als wer weer van die vervelende verkopertjes zijn ken ik ineens geen woord spaans meer, behalve ´no gracias!´.
Overdag is het dus op tijd opstaan.. maar ook dat heeft weer een voordeel, want dan kun je tenmisnte nog ff snel douche. Vandaag zelfs om 7 uur op gestaan om eindelijk weer eens onder de douche te kunnen springen. Want gister hadden we om half 8 al geen water meer.. .ZEER irritant.. maar ook dat zal vanzelf wennen.. Al hoop ik stiekem toch wel dat dat iets beter gaat worden...
Verder smiddags wat gewinkeld (en nee, dit keer geen souvenirs, maar gewon naar de supermakt geweest voor eten en poetsspullen...) ons appartement een beetje gepoets, want het is echt smerig. Weer lekker op een terrasje gezeten met Enea en op zoek naar de salsa school....
Tja, dat salsa is een geval apart bij ons... Al 3 keer afgesproken om dat te gaan doen, maar telkens kwam er wat tussen, of we konden het neit vinden, of er was een miscommunicatie waardoor we te laat waren, en de laatste keer waren we op tijd én hadden we het gelijk kunnen vinden, maar bleek het ineens 15 sol pp te kosten ipv de afgesproken3! Dus toen maar omgedraaid, want vanavond hebben we gratis salsales vanuit San Blas Spanish school.
Daarna in San Blas (de artiestenwijk) een cafetje gezocht, km 0, heel relaxed cafeetje waar je gezellig bij kunt buurten, daarna ergens anders wat gegeten salade, soep, hoofdgerecht en thee voor 9 sol! I love perú ;) Daarna naar een cafetje waar een locaal bandje op moest treden. Bleek een duo te zijn, man en vrouw, man speelde gitaar en de vrouw trommelde, en samen zongen ze een hommage aan Perú. Klonk echt heel leuk. Stamkroeg nummer 6 is ook binnen.. hahaha..
Vandaag met Dany, onze leraar, naar El Molino geweest met de gedeelde taxi, best grappig.. samen met de localsa reizen naar een marktje. El Molino is trouwens vergelijkbaar met de zwarte markt in Beverwijk, alleen dan veel goedkoper, en net zo veel knommel...
neppe puma schoenen voor 33 sol (nog geen tientje, dus als ze mijn maat hebben ga ik die binnenkort wel n keer halen... want mn adidasjes beginnen nu toch écht te verslijten.. maar dat mag ook wel na al die jaren...)
ff wat handdoeken ingeslagen, want één reishanddoekje is toch eigenlijk wel net te weinig..
maar we gaan zeker nog eens terug voor cds(voor 4 sol! neppe, maar goed genoeg ;) )missschien een cdspeler en voor een fleecetrui of iets.. moet vast te vinden zijn. En als dat allemaal niet gaat lukken, lukt het ons ook vast wel om een hele dag mensen te kijken daar!! heel leuk om rond te lopen..
oeps.. zal t snel afronden. .want zie dat t tijd is om te gaan.. hebben nl met enea afgesproken om bij haar te eten samen met haar huisgenoten.. en daarna richting salsales te gaan..Finally....
Overdag is het dus op tijd opstaan.. maar ook dat heeft weer een voordeel, want dan kun je tenmisnte nog ff snel douche. Vandaag zelfs om 7 uur op gestaan om eindelijk weer eens onder de douche te kunnen springen. Want gister hadden we om half 8 al geen water meer.. .ZEER irritant.. maar ook dat zal vanzelf wennen.. Al hoop ik stiekem toch wel dat dat iets beter gaat worden...
Verder smiddags wat gewinkeld (en nee, dit keer geen souvenirs, maar gewon naar de supermakt geweest voor eten en poetsspullen...) ons appartement een beetje gepoets, want het is echt smerig. Weer lekker op een terrasje gezeten met Enea en op zoek naar de salsa school....
Tja, dat salsa is een geval apart bij ons... Al 3 keer afgesproken om dat te gaan doen, maar telkens kwam er wat tussen, of we konden het neit vinden, of er was een miscommunicatie waardoor we te laat waren, en de laatste keer waren we op tijd én hadden we het gelijk kunnen vinden, maar bleek het ineens 15 sol pp te kosten ipv de afgesproken3! Dus toen maar omgedraaid, want vanavond hebben we gratis salsales vanuit San Blas Spanish school.
Daarna in San Blas (de artiestenwijk) een cafetje gezocht, km 0, heel relaxed cafeetje waar je gezellig bij kunt buurten, daarna ergens anders wat gegeten salade, soep, hoofdgerecht en thee voor 9 sol! I love perú ;) Daarna naar een cafetje waar een locaal bandje op moest treden. Bleek een duo te zijn, man en vrouw, man speelde gitaar en de vrouw trommelde, en samen zongen ze een hommage aan Perú. Klonk echt heel leuk. Stamkroeg nummer 6 is ook binnen.. hahaha..
Vandaag met Dany, onze leraar, naar El Molino geweest met de gedeelde taxi, best grappig.. samen met de localsa reizen naar een marktje. El Molino is trouwens vergelijkbaar met de zwarte markt in Beverwijk, alleen dan veel goedkoper, en net zo veel knommel...
neppe puma schoenen voor 33 sol (nog geen tientje, dus als ze mijn maat hebben ga ik die binnenkort wel n keer halen... want mn adidasjes beginnen nu toch écht te verslijten.. maar dat mag ook wel na al die jaren...)
ff wat handdoeken ingeslagen, want één reishanddoekje is toch eigenlijk wel net te weinig..
maar we gaan zeker nog eens terug voor cds(voor 4 sol! neppe, maar goed genoeg ;) )missschien een cdspeler en voor een fleecetrui of iets.. moet vast te vinden zijn. En als dat allemaal niet gaat lukken, lukt het ons ook vast wel om een hele dag mensen te kijken daar!! heel leuk om rond te lopen..
oeps.. zal t snel afronden. .want zie dat t tijd is om te gaan.. hebben nl met enea afgesproken om bij haar te eten samen met haar huisgenoten.. en daarna richting salsales te gaan..Finally....
dinsdag 10 juli 2007
Hola chicas y chicos!!
De eerste 2 lessen spaans zitten er op.. Het lijkt gelukkig veel op wat engels, frans en italiaans... Maar er zit ook wel vanalles tussen waar echt niks van te maken is.. Maar als het zo door blijft gaan komt het helemaal goed... We hebben een hele leuke leraar, Dany, die ook kei geinteresseerd is in waar wij vandaan komen. Gisteren hebben we hem geprobeerd Sinterklaas uit te leggen.. echt super lachen... Hij zorgt er wel voor dat de les leuk blijft. We zitten in een groepje met zn 4en, Myrthe, dat andere Nederlandse meisje, Enea, een Belgische die we hier ontmoet hebben, en Mieke en ik dan.. Elke les zijn er wel verschillende aanleidingen om in een deuk te liggen. Gister hebben we de begroetingen en wat etenwaren geleerd. En vandaag het alfabet en getallen. Om te oefenen met die getallen moesten we maar gaan kaarten.. echt grappig.. Ik heb het gefilmd, dus het spelletje Nervosio zullen jullie thuis wel te zien krijgen.. want als ik al zie hoe het met fotos uploaden gaat.. ga ik filmpjes al helaal niet proberen...over fotos gesproken: hier zijn er weer een aantal..
http://www.mijnalbum.nl/Album=NMKSD78O
wat het huiswerk betreft, het maken in de zon zal er voorlopig niet inzitten.. Het is hier op moment echt ijskoud, en het regent zelfs.. Dus ik hoop dat dat gauw over is.. Maar qua stof valt t mee, gisteren moesten we opschrijven wat we gegeten hebben.. en vandaag zelfs niks. Vrijdag gaan we met Dany naar een marktje in de buurt zodat we kunnen oefenen met onze woorden, en dat we ook handdoeken en warme kleren kunnen kopen. We vroegen hem namelijk waar we handdoeken konden halen, en toen kwam hij met dit idee. We zouden eigenlijk ergens anders heen gaan, maar die plannen heeft hij omgegooid.. Gracias!!
Gisteren ook een telefoon gekocht.. een nokia 1112, heel simpel maar goed genoeg,, voor maar 119 sol, en we konden nog net van de actie gebruikmaken dat we dat bedrag in belminuten terug kregen, wel alleen maar voor mede Claro gebruikers binnen Peru, maar dat komt handig op in die 5 maanden..
Het nummer en postadres mail ik nog wel ff door.. Want mijn telefoon heeft nu nog kuren.. dus we gaan dalijk ff terug.. Hopen dat ie t dan wel doet.. Maar ook dat horen jullie binnenkort!
Dalijk nog ff boodschappen doen, want we willen toch wel weer een keer zelf koken, ipv elke dag uiteten.. Vooral nu we toch ons eigen appartement hebben.
Gister nog wel gedaan, en vanavond ook nog.. En daarna naar de salsalessen... Enea ging daar met een huisgenootje heen, en vroeg of wij mee gingen.. Het is blijkbaar bij een echte dansschool waar de Peruanen zelf ook gaan dansen, dus ben heel beniewd.. Of wij wel soepel genoeg zijn ;)
Gisteren zelfs nog rauwe vis geprobeerd.. Maar nee, dat is toch echt niks voor mij. Mieke had namelijk echeladas besteld; een typisch gerecht van hier met rauwe vis.. Maar ik kreeg met moeite één stukje weg.. Laat staan een hele bord.. Dus nee, geen vis voor Es. Ik eet voorlopig wel weer gewoon een omeletje (al had ik er een met groenten besteld en kreeg ik toch echt duidelijk eentje met ham en kaas.. maar goed.. ), bij de vegetariaan, pasta of een broodje.. Ben nu al verliefd op de Queso con palto (broodje met kaas,tomaat, ui en advocado.. mmmmmmmmmmm!!)
Ik ga binnenkort wel het echte peruaanse eten proberen.. maar vond de Cuy er toch nog echt te smerig uitzien om te proberen.. Ik heb nog een paar maanden om aan t idee te wennen, en dan zal ik de gok toch vast wel een keer wagen...
tot gauw!
De eerste 2 lessen spaans zitten er op.. Het lijkt gelukkig veel op wat engels, frans en italiaans... Maar er zit ook wel vanalles tussen waar echt niks van te maken is.. Maar als het zo door blijft gaan komt het helemaal goed... We hebben een hele leuke leraar, Dany, die ook kei geinteresseerd is in waar wij vandaan komen. Gisteren hebben we hem geprobeerd Sinterklaas uit te leggen.. echt super lachen... Hij zorgt er wel voor dat de les leuk blijft. We zitten in een groepje met zn 4en, Myrthe, dat andere Nederlandse meisje, Enea, een Belgische die we hier ontmoet hebben, en Mieke en ik dan.. Elke les zijn er wel verschillende aanleidingen om in een deuk te liggen. Gister hebben we de begroetingen en wat etenwaren geleerd. En vandaag het alfabet en getallen. Om te oefenen met die getallen moesten we maar gaan kaarten.. echt grappig.. Ik heb het gefilmd, dus het spelletje Nervosio zullen jullie thuis wel te zien krijgen.. want als ik al zie hoe het met fotos uploaden gaat.. ga ik filmpjes al helaal niet proberen...over fotos gesproken: hier zijn er weer een aantal..
http://www.mijnalbum.nl/Album=NMKSD78O
wat het huiswerk betreft, het maken in de zon zal er voorlopig niet inzitten.. Het is hier op moment echt ijskoud, en het regent zelfs.. Dus ik hoop dat dat gauw over is.. Maar qua stof valt t mee, gisteren moesten we opschrijven wat we gegeten hebben.. en vandaag zelfs niks. Vrijdag gaan we met Dany naar een marktje in de buurt zodat we kunnen oefenen met onze woorden, en dat we ook handdoeken en warme kleren kunnen kopen. We vroegen hem namelijk waar we handdoeken konden halen, en toen kwam hij met dit idee. We zouden eigenlijk ergens anders heen gaan, maar die plannen heeft hij omgegooid.. Gracias!!
Gisteren ook een telefoon gekocht.. een nokia 1112, heel simpel maar goed genoeg,, voor maar 119 sol, en we konden nog net van de actie gebruikmaken dat we dat bedrag in belminuten terug kregen, wel alleen maar voor mede Claro gebruikers binnen Peru, maar dat komt handig op in die 5 maanden..
Het nummer en postadres mail ik nog wel ff door.. Want mijn telefoon heeft nu nog kuren.. dus we gaan dalijk ff terug.. Hopen dat ie t dan wel doet.. Maar ook dat horen jullie binnenkort!
Dalijk nog ff boodschappen doen, want we willen toch wel weer een keer zelf koken, ipv elke dag uiteten.. Vooral nu we toch ons eigen appartement hebben.
Gister nog wel gedaan, en vanavond ook nog.. En daarna naar de salsalessen... Enea ging daar met een huisgenootje heen, en vroeg of wij mee gingen.. Het is blijkbaar bij een echte dansschool waar de Peruanen zelf ook gaan dansen, dus ben heel beniewd.. Of wij wel soepel genoeg zijn ;)
Gisteren zelfs nog rauwe vis geprobeerd.. Maar nee, dat is toch echt niks voor mij. Mieke had namelijk echeladas besteld; een typisch gerecht van hier met rauwe vis.. Maar ik kreeg met moeite één stukje weg.. Laat staan een hele bord.. Dus nee, geen vis voor Es. Ik eet voorlopig wel weer gewoon een omeletje (al had ik er een met groenten besteld en kreeg ik toch echt duidelijk eentje met ham en kaas.. maar goed.. ), bij de vegetariaan, pasta of een broodje.. Ben nu al verliefd op de Queso con palto (broodje met kaas,tomaat, ui en advocado.. mmmmmmmmmmm!!)
Ik ga binnenkort wel het echte peruaanse eten proberen.. maar vond de Cuy er toch nog echt te smerig uitzien om te proberen.. Ik heb nog een paar maanden om aan t idee te wennen, en dan zal ik de gok toch vast wel een keer wagen...
tot gauw!
zondag 8 juli 2007
http://www.mijnalbum.nl/Album=DVBHNHXT
http://www.mijnalbum.nl/Album=76GGREVV
hier nog n paar fotos.. de computers hier zijn echt te traag.. dus nog steeds niet alle fotos die ik wilde.. Maar het is een begin...
http://www.mijnalbum.nl/Album=76GGREVV
hier nog n paar fotos.. de computers hier zijn echt te traag.. dus nog steeds niet alle fotos die ik wilde.. Maar het is een begin...
Vandaag lekker genieten van het laatste dagje toerist spelen, want morgen moeten we er aan geloven; om 8.30 uur moeten we bij de talenschool zijn voor de eerste les Spaans. Vanmorgen nog lekker uitgeslapen, wat ook hard nodig was....
Het uitgaansleven in Cusco is namelijk veeeeeel beter dan dat ik verwacht had. Overdag zijn er gewoon wat kroegen waar je kunt zitten en eten, maar saovonds veranderen ze in een kleine discotheek. Dus die hebben we samen met de americanen die we hier ontmoet hebben al goed verkend :)
Gisteren zijn we de eerste incaruines gaan bekijken. We hadden een engelstalige gids, en werden met de bus van de ene tempel naar de andere gebracht, althans wat er nog van over is dan... Maar het was echt de moeite waard!! Want die incas ooit gebouwd hebben.... Echt super!! Het enige nadeel was dat we per plaats maar even hadden om te kijken, omdat we weer door moesten naar de volgende, wilden we die nog zien voordat het donker werd. Om 6 uur is het hier namelijk al donker, en onze City tour, zoals ze het noemden, begon pas om 2 uur.
Het plan is nu dus ook om onze bergschoenen aan te trekken, en lekker op ons gemak er heen wandelen en er een hele dag rondkijken.
Volgende week staat deel 2 van deze excursie op de planning, en gaan we de Sacred Valley tour doen. Dus de andere ruines hier in de buurt bekijken.tot nu toe hebben we alleen nog maar Q´uenqo, Saqsaywaman, Pukapukata en Tambomacay bekeken, en alleen deze zijn al indrukwekkend. Hoe groot die stenen allemaal zijn... en dan te bedenken dat de incas alleen maar mankracht hadden om die op hun plaats te krijgen, ze hadden alleen maar lamas en alpacas als vee, en die kunnen bij lange na nooit dat gewicht hebben gedragen.
Na de tour stopten we nog bij een fabriekje waar ze vanalles maakten van alpaca, van mutsen, sjaals tot kleden en ponchos. Was echt supermooi. Mieke en ik hebben hier dus maar alvast een muts aangeschaft, die heel handig gaat zijn savonds en vooral ook met de incatrail.... Maar ze hadden er zo veel moois dat we vast nog een keer teruggaan. En ze hadden een gratis pickup vanuit de stad, dus dat komt zeker goed!!
Savonds zijn we nog met een paar mensen wat gaan eten in een vrij chique restaurant. Heel grappig om te zien dat je zelfs daar af kunt dingen.. We hebben 15 sol betaald voor een 3 gangen diner, terwijl een enkele gang volgens de kaart al meer kost. Blijkbaar zien ze niet graag een groep van 6 toeristen weglopen..
Daarna ff snel wat spullen gedropt bij Manfred, en richting de stad. Het was echt een super gezellige avond, en alle peruanen gingen helemaal los en waren allemaal goodies uit aan het delen. Ikzelf heb er een mooi armbandje aan overgehouden.
Gisteren was de laatste dag van de verkiezing van de nieuwe 7 wereldwonderen, en Maccupicchu was dus een van de uitverkorenen! Dus heel Cusco stond al een paar dagen in het teken van deze verkiezing. Overal in de stad hingen posters, en op Plaza de Armas stond op de laatste dag de hele dag een band te zingen en was er een extra marktje.
Savonds was het dus een groot feest overal in elke kroeg, en wie zijn wij om daar geen kijkje te gaan nemen..
Vandaag nog lekker uitgeslapen, snel gedouched, internetcafetje gezocht om naar het thuisfront te bellen, en toen was het inpakken en sjouwen geblazen!!!
We konden eindelijk in ons appartementje. Het is echt op een toplocatie, 5 min lopen van het hoofdplein, en ziet er super goed uit. veel beter dan verwacht. Het is gelegen in een appartementencomplex (is niet zo chic als het klinkt... maar gewoon appartementen achter een gezamelijke voordeur) waar verder alleen maar peruanen wonen.
We hebben 2 ruime slaapkamers, een woonkamertje met zithoek, eettafel en kabeltv :) En de badkamer ziet er echt prima uit. Het is zelfs beter dan de badkamer bij Manfred thuis... Dus dat komt helemaal goed.
Dalijk gaan we gezellig met een hele groep voetbal (Copa America)kijken in een Irish Pub en dan lekker genieten van het eerste nachtje slapen in ons eigen appartementje!
Het uitgaansleven in Cusco is namelijk veeeeeel beter dan dat ik verwacht had. Overdag zijn er gewoon wat kroegen waar je kunt zitten en eten, maar saovonds veranderen ze in een kleine discotheek. Dus die hebben we samen met de americanen die we hier ontmoet hebben al goed verkend :)
Gisteren zijn we de eerste incaruines gaan bekijken. We hadden een engelstalige gids, en werden met de bus van de ene tempel naar de andere gebracht, althans wat er nog van over is dan... Maar het was echt de moeite waard!! Want die incas ooit gebouwd hebben.... Echt super!! Het enige nadeel was dat we per plaats maar even hadden om te kijken, omdat we weer door moesten naar de volgende, wilden we die nog zien voordat het donker werd. Om 6 uur is het hier namelijk al donker, en onze City tour, zoals ze het noemden, begon pas om 2 uur.
Het plan is nu dus ook om onze bergschoenen aan te trekken, en lekker op ons gemak er heen wandelen en er een hele dag rondkijken.
Volgende week staat deel 2 van deze excursie op de planning, en gaan we de Sacred Valley tour doen. Dus de andere ruines hier in de buurt bekijken.tot nu toe hebben we alleen nog maar Q´uenqo, Saqsaywaman, Pukapukata en Tambomacay bekeken, en alleen deze zijn al indrukwekkend. Hoe groot die stenen allemaal zijn... en dan te bedenken dat de incas alleen maar mankracht hadden om die op hun plaats te krijgen, ze hadden alleen maar lamas en alpacas als vee, en die kunnen bij lange na nooit dat gewicht hebben gedragen.
Na de tour stopten we nog bij een fabriekje waar ze vanalles maakten van alpaca, van mutsen, sjaals tot kleden en ponchos. Was echt supermooi. Mieke en ik hebben hier dus maar alvast een muts aangeschaft, die heel handig gaat zijn savonds en vooral ook met de incatrail.... Maar ze hadden er zo veel moois dat we vast nog een keer teruggaan. En ze hadden een gratis pickup vanuit de stad, dus dat komt zeker goed!!
Savonds zijn we nog met een paar mensen wat gaan eten in een vrij chique restaurant. Heel grappig om te zien dat je zelfs daar af kunt dingen.. We hebben 15 sol betaald voor een 3 gangen diner, terwijl een enkele gang volgens de kaart al meer kost. Blijkbaar zien ze niet graag een groep van 6 toeristen weglopen..
Daarna ff snel wat spullen gedropt bij Manfred, en richting de stad. Het was echt een super gezellige avond, en alle peruanen gingen helemaal los en waren allemaal goodies uit aan het delen. Ikzelf heb er een mooi armbandje aan overgehouden.
Gisteren was de laatste dag van de verkiezing van de nieuwe 7 wereldwonderen, en Maccupicchu was dus een van de uitverkorenen! Dus heel Cusco stond al een paar dagen in het teken van deze verkiezing. Overal in de stad hingen posters, en op Plaza de Armas stond op de laatste dag de hele dag een band te zingen en was er een extra marktje.
Savonds was het dus een groot feest overal in elke kroeg, en wie zijn wij om daar geen kijkje te gaan nemen..
Vandaag nog lekker uitgeslapen, snel gedouched, internetcafetje gezocht om naar het thuisfront te bellen, en toen was het inpakken en sjouwen geblazen!!!
We konden eindelijk in ons appartementje. Het is echt op een toplocatie, 5 min lopen van het hoofdplein, en ziet er super goed uit. veel beter dan verwacht. Het is gelegen in een appartementencomplex (is niet zo chic als het klinkt... maar gewoon appartementen achter een gezamelijke voordeur) waar verder alleen maar peruanen wonen.
We hebben 2 ruime slaapkamers, een woonkamertje met zithoek, eettafel en kabeltv :) En de badkamer ziet er echt prima uit. Het is zelfs beter dan de badkamer bij Manfred thuis... Dus dat komt helemaal goed.
Dalijk gaan we gezellig met een hele groep voetbal (Copa America)kijken in een Irish Pub en dan lekker genieten van het eerste nachtje slapen in ons eigen appartementje!
vrijdag 6 juli 2007
poging twee
vandaag een beter internetcafe gevonden,( wat nog goedkoper is ook zelfs!!) dus poging twee om de fotos er op te krijgen..
gister trouwens wederom de hele dag toerist uitgehangen
een beetje gewinkeld, gezond, geterrasd en de stad verder verkend.
Ook de eerste ¨souvenirs¨ zijn binnen... als in noodzakelijke dingen, mieke heeft een lekker warm vest gehaald, en ik een lekker dikke warme sjaal.. Want die zijn hier ´s avonds wel hard nodig. En al helemaal als wij over een paar weken de incatrail gaan lopen..
donderdag 5 juli 2007
toerist uithangen
Gister dus aangekomen in Cusco. De pick up was prima geregeld, we werden opgehaald door een nederlands meisje dat ook voor de talenschool werkte. Hierna hebben we een taxi gepakt naar het huis van Manfred (baas van de talenschool). Hier zullen we nog tot zaterdag of zondag slapen, omdat we nog niet in ons appartement kunnen. En ze gaan het nog schilderen voordat wij er in komen, dus als de verf droog is kunnen we er zaterdag in, en anders zondag.
Eigenlijk is het wel jammer, maar van de andere kant hebben we nu een slaapplaats waar we kunnen douchen (wel lauw, maar goed.... ) en we hebben een sleutel gekregen, zodat we altijd in en uit kunnen.
Dus we zijn nog ff een paar dagen Cusco aan het verkennen en de toerist uit aan het hangen!
omdat we gister toch wel merkten dat de hoogte toch wel invloed op ons had, hebben we een dagje rustig aan gedaan.
oftewel; lekker de hele middag in het zonnetje op een terrasje aan Plaza de Armas (het hoofdplein bij de cathedraal) met n drankje.
Verder nog wat winkeltjes bekeken, en daar zijn we vandaag ook mee verder gegaan. Vandaag hebben we de wijk San Blas doorgewandeld en gaan dalijk verder met dingen bekijken en terrassen.
We wilden eigenlijk hier gaan sporten, maar alleen die straatjes met de duizenden trappetje is al sporten genoeg!
De eerste aankopen zijn gedaan, we hebben 2 tassen gehaald voor 4,5 euro en tja.. afdingen hoort er bij he.. we blijven hollanders :D
Ik zal zo nog ff wat fotos proberen te uploaden.. maar aangezien dit n heel rot internetcafe is weet ik niet of t gaat lukken.
binnenkort ga ik proberen en mijnfotoalbum aan te maken.. zodat ik wat meer fotos kwijt kan..
xx Esther
Eigenlijk is het wel jammer, maar van de andere kant hebben we nu een slaapplaats waar we kunnen douchen (wel lauw, maar goed.... ) en we hebben een sleutel gekregen, zodat we altijd in en uit kunnen.
Dus we zijn nog ff een paar dagen Cusco aan het verkennen en de toerist uit aan het hangen!
omdat we gister toch wel merkten dat de hoogte toch wel invloed op ons had, hebben we een dagje rustig aan gedaan.
oftewel; lekker de hele middag in het zonnetje op een terrasje aan Plaza de Armas (het hoofdplein bij de cathedraal) met n drankje.
Verder nog wat winkeltjes bekeken, en daar zijn we vandaag ook mee verder gegaan. Vandaag hebben we de wijk San Blas doorgewandeld en gaan dalijk verder met dingen bekijken en terrassen.
We wilden eigenlijk hier gaan sporten, maar alleen die straatjes met de duizenden trappetje is al sporten genoeg!
De eerste aankopen zijn gedaan, we hebben 2 tassen gehaald voor 4,5 euro en tja.. afdingen hoort er bij he.. we blijven hollanders :D
Ik zal zo nog ff wat fotos proberen te uploaden.. maar aangezien dit n heel rot internetcafe is weet ik niet of t gaat lukken.
binnenkort ga ik proberen en mijnfotoalbum aan te maken.. zodat ik wat meer fotos kwijt kan..
xx Esther
Abonneren op:
Posts (Atom)
