ff snel n berichtje om iedereen gerust te stellen ;)
zoals iedereen waarschijnlijk wel al heeft meegekregen is hier in Peru dus een flinke aardbeving geweest...
Hier in Cusco hebben Mieke en ik hem ook gevoeld... We zaten net aan tafel gezellig wat te drinken, toen ineens alles begon te bewegen en alle deuren begonnen te klapperen... We hebben denk ik 5 zitten wiebelen op onze stoel.... Beetje vreemd, je voelt je echt dronken, terwijl we nog helemaal niks op hadden!!
De buren kwamen dus ook naar buiten en van hun hoorden we dus dat t n aardbeving was, en dat t vrij normaal hier was. (verklaart ook gelijk alle bordjes die aanwijzen wat veilige schuilplaatsen zijn tijdens aardbevingen...)
Maar na 10 minuten was het in cusco eigenlijk ook wel over. Hier is ook geen schade voor zover ik weet, maar blijkbaar zijn de steden iets verder naar het westen en wat zuidelijker van Lima wel flink beschadigd. Op het nieuws hoorde ik zelfs dat Ica, Chincha en Pisco voor 70% verwoest zijn.. Behoorlijk veel dus! Zelfs de ziekenhuizen waren grotendeels ingestort..
Maar al met al hebben wij er dus weinig van meegekregen, en het enige wat ik er aan over gehouden heb is een dagje vrij--> De kinderen kwamen allemaal niet naar school vanwege de aardbeving; dus geen werk voor mij vandaag...
donderdag 16 augustus 2007
vrijdag 10 augustus 2007
vervolg incatrail!
zow.. is ff een tijdje geleden dat ik hier wat achter gelaten heb.. Maar eindelijk heb ik er weer ff wat tijd voor..
Afgelopen week zou ik met mn stage beginnen, maar ze hadden vakantie, dus ik ook nog ff... Niks aan te doen ;) Achteraf gezien was t niet zo erg.. want ik ben afgelopen week ook n paar dagen flink ziek geweest..(waarschijnlijk combi van verkeerd eten en zonnesteek..) Dus dan had ik toch niet kunnen gaan.. Ik ben blij dat ik nu eindelijk iets meer zie dan alleen mn bedje en de badkamer...
Maar goed.. t vervolg van de incatrail...
Dag één ging allemaal nog prima.. Ze noemden het ook heel handig de ´easy day´...
Op dag een vroeg ik me af waar ze dat easya vandaan haalden... De hele dag evengoed klimmen en dalen.. en continue trappetjes en af en toe wat paadjes... Die paadjes zou ik de dagen erna nog wel gaan missen... Maar ondertussen continue super uitzicht en gezellig buurten met de rest van onze groep..
Waar we trouwens erg mee gemazzeld hadden.. Een groep van 4 andere nederlanders(een stel van in de 50, twee meiden van onze leeftijd), 2 belgen(van rond de 30) en 2 americanen(ook van rond de 50), stuk voor stuk hele leuke mensen..
Smiddags tijdens de lunch hadden we tijd om te rusten.. En aangezien het vrijzonnig was, maakten we er gebruik van om n kleurtje te kweken..dus de broekspijpen gingen omhoog, en lagen we daar met zn 4en in n korte broek en hemdje.. Dat hebben we geweten... binnen notime hadden we fans! hahaha... binnen 10 minuten lagen er peruaanse jongetjes naast ons te kijken hoe wij daar lagen.... Na een tijdje gingen ze weg, dus wij dachten dat ze het voor gezien hielden...
Maar toen we 5 minuten later omhoog keken, bleek dus dat ze al hun vriendjes erbij gehaald hadden, en zaten ze met zn allen vanaf boven op de berg toe te kijken...hahaha..
Na de lunch (soep, hoofdgerecht en toetje... prima eten trouwens... alle 4 de dagen zelfs!) nog n paar uurtjes verder gelopen tot ons kamp...
Daar aangekomen stonden de tenten al klaar, en kwamen de verkoopstertjes er gelijk aan met water, fris en ja hoor.. zelfs Cusqueña!!En ja.. na n dagje lopen gaat zo´n biertje er echt wel in! Die hadden we verdiend :D
In het dal waar wij sliepen bleek die avond een of ander dorpsfeest te zijn, dus wij zijn ff gaan kijken...
In het begin leek het nog een gewoon feestje met muziek, dans en heel veel bier... Maar hoe langer we bleven,hoe bizarder het werd..
Het waren allemaal mannen die dansten, en in een kring stonden, en op een gegeven moment met zn 2´en gingen dansen.. Ze droegen allemaal donkere gewaden en maskers waar alleen gaten in zaten voor de ogen.. verder was helemaal niks zichtbaar.. Ze zagen er een beetje uit als duivels met n groot kruis op de buik.. Beetje creepy...
Maar toen begon het.. Ze gingen dus in tweetallen in het midden staan.. en om de beurt begonnen ze elkaar met dikke zwepen te slaan! en niet zachtjes, maar zo hard ze konden.. Als ze elkaar n keer of 5 geslagen hadden was het volgend tweetal aan de beurt, en zo werkten ze elkaar allemaal af... En niet een of twee keer, maar echt super vaak! Even later waren ze het rondje rond, en begonnen ze weer vrolijk opnieuw, maar dit keer tilden ze hun rokken op, zodat de ander gewoon op hun benen kon slaan.. Echt te bizar voor woorden.. We hebben denk ik een uurtje staan kijken, en toen hadden we het ook wel gezien.. Maar de muziek ging nog de hele nacht door.. dus de dansen waarschijnlijk ook...
Wij stonden daar dus echt vol afschuw te kijken.. maar blijkbaar trokken wij zon rare gezichten, dat wij dus kei hard door een paar locals uit werden gelachen.. Gewoon omdat wij het raar vonden..en voor hun was het blijkbaar normaal...
De volgende morgen aan de gids toch maar uitleg gevraagd over wat het nou was. En het bleek een dans te zijn, waar alle mannen aan mee moesten doen die in het afgelopen jaar ruzie met elkaar gehad hadden.. en dan mochten ze elkaar slaan zo hard ze wilden, en na die dans was alles weer over.. en konden ze de andere ruzies het jaar erop weer uitvechten in die dans.
Voordat we gingen slapen de tent nog maar ff een paar keer gechecked, want de tarantula op de foto had dus echt n halve meter van onze tent zn holletje :s!!
Maar verder prima geslapen zonder spinnen...
De wakeupcall de volgende ochtend was weer om 6 uur.. dus meer dan op tijd.. En dag 2 werd de ¨challenge day¨genoemd, dus uitgeslapen zijn was welkom...
Challengeday.. niks te veel gezegd...De hele dag niks anders dan klimmen!! En geen paadjes die een beetje omhoog gingen.. maar alleen maar steil en trappetjes... Dus vandaag werd het wel gelijk duidelijk waarom dag 1 de easy day genoemd werd!
Maar al met al toch n goeie dag gehad, mooie uitzichten.. en dan maar wat vaker stoppen en dan doorlopen.
Vandaag was de dag dat we het hoogste punt gingen bereiken, 4215 m. Echt super lekker als je dan eindelijk bovenop die berg staat, en weet dat je daarna alleen nog maar n uurtje naar beneden hoeft te lopen tot het kamp :D
Aangekomen bij t kamp stond onze lunch al klaar. Omdat er onderweg nergens een vlak stuk was waar we konden lunchen kregen we onze lunch dus pas in t kamp waar we ook gingen slapen. Dus de lunch naar binnen gewerkt en n uurtje later was het avondeten klaar! Echt zonde, want t eten was lekker.. maar zo gauw achter elkaar was het echt veel te veel... Dus dan maar de helft laten liggen... Hopelijk hebben de porters er wel nog van gegeten... Beetje vreemd, want die aten ander eten dan dat wij kregen....
´s avonds nog met zn allen gekaart in de tent.. De gidsen Marco en Jeruza deden ook mee, heel gezellig. Maar dan merk je pas hoe moeilijk het is om én een kaartspel te vinden wat niet te moeilijk uit te leggen is (je zit toch met n taalbarriere) en dat je met veel mensen kunt spelen..
Wel werden we om 8 uur de tent uitgegaagd, want dat was de tent waar de porters in moesten slapen.. om de volgende morgen weer op tijd uit bed gejaagd te worden (wederom 10 voor 6).
Deze nacht was echt de slechtste nacht van de hele incatrail... Het zou zowieso de koudste nacht worden, omdat het de hoogste plaats was, en het waaide behoorlijk. Ook hadden we de pech dat het net helder werd, terwijl het net de hele dag bewolkt was geweest...
Dus met dikke tui, gewone kleren en dikke sokken aan in bed gekropen. en nog ijskoud gehad die nacht.. Maar goed, ook dat hoort erbij..
Dag 3, de ´beautiful day´.. We begonnen met n uurtje of 2 klimmen, en de rest van de dag zou n beetje dalen en n beetje stijgen zijn.. Prima, alles beter dan dag 2!
Ook zouden we vandaag verschillende archeologische complexen gaan bezoeken...
De route was heel mooi, wel nog wat rot trappetjes (maar daar zouden we tot aan Machu Picchu zelf niet meer vanaf komen...) maar opzich nog wel te doen. toen we eenmaal de berg over waren liepen we boven langs de jungle af.. super uitzicht! alleen jammer dat t wat mistig was.. Maar dat maakte het ook weer bijzonder.. dat je af en toe ineens weer wel wat kon zien..
Vandaag heel veel mooie planten en bloemen gezien. alleen jammer genoeg geen dieren. Je hoorde er wel n paar, maar zag er geen..
Aan het einde van de dag kwamen we weer bij een berg met uitzicht over de vallei, vanwaar je Aguas Calientes al kon zien liggen (het dorpje onder aan de Machu Picchu, nouja.. dorpje: meer n blok beton met parkeerplaatsen...)
En de belgen hadden een verrekijker bij zich, dus we konden machu picchu zelf ook al zien.. Heel grappig.. Ookal moet je nog n dag lopen.. je ziet het wel al liggen...
Deze dag was wel n beetje afzien.. mijn blaren begonnen echt pijn te gaan doen.. maarja je kunt geen kant op, dus dan maar wat langzamer en evengoed doorlopen..
Eenmaal aangekomen bij t kamp zat mieke al klaar met n biertje.. thnx! hahaha.. gelijk mn schoenen uitgegooid, slippers aan en proosten!
Ik zat nog niet eens 5 minuten, en toen kwam marco met de vraag of ik nog een tempel wilde zien. Die was 5 tot 10 min lopen..en op de vraag of het vlak was, antwoordde hij ja.. (uhm ja.. peruaans vlak dus.....). Dus ik ben nog ff met ingrid en koen (de belgen) daar heen gelopen.. De rest had geen zin meer..
Maar het was zeker de moeite waard. Een tempel die niet door Bingham was ontdekt, dus nog helemaal in staat was (iig voor 85%), deze was door peruanen ontdekt. Het was een tempel waar de maagden woonden, in afwachting tot hun offering aan de goden.
Super mooi, en vooral in combinatie met de ondergaande zon. Omdat de tempel ook weer bestond uit allemaal trappetjes ben ik boven gebleven om van t uitzicht te genieten, en zijn ingrid en koen alleen naar beneden gelopen.
Boven stond ook nog n mannetje wat de tempel moest bewaken.. Met hem aan de praat geraakt, en hij heeft mij nog allemaal bronnen laten zien en kamertjes die ik zelf niet ontdekt zou hebben, en nog wat verdere uitleg gegeven over het complex. Heel leuk dat je eindelijk wat met je Spaans kunt.
S avonds een uitgebreid buffet gekregen, want het was de laatste en ´speciale´maaltijd die we kregen van de porters. ook de avond waarop we onze fooi konden geven, en afscheid van hun konden nemen. Want de volgende ochtend moesten zij al vroeg weg om hun trein in aguas calientes te kunnen halen.
wij werden ook om 4 uur wakker gemaakt, om als eerste voor het checkpoint in de rij te kunnen staan... Best grappig eigenlijk, om met zn allen zo vroeg in de rij te staan.. en dan te ontdekken dat de mensen achter je dachten dat ze op tijd waren... Dus not!hahahaha..
Het eerste half uur met zaklamp moeten lopen, maar daarna begon het te schermeren dus je zag steeds meer...
het was nog ongeveer 1,5 uur tot aan de SunGate, waar de meesten wachtten op de zonsopgang.. Maar volgens onze gids was het mooier om die te bekijken vanaf de berg bij de Machu Picchu. Dus wij hebben de SunGate gauw achter ons gelaten, en zijn doorgelopen naar machu picchu. Rond 7 uur kwam de zon over machu picchu heen... En ik was er gelukkig net iets voor 7.. Dus daar lekker ff op de berg zitten rusten, en genieten van de zonsopgang..
Daarna nog een rondleiding van de gids gehad, en ons geërgerd aan alle dagjes mensen en vooral aan de amerikanen... Volgens mij kunnen die echt niks anders dan zich belachelijk gedragen en schreeuwen. Zelfs Annie en Gary (de amerikanen uit onze groep) ergerden zich eraan!
Na de rondleiding ging een gedeelte van onze groep de Waynapichu, berg langs de machu picchu nog beklimmen.. Maar ik had t helemaal gehad, elke stap die ik zette was er eigenlijk een te veel (volgens mij kon ik echt niet kreupeler lopen..iig zo voelde het wel), en toen ik zag hoe steil t was had ik helemaal zoiets van ´nee dankje´.. Het uitzicht zou best mooi zijn.. maar ik vond t zo ook goed genoeg..
Mieke had ook geen zin meer, dus we zijn lekker op n terrasje gaan zitten met n drankje en laterna nog ff op de berg en over machu picchu heen gekeken.
Ff later de bus naar aguas caliente gepakt, daar gegeten, nog met n porter op de foto gegaan.. die speciaal voor ons zn traditionele outfit erbij gepakt heeft.. En in de trein terug naar Ollantaytambo..
In die 2 uur ff de overbodige fotos gewist, en lekker geslapen.. In Ollantaytambo stond er al een busje klaar waar we met zn allen in konden, zo´n sprintertje.. Muziekje aan, met zn alle meezingen en wederom weer genieten van t uitzicht en de zonsondergang.. Echt lekker om na 4 dagen doorlopen eindelijk languit te zitten en niks te doen..
Al met al: prima dagen gehad, en t was allemaal de moeite zeker waard!!
De week erna nog 3 dagen spaanse les gehad, en onze stageplekken bezocht en een lekker rustig weekendje gehad... Beetje rondgelopen en gewinkeld (zonder veel te kopen..hahaha...echte hollander, kijken kijken en niet kopen). Volgens mij hebben we nu écht alle winkeltjes rond plaza de armas wel gehad.... Is wel n weekje op slippers lopen geworden.. want mn blaren verrekken t om weg te gaan.. Maar goed, ook dat zijn herinneringen aan de incatrail ;)
Het weekend erna samen met myrthe, Jordy en Dan gaan paardrijden door de omgeving. Mieke was toen n beetje ziek, dus is niet meegegaan.. Het paardrijden was best lekker.. beetje op zo´n knol door de omgeving heen sjokken. Ondertussen af en toe stoppen om wat dingen te bekijken. Hebben een berg gezien waar ontiegelijk veel paadjes en grotten doorheen waren (die duidelijk niet op grote toeristen gemaakt waren), maar wel heel leuk om doorheen te lopen/kruipen.. en nog de tempel van de maan gezien.
Na een uurtje was onze rondrit afgelopenl, en zijn we via de Cristo Blanco (heel groot,en lelijk christusbeeld (van dichtbij dan) en Sacsaywaman naar beneden gelopen, was ongeveer nog n half uurtje.. Weer in Cusco aangekomen kwamen we bij het festival van San Cristobal uit.. Een van de duizenden katholieke feesten van het moment.. Het bleek n feest te zijn waarbij alle peruanen typische locale gerechten aten, dus overal lagen de cuy´s(cavia´s) opgestapeld... maakt niet uit waar je keek, overal stapels cuys met de aardappelen erlangs, en soms zelfs cuys met hun tandjes nog, waar een paprika ingeduwd was.. Maar is wel grappig om te zien.
Deze week dus rustig aan gedaan.. Mieke moest wel beginnen met haar ochtend stage, dus ik heb wat geinternet, wat rondgelopen en boodschappen gedaan.. (ma en di) Eindelijk mooie armbandjes gevonden :D en de rest van de week dus in bed gelegen..
Vandaag ging t wat beter, dus maar naar school gelopen om te internetten.. had ons appartementje wel weer gezien.. En ik denk dat ik vanmiddag maar ff met n boek op de bank kruip of ergens de schaduw opzoek.. maar dat zien we straks wel weer!
Hasta luego!xxx Esther
Afgelopen week zou ik met mn stage beginnen, maar ze hadden vakantie, dus ik ook nog ff... Niks aan te doen ;) Achteraf gezien was t niet zo erg.. want ik ben afgelopen week ook n paar dagen flink ziek geweest..(waarschijnlijk combi van verkeerd eten en zonnesteek..) Dus dan had ik toch niet kunnen gaan.. Ik ben blij dat ik nu eindelijk iets meer zie dan alleen mn bedje en de badkamer...
Maar goed.. t vervolg van de incatrail...
Dag één ging allemaal nog prima.. Ze noemden het ook heel handig de ´easy day´...
Op dag een vroeg ik me af waar ze dat easya vandaan haalden... De hele dag evengoed klimmen en dalen.. en continue trappetjes en af en toe wat paadjes... Die paadjes zou ik de dagen erna nog wel gaan missen... Maar ondertussen continue super uitzicht en gezellig buurten met de rest van onze groep..
Waar we trouwens erg mee gemazzeld hadden.. Een groep van 4 andere nederlanders(een stel van in de 50, twee meiden van onze leeftijd), 2 belgen(van rond de 30) en 2 americanen(ook van rond de 50), stuk voor stuk hele leuke mensen..
Smiddags tijdens de lunch hadden we tijd om te rusten.. En aangezien het vrijzonnig was, maakten we er gebruik van om n kleurtje te kweken..dus de broekspijpen gingen omhoog, en lagen we daar met zn 4en in n korte broek en hemdje.. Dat hebben we geweten... binnen notime hadden we fans! hahaha... binnen 10 minuten lagen er peruaanse jongetjes naast ons te kijken hoe wij daar lagen.... Na een tijdje gingen ze weg, dus wij dachten dat ze het voor gezien hielden...
Maar toen we 5 minuten later omhoog keken, bleek dus dat ze al hun vriendjes erbij gehaald hadden, en zaten ze met zn allen vanaf boven op de berg toe te kijken...hahaha..
Na de lunch (soep, hoofdgerecht en toetje... prima eten trouwens... alle 4 de dagen zelfs!) nog n paar uurtjes verder gelopen tot ons kamp...
Daar aangekomen stonden de tenten al klaar, en kwamen de verkoopstertjes er gelijk aan met water, fris en ja hoor.. zelfs Cusqueña!!En ja.. na n dagje lopen gaat zo´n biertje er echt wel in! Die hadden we verdiend :D
In het dal waar wij sliepen bleek die avond een of ander dorpsfeest te zijn, dus wij zijn ff gaan kijken...
In het begin leek het nog een gewoon feestje met muziek, dans en heel veel bier... Maar hoe langer we bleven,hoe bizarder het werd..
Het waren allemaal mannen die dansten, en in een kring stonden, en op een gegeven moment met zn 2´en gingen dansen.. Ze droegen allemaal donkere gewaden en maskers waar alleen gaten in zaten voor de ogen.. verder was helemaal niks zichtbaar.. Ze zagen er een beetje uit als duivels met n groot kruis op de buik.. Beetje creepy...
Maar toen begon het.. Ze gingen dus in tweetallen in het midden staan.. en om de beurt begonnen ze elkaar met dikke zwepen te slaan! en niet zachtjes, maar zo hard ze konden.. Als ze elkaar n keer of 5 geslagen hadden was het volgend tweetal aan de beurt, en zo werkten ze elkaar allemaal af... En niet een of twee keer, maar echt super vaak! Even later waren ze het rondje rond, en begonnen ze weer vrolijk opnieuw, maar dit keer tilden ze hun rokken op, zodat de ander gewoon op hun benen kon slaan.. Echt te bizar voor woorden.. We hebben denk ik een uurtje staan kijken, en toen hadden we het ook wel gezien.. Maar de muziek ging nog de hele nacht door.. dus de dansen waarschijnlijk ook...
Wij stonden daar dus echt vol afschuw te kijken.. maar blijkbaar trokken wij zon rare gezichten, dat wij dus kei hard door een paar locals uit werden gelachen.. Gewoon omdat wij het raar vonden..en voor hun was het blijkbaar normaal...
De volgende morgen aan de gids toch maar uitleg gevraagd over wat het nou was. En het bleek een dans te zijn, waar alle mannen aan mee moesten doen die in het afgelopen jaar ruzie met elkaar gehad hadden.. en dan mochten ze elkaar slaan zo hard ze wilden, en na die dans was alles weer over.. en konden ze de andere ruzies het jaar erop weer uitvechten in die dans.
Voordat we gingen slapen de tent nog maar ff een paar keer gechecked, want de tarantula op de foto had dus echt n halve meter van onze tent zn holletje :s!!
Maar verder prima geslapen zonder spinnen...
De wakeupcall de volgende ochtend was weer om 6 uur.. dus meer dan op tijd.. En dag 2 werd de ¨challenge day¨genoemd, dus uitgeslapen zijn was welkom...
Challengeday.. niks te veel gezegd...De hele dag niks anders dan klimmen!! En geen paadjes die een beetje omhoog gingen.. maar alleen maar steil en trappetjes... Dus vandaag werd het wel gelijk duidelijk waarom dag 1 de easy day genoemd werd!
Maar al met al toch n goeie dag gehad, mooie uitzichten.. en dan maar wat vaker stoppen en dan doorlopen.
Vandaag was de dag dat we het hoogste punt gingen bereiken, 4215 m. Echt super lekker als je dan eindelijk bovenop die berg staat, en weet dat je daarna alleen nog maar n uurtje naar beneden hoeft te lopen tot het kamp :D
Aangekomen bij t kamp stond onze lunch al klaar. Omdat er onderweg nergens een vlak stuk was waar we konden lunchen kregen we onze lunch dus pas in t kamp waar we ook gingen slapen. Dus de lunch naar binnen gewerkt en n uurtje later was het avondeten klaar! Echt zonde, want t eten was lekker.. maar zo gauw achter elkaar was het echt veel te veel... Dus dan maar de helft laten liggen... Hopelijk hebben de porters er wel nog van gegeten... Beetje vreemd, want die aten ander eten dan dat wij kregen....
´s avonds nog met zn allen gekaart in de tent.. De gidsen Marco en Jeruza deden ook mee, heel gezellig. Maar dan merk je pas hoe moeilijk het is om én een kaartspel te vinden wat niet te moeilijk uit te leggen is (je zit toch met n taalbarriere) en dat je met veel mensen kunt spelen..
Wel werden we om 8 uur de tent uitgegaagd, want dat was de tent waar de porters in moesten slapen.. om de volgende morgen weer op tijd uit bed gejaagd te worden (wederom 10 voor 6).
Deze nacht was echt de slechtste nacht van de hele incatrail... Het zou zowieso de koudste nacht worden, omdat het de hoogste plaats was, en het waaide behoorlijk. Ook hadden we de pech dat het net helder werd, terwijl het net de hele dag bewolkt was geweest...
Dus met dikke tui, gewone kleren en dikke sokken aan in bed gekropen. en nog ijskoud gehad die nacht.. Maar goed, ook dat hoort erbij..
Dag 3, de ´beautiful day´.. We begonnen met n uurtje of 2 klimmen, en de rest van de dag zou n beetje dalen en n beetje stijgen zijn.. Prima, alles beter dan dag 2!
Ook zouden we vandaag verschillende archeologische complexen gaan bezoeken...
De route was heel mooi, wel nog wat rot trappetjes (maar daar zouden we tot aan Machu Picchu zelf niet meer vanaf komen...) maar opzich nog wel te doen. toen we eenmaal de berg over waren liepen we boven langs de jungle af.. super uitzicht! alleen jammer dat t wat mistig was.. Maar dat maakte het ook weer bijzonder.. dat je af en toe ineens weer wel wat kon zien..
Vandaag heel veel mooie planten en bloemen gezien. alleen jammer genoeg geen dieren. Je hoorde er wel n paar, maar zag er geen..
Aan het einde van de dag kwamen we weer bij een berg met uitzicht over de vallei, vanwaar je Aguas Calientes al kon zien liggen (het dorpje onder aan de Machu Picchu, nouja.. dorpje: meer n blok beton met parkeerplaatsen...)
En de belgen hadden een verrekijker bij zich, dus we konden machu picchu zelf ook al zien.. Heel grappig.. Ookal moet je nog n dag lopen.. je ziet het wel al liggen...
Deze dag was wel n beetje afzien.. mijn blaren begonnen echt pijn te gaan doen.. maarja je kunt geen kant op, dus dan maar wat langzamer en evengoed doorlopen..
Eenmaal aangekomen bij t kamp zat mieke al klaar met n biertje.. thnx! hahaha.. gelijk mn schoenen uitgegooid, slippers aan en proosten!
Ik zat nog niet eens 5 minuten, en toen kwam marco met de vraag of ik nog een tempel wilde zien. Die was 5 tot 10 min lopen..en op de vraag of het vlak was, antwoordde hij ja.. (uhm ja.. peruaans vlak dus.....). Dus ik ben nog ff met ingrid en koen (de belgen) daar heen gelopen.. De rest had geen zin meer..
Maar het was zeker de moeite waard. Een tempel die niet door Bingham was ontdekt, dus nog helemaal in staat was (iig voor 85%), deze was door peruanen ontdekt. Het was een tempel waar de maagden woonden, in afwachting tot hun offering aan de goden.
Super mooi, en vooral in combinatie met de ondergaande zon. Omdat de tempel ook weer bestond uit allemaal trappetjes ben ik boven gebleven om van t uitzicht te genieten, en zijn ingrid en koen alleen naar beneden gelopen.
Boven stond ook nog n mannetje wat de tempel moest bewaken.. Met hem aan de praat geraakt, en hij heeft mij nog allemaal bronnen laten zien en kamertjes die ik zelf niet ontdekt zou hebben, en nog wat verdere uitleg gegeven over het complex. Heel leuk dat je eindelijk wat met je Spaans kunt.
S avonds een uitgebreid buffet gekregen, want het was de laatste en ´speciale´maaltijd die we kregen van de porters. ook de avond waarop we onze fooi konden geven, en afscheid van hun konden nemen. Want de volgende ochtend moesten zij al vroeg weg om hun trein in aguas calientes te kunnen halen.
wij werden ook om 4 uur wakker gemaakt, om als eerste voor het checkpoint in de rij te kunnen staan... Best grappig eigenlijk, om met zn allen zo vroeg in de rij te staan.. en dan te ontdekken dat de mensen achter je dachten dat ze op tijd waren... Dus not!hahahaha..
Het eerste half uur met zaklamp moeten lopen, maar daarna begon het te schermeren dus je zag steeds meer...
het was nog ongeveer 1,5 uur tot aan de SunGate, waar de meesten wachtten op de zonsopgang.. Maar volgens onze gids was het mooier om die te bekijken vanaf de berg bij de Machu Picchu. Dus wij hebben de SunGate gauw achter ons gelaten, en zijn doorgelopen naar machu picchu. Rond 7 uur kwam de zon over machu picchu heen... En ik was er gelukkig net iets voor 7.. Dus daar lekker ff op de berg zitten rusten, en genieten van de zonsopgang..
Daarna nog een rondleiding van de gids gehad, en ons geërgerd aan alle dagjes mensen en vooral aan de amerikanen... Volgens mij kunnen die echt niks anders dan zich belachelijk gedragen en schreeuwen. Zelfs Annie en Gary (de amerikanen uit onze groep) ergerden zich eraan!
Na de rondleiding ging een gedeelte van onze groep de Waynapichu, berg langs de machu picchu nog beklimmen.. Maar ik had t helemaal gehad, elke stap die ik zette was er eigenlijk een te veel (volgens mij kon ik echt niet kreupeler lopen..iig zo voelde het wel), en toen ik zag hoe steil t was had ik helemaal zoiets van ´nee dankje´.. Het uitzicht zou best mooi zijn.. maar ik vond t zo ook goed genoeg..
Mieke had ook geen zin meer, dus we zijn lekker op n terrasje gaan zitten met n drankje en laterna nog ff op de berg en over machu picchu heen gekeken.
Ff later de bus naar aguas caliente gepakt, daar gegeten, nog met n porter op de foto gegaan.. die speciaal voor ons zn traditionele outfit erbij gepakt heeft.. En in de trein terug naar Ollantaytambo..
In die 2 uur ff de overbodige fotos gewist, en lekker geslapen.. In Ollantaytambo stond er al een busje klaar waar we met zn allen in konden, zo´n sprintertje.. Muziekje aan, met zn alle meezingen en wederom weer genieten van t uitzicht en de zonsondergang.. Echt lekker om na 4 dagen doorlopen eindelijk languit te zitten en niks te doen..
Al met al: prima dagen gehad, en t was allemaal de moeite zeker waard!!
De week erna nog 3 dagen spaanse les gehad, en onze stageplekken bezocht en een lekker rustig weekendje gehad... Beetje rondgelopen en gewinkeld (zonder veel te kopen..hahaha...echte hollander, kijken kijken en niet kopen). Volgens mij hebben we nu écht alle winkeltjes rond plaza de armas wel gehad.... Is wel n weekje op slippers lopen geworden.. want mn blaren verrekken t om weg te gaan.. Maar goed, ook dat zijn herinneringen aan de incatrail ;)
Het weekend erna samen met myrthe, Jordy en Dan gaan paardrijden door de omgeving. Mieke was toen n beetje ziek, dus is niet meegegaan.. Het paardrijden was best lekker.. beetje op zo´n knol door de omgeving heen sjokken. Ondertussen af en toe stoppen om wat dingen te bekijken. Hebben een berg gezien waar ontiegelijk veel paadjes en grotten doorheen waren (die duidelijk niet op grote toeristen gemaakt waren), maar wel heel leuk om doorheen te lopen/kruipen.. en nog de tempel van de maan gezien.
Na een uurtje was onze rondrit afgelopenl, en zijn we via de Cristo Blanco (heel groot,en lelijk christusbeeld (van dichtbij dan) en Sacsaywaman naar beneden gelopen, was ongeveer nog n half uurtje.. Weer in Cusco aangekomen kwamen we bij het festival van San Cristobal uit.. Een van de duizenden katholieke feesten van het moment.. Het bleek n feest te zijn waarbij alle peruanen typische locale gerechten aten, dus overal lagen de cuy´s(cavia´s) opgestapeld... maakt niet uit waar je keek, overal stapels cuys met de aardappelen erlangs, en soms zelfs cuys met hun tandjes nog, waar een paprika ingeduwd was.. Maar is wel grappig om te zien.
Deze week dus rustig aan gedaan.. Mieke moest wel beginnen met haar ochtend stage, dus ik heb wat geinternet, wat rondgelopen en boodschappen gedaan.. (ma en di) Eindelijk mooie armbandjes gevonden :D en de rest van de week dus in bed gelegen..
Vandaag ging t wat beter, dus maar naar school gelopen om te internetten.. had ons appartementje wel weer gezien.. En ik denk dat ik vanmiddag maar ff met n boek op de bank kruip of ergens de schaduw opzoek.. maar dat zien we straks wel weer!
Hasta luego!xxx Esther
zaterdag 4 augustus 2007
Camino Inca!!!
hij zit er weer op.. de Incatrail!!!
Echt een super weekendje gehad!Was af en toe wel zwaar.. als je wederom duizendentrappetjes op en af moest lopen, en na de volgende bocht er weer net zo veel zag die je nog moest... Maar al met al was het super mooi! De omgeving zorgt er wel voor dat je het bikkelen zo bent vergeten.. Het enige bewijs wat ik er nu nog van heb zijn een paar mooie blaren en wat spierpijn... Maar goed, als dat alles is ;)
Vrijdagochtend werden we dus om 6 uur opgehaald door ons reisbureau en een van de porters. We werden met de bus naar KM 82 gebracht, waar het beginpunt van de Camino Inca is.. Hier moest nog even alles gechecked worden, tot paspoortnummer en studentenkaart toe.. Dus het was ff wachten..
En daarna bleek er nog een verrassing te zijn; je moest je eigen persoonlijke spullen dragen en je slaapzak. Maar wat ze niet verteld hadden was dus dat je ook je matje zelf moest dragen.. Leuk dat ze dat ff vermeld hadden.... Maar goed, die halve kilo kan er ook nog wel bij. Alleen het bevestigen aan de rugzak was het volgende probleem..
Blijkbaar kwam dit elke keer voor.. want in plaats van water, stokken en cocabladeren stonden er in no time vrouwtjes om ons heen die van die straps verkochten om dingen te bevestigen....en inerdaad..dus ook voor onze matjes... Je zou bijna zeggen dat het doorgestoken kaart was..
Maar goed.. alles zat vast dus we konden beginnen...
Helemaal vol goede moed begonnen we aan de klim. Nog vrolijk japanner spelen, want tja.. nu hadden we nog energie en kon je nog n beetje fris op de foto ;)
oeps... t is hier 6 uur.. en hebben met Jordy afgesproken dat ze om 6 uur bij ons zou zijn om ergens wat te gaan eten... Dus helaas, de rest van mn avontuur komt binnenkort....
ciao!
xxx Esther
Abonneren op:
Posts (Atom)
