Na ons Boliva avontuur hebben we het maar weer eens lekker rustig aan gedaan...
De stage begon weer volop, en aangezien we van plek gewisseld waren was het toch nog steeds wel n beetje wennen(ondanks dat het al week 2 was...) Want de peruanen moet je toch wel n beetje voor je zien te winnen en lekker actief doen.. want anders zit je de hele dag uit je neus te eten en schiet je er dus nog helemaal niks mee op. En natuurlijk vrolijk de hele dag achter je begeleider aanrennen om je patienten een beetje te leren kennen...
Ook werd het deze week tijd om ons lieftallige vreetschuurtje maar weer eens te poetsen.. Want ja, als mamalief op bezoek komt moet het wel n beetje schoon zijn.. hahaha!
De moeder van mieke kwam vrijdag namelijk aan samen met Bart. Die kwamen even 2 weekjes kijken hoe ons leventje er hier bij stond. Dus het werd 2 weken de toeristische dingen herhalen (voor zover we ze al gedaan hadden..) en sightseeing Cusco. Maar niet alleen de toeristische dingen natuurlijk. Ook onze school, onze stamkroegen, de stageplekken en niet te vergeten de achterwijken van Cusco laten zien.

Het volgende weekendje zijn we weer richting Tipon gegaan. Om er weer een gezellig dagje van te maken met Michael en Judy. We hebben dit keer de andere ruines daar in de buurt bezocht, Rumicolca en Pikillakta, die we nog niet gezien hadden. En zijn ff mee omhoog gegaan naar de Tiponruines. Maar in plaats van deze nog een keertje te gaan bekijken hebben mieke en ik er lekker een wandeling van gemaakt.. Ff een uurtje in de zon wandelen.. en esther is weer eens kreeft.. Heerlijk die zon hier :S
Toen marlies en bart de ruines ook weer voor gezien lieten stond HET eten ook al klaar voor ons... Ja hoor.. nu moesten we er aan geloven. Als je in Tipon bent, moet je natuurlijk ook de Cuy gegeten hebben.. Want dat is de specialiteit van Tipon.
Dus dan ligt er ineens een kwart cavia op je bordje, met zo'n pootje wat je lekker aan zit te kijken met alle nageltjes en alles er nog aan.... Heeeeeerlijk! Toch maar geprobeerd, maar als het aan mij ligt dan hou ik het toch maar bij de palta's en de lomo saltado's.... Cuy is toch niet helmaal mijn ding.

Het weekend erna hebben we besloten om maar weer eens lekker actief te doen.. En aangezien wij de ruines van Moras en de salineras van Maray nog niet gezien hadden viel dat mooi te combineren met mountainbiken!
Maja.. mooi... welgeteld een half uurtje hebben we 4 goede fietsen gehad, en toen was die van amy kapot... (jeps, was weer een uitje met z'n 3en.. dus dat er problemen kwamen was te verwachten) Dus gewisseld met de gids van fiets.. maja, peruanen zijn en blijven klein, en als t zadel dan niet te verzetten is kun je wel n hele fiets hebben.. maar t blijft gewoon klote...
Gelukkig was de omgeving waar we doorheenfietsen echt super mooi, dus dat maakte al heel wat goed!
En de terugweg was helemaal mooi. Toen we de route uitgefietst/gestept/gelopen hadden * (doorhalen wat niet van tooepassing is...) moesten we met de locale bus terug naar Urubamba, vanwaaruit we een andere locale bus terug naar Cusco zouden pakken.
Maar langs de bus waren ze een mamavarken met haar kleintjes aan het vangen, dus de chauffeur stapt uit om te helpen..dus wij met zn allen wachten, en al mooi zeggen 'die gaan toch niet met ons mee he??' Jawel dus! Mamavarken ging bovenop het busje, en de biggetjes gingen in de zak onder de stoelen bij Amy en Mieke!! Vonden ze heel leuk ;) Vooral toen die zak ineens door de bus op ging lopen.. hahaha.. heb me echt kapot gelachen, en de rest van de bus met mij!
Maar goed, 20 minuten in n bus met die beesten is nog wel te overleven. Gelukkig hebben we dallijk een andere bus naar Cusco dachten wij.. Maar nee hoor.. die beesten gingen weer gewoon vrolijk mee! Alleen dit keer bovenop de bus.
Ze hadden alleen niet zo heel goed gecheckt hoe ze die beesten vastgemaakt hadden.. Want al bij het eerste hobbeltje werd er ineens kei hard door de bus 'CHANCHA' geschreeuwd... En wat bleek.. Mamabig was dus van bovenaf de bus erafgevallen... ma goed dat t taaie beesten zijn, wnat vanaf 3 meter naar beneden vallen is niet niks...
Moet je je eens voorstellen... met je varkens gewoon vrolijk in de Veolia bussen mee...

De dag erna hadden we ook nog vanalles in de planning staan. Maar die vielen allemaal in duigen vanwege de ciento. In heel Peru was alles gesloten, en moesten de mensen tot 6 uur binnenblijven om geteld te worden. En dit gebeurde dus allemaal met de hand!!
Wel raar moet ik zeggen... het leek bijna alsof Cusco uitgestorven was.. Heel de stad stil en rustig, terwijl het anders altijd stikt van de mensen en niet te vergeten van de taxi's die om de seconde toeteren!
Maar goed dat marlies en bart een hotel hadden met dakterras, dus dat werd ons toevluchtsoord voor die dag. Lekker relaxen mag ook wel weer n keertje ;)

De week erop wederom lekker rustig aan gedaan. N keertje met amy gaan uiteten zodat mieke nog lekker n dagje alleen met dr moeder had, en verder ging alles gewoon zn normale gangetje.
Lekker uitrusten voor het weekend: De Full Moon Party!
Wij hadden bij god geen idee wat we er van voor moesten stellen, maar zijn toch maar gegaan.
We waren voor de verandering eens met n grote groep,dus gezellig zou het toch wel worden.
Maar een taxi gepakt naar 'Casa Montesino' waar het gehouden werd... want waar het was.. ook geen idee! Dus toen de taxi ineens een zandweggetje opging rijden kwamen de twijfels wel. Maar er kwamen er ook genoeg naar beneden,dus t zou wel kloppen. Daar eenmaal aangekomen bleek het een soort van hotelcomplex te zijn met allemaal kleine huisjes, en hele mooie beelden in de tuin.
Ze hadden er een groot kampvuur gemaakt op het pleintje, er stond een dj, en daarachter had je een geweldig uitzicht over Cusco by night! Echt super gaaf.. iedereen stond op een gegeven moment om dat vuur heen te dansen en als je opzij kijkt kijk je dus over heel cusco heen :D

De zaterdag erop bleek het feest te zijn van de 'Senor de las terramotto's' Oftewel de beschermheer van Cusco. Op het plein hadden ze allemaal torens van bamboe staan, waar vuurwerk aan bleek te zitten in allerlei vormen en maten. Heel mooi allemaal! En eindelijk eens echt vuurwerk in plaats van alleen maar de knallen waar we nog steeds elke ochtend mee wakker worden... Hier hebben we een hele tijd staan kijken, en toen zijn we nog maar 'ff' wat gaan drinken... En tja,als je er niet van uitgaat dat je nog op stap gaat sta je op een gegeven moment dus met je berschoenen en je alledaagse kleren in de kroeg te dansen!
Zondag uitslapen zat er ook niet in..Had met Amy afgesproken om naar de markt in Pisac te gaan, wat heel leuk was trouwens.. Maar kon het toch niet laten om wederom souvenirs te kopen.. Dus dan toch maar wat richting huis sturen in n pakketje ;) en daarnal hebben we lekker liggen relaxen bij het zwembad van Pisac (een van de weinige fatsoenlijke hier in de buurt...) Helaas waaide het te hard om buiten te liggen bakken..dus dan maar binnen met n boekje liggen en af en toe t water in springen.
Dus weer helemaal uitgerust voor deze nieuwe week van stage.
Langzamerhang begint de tijd ook echt te vliegen. Op mn stage gaat nog alles prima. Heb ondertussen wel een aantal patienten die ik zelf behandel en voor de rest kijk ik met de rest mee of 'help' ze weer met het geven van massages, warmtecompressen en oefeningen aan patienten.
Hoe het volgende week gaat worden is nog een verrassing, want ze gaan alle behandelruimtes verbouwen omdat er hydrotherapie bij komt. En waar ze de therapie voort gaan zetten weten ze tot nu toe nog niet... Maar ook daar komen we maandag wel weer achter.

Vanavond maar eerst eens ff een feestje gaan bouwen met Halloween. Blijkbaar is dat hier een heel groot feest dus dat kunnen we natuurlijk niet missen. Als het goed is gaan we met zn allen als heksen (als amy tenminste nog voldoende hoeden heeft kunnen kopen), want om helemaal niks te doen is ook weer zo iets.
Morgen is het allerheiligen, en dus een nationale feestdag hier, wat we mooi als gelegenheid aangrijpen om n dagje langer in Arequipa rond te kunnen kijken. Dus wij vermaken ons de komende dagen wel..
En dan is het nog 2 weken doorwerken op stage waarna het alweer tijd is om rond te gaan reizen en langzaam richting ons kikkerlandje te komen... De tijd gaat ook echt veel te snel hier! Al heb ik van de andere kant ook wel weer zin om iedereen te zien..dus n beetje een dubbel gevoel.
Maar des te meer reden om hier nog lekker van de laatste paar weekjes te gaan genieten!

xx Esther

Het vervolg van t weekendje Huancacialle.., heel kort want eigenlijk heb ik geen zin om n stukje te schrijven.. maar goed zal t toch maar doen..want anders stapelen de verhalen zich veel te veel op ;) hahah.. het is namelijk nog steeds zo dat je bijna elke dag wel weer wat meemaakt...En maar goed ook, want anders zou je je hier zo gaan vervelen, ondanks dat Cusco toch n super stad is!

Maar goed, de volgende dag in Huancacaille dus de hele vallei doorgewandeld en een paar ruines bekeken... En de hoogte, tja, die blijft maar wat raars.. Want ondanks dat wij al dik 3 maanden in Cusco zitten en toch al behoorlijk geacclimatiseerd zijn -zeg maar gerust bijna ingeburgerd..- had ik er toch last van. Dan voel je je echt n oud omatje, als je na 5 minuten omhoogklimmen al helemaal bek af bent! Leuk is anders....
Maar gelukkig was de rest van de route redelijk vlak, dus dat ging weer prima. We blijken dezelfde route gelopen te hebben als alle archeologen, van Hiram Bingham tot Gene nogiets aan toe.. In het hostel hadden ze ook allerlei boeken liggen die door de auteurs gesigneerd waren. Zij sliepen ook altijd op diezelfde plaats. En onze gids had over 2 maanden ook een expeditie met Natural Geographic op t programma staan... Dus opzich best grappig om dat te weten..
Owja.. nog ff n mythe van de incas getest... En wat blijkt, hij klopt ook nog! voor degene die meer details willen... ask amy ;)
Savonds helemaal uitgeput van die 8 uur door de heuvels lopen lekker in t cafetje/ontbijt/dinerzaal gaan zitten, ' lekkere' (verse kruiden uit de omgeving) thee erbij, want ik voelde me nog steeds beroerd.. maarja als zij zeggen dat t helpt.. kan t allicht proberen..
Judy en dr broer geleerd hoe we moeten boonanza'en.. Opzich n makkelijk spelletje.. maar ondanks dat valt t toch tegen als je ineens in het spaans uit moet gaan leggen hoe je bonen moet gaan planten en wanneer je ze op moet ruimen enzo!En dat je kaarten niet op soort mag leggen blijkt ook een moeilijke opgave te zijn..
Maar al met al is t toch gelukt, een super gezellige avond geworden... en daarna lekker bed in gekropen met n lekker warme kruik! Want in plaats van een muur en een dak dat dicht is, had onze kamer aan een kant alleen maar een zeil hangen, en een heel groot tochtgat in t dak van 1M2
De volgende dag zijn we naar Quillabamba gegaan, wederom langer in de auto zitten dan beloofd.. maar goed daar waren we ondertussen aan gewend..
Eerst naar n watervalletje gegaan, daar ff onder gestaan, best lekker fris moet ik zeggen. Want in Quillabamba heerst dus echt een tropisch klimaat in tegenstelling tot in Cusco (helaas...)
Daarna een lekker verse fruitsalade gegeten. Het duurde wel ff voordat je m kreeg, maar ze moesten blijkbaar al t fruit nog uit de bomen gaan plukken voordta ze het maakten.. .Dus ja je moet ff wachten, maar dan krijg je ook wat!
Ondertussen wordt je alleen lekgestoken door de muggen, maar goed.. kleinigheidje houd je toch
Daarna met zn allen naar t zwembad gegaan.. maar dat Quillabamba niet toeristisch is dat bleek wel weer! Amy, Mieke en ik waren daar dus echt een attractie.. Ze hadden volgens mij nog nooit gringita's gezien daar, en al helemaal niet drie blonde meiden bij elkaar! Het was zelfs zo erg dat echt iedereen ons aan aan het staren was, en sommige mensen gingen zelfs fotos maken van ons, alsof wij een of andere toeristische attractie waren.....
Maar goed... de omgeving en t klimaat maakte weer veel goed. Daar dus n paar uurtjes gelegen, en weer terug de auto in op naar Cusco.. En ik kan je vertellen.. dat is geen pretje als je buik nog steeds van de wap is.. :S

Daarna weer een weekje stage gehad. Dit keer op de volgende plaats, en wel revalidatiekliniek 'Hogar clinica San Juan de Dios'.
Een hele mond vol. maar wel een heel stuk beter dan de vorige.. Ik werk nu met volwassenen met allerlei aandoeningen.. maar binnenkort een heel stuk over allebei de stageplaatsen met fotos erbij... Heb t vandag geprobeerd, maar om een of andere reden tref ik altijd een computer die niet wil uploaden! Dus hopelijk vind ik er binnenkort eentje die t wel wil doen.


Om onze avonturen te vervolgen... het weekend erna zijn we (wederom Mieke, Amy en ik) naar Bolivia gegaan, omdat we ons visum moesten verlengen. En laat dat nou net t makkelijkste gaan als je n weekendje t land uit gaat....
Dus wij wat moois uitgezocht, Rurenabaque, de jungle van Boliva.
Dus vol goede zin op naar La Paz met de bus. Maar daar begon t al mee, wij hadden plaatsen gereserveerd met meer beenruimte (wel zo handig als hollander in n peruaanse bus..) maar die waren ineens veranderd.. Dus wij ff gezeurd en gelukkig kregen we die alsnog. Al waren ze er niet blij mee.. Maar goed hun probleem, want wij boeken niet voor niks al zo vroeg..
De bus zou verwarming en dekens hebben.. maar bleek geen van beide te hebben. Dus dat was 13 uur in een ijs en ijskoude bus zitten!! Heerlijk!
Eindelijk gearriveerd in La Paz een hostal gezocht, en een van de politiemannekes was zo aardig om een veilige taxi voor ons te regelen. Zijn naam en registratienummer en alles werd zelfs genoteerd. Dus dat zat wel goed. La Paz is voor gringo's namelijk een heel onveilige stad.. dus opletten is er wel bij.
In het centrum aangekomen al gauw zat een hostal gevonden en lekker de stad in.. Dachten wij...
Nog geen 5 minuten rond aan het wandelen, en mieke werd al in dr gezicht gespuugd. DE standaardtruc om toeristen te beroven.. Gelukkig had amy het al gauw zat in de gaten en konden wij haar uit de menigte trekken. Niks gejat, maar zoveel kans hadden ze ook niet, want er zat werkelijk niks waardevols in de rugzak. Of ze moeten heel blij worden van n paar flesjes water...
Dus toen maar n terrasje opgezocht en daar de rest van de ochtend gezeten. Smiddags heel ff snel geshopt, en daarna kwamen we t Hard Rock Cafe tegen, waar we ons dus de rest van de dag vermaakt hebben met Boonanza, Machiavelli en alle voorgerechten en cocktails uitproberen :)
De volgende ochtend vroeg naar t vliegveld, bleek onze vlucht gecancelled te zijn ivm te dichte mist..
Wij naar t reisbureau bellen, bleek dat ze evt een andere optie voor ons hadden, endat was een andere jungle in boliva, dicht bij Cochabamba. Maar die vlucht ging pas savonds. En wij zouden om 9 uur sochtends vertrekken.. Dus wij afgesproken dat we tot 4 uur zouden wachten, vlogen ze dan wel gingen we alsnog naar Rur. Zo niet.. dan wilden we wel naar Cochabamba.
Maar helaas.. alle vluchten van die dag waren gecancelled... Dus wij wederom 13 uur wachten.. Dus maar lekker buiten in t zonnetje gaan liggen tot we eindelijk verder konden. Dus t vliegveld van La Paz kennen we onderhand op ons duimpje (is niet zo groot, maar toch ;) )
Savonds aangekomen in Cochabamba ging t allemaal prima, opgehaald op t vliegveld met n dikke 4x4, alle papieren netjes in n mapje, nog n ubercharmante pet gekregen, rondje stad, en naar een mooi 4* hotel gebracht. Ze hadden wat suggesties voor barren en restaurantjes opgeschreven.. en die moeten natuurlijk uitgeprobeerd worden! Dus wij savonds nog op stap in Cochabamba, echt lekker.. je bent daar niet zo erg de gringo als hier in Cusco, dus wij konden lekker onze gang gaan zonder continue lastig gevallen te worden... Prima avondje gehad dus!
De volgende ochtend begon ook nog goed, de gids met taxi was zelfs te vroeg... maar daarna begon de ellende...
een taxicauffeur die tot 3 uur gwerkt had, en sochtends weer om 6 uur klaar moest staan.. Hij reed ook echt als n idioot! en dat heeft zn gevolgen gehad... tot 2 x toe een lekke band!! (en de velg naar de klote..)en dat gewoon door op een recht stuk (!) over stenen heen te rijden die in een duidelijk zichtbare rode strook lagen!
Dus band verwisseld, en 5 min later was t weer raak.. wederom n lekke band. Van n collega taxi weer n band geleend,en t laatste stuk dus op slakkengang naar t hotel gehobbeld...
T hotel was opzich prima, allemaal kleine huisjes, waar er eentje van voor ons was, klein zwembadje erbij, en prima keuken en barretje. Eindelijk weer eens lekker buiten kunnen zitten savonds!
Dat heb ik hier wel echt gemist.. lekker een terrasje kunnen pakken savonds.. Omdat t in cusco om 6 uur al koud en donker is kun je dat dus wel vergeten..
De volgende dag stond n jungletocht op t programma met veel wilde dieren....MMM... als ze 3 apen *(apenheul is nog leuker...) die vrij rondrennen en 5 papagaaien in n kooi een wilde dieren park noemen.... tja, en dan ook nog n gids die niks weet, zelfs de route niet, zelf geen water of iets bij zich heeft en t dus van ons moet hebben.. en ons 4 uur langer laat lopen voor n waterval waar geen water in blijkt te staan.... Lekker dagje dus!
De volgende dag stond wederom n jungletocht op t programma met canyoningen en abseilen..
Gids wist wederom niks, had niet verteld dat we veel water mee moesten nemen (hadden wel wat , maar achteraf te weinig..) we waren afhankelijk van n 13 jarig jongetje wat de weg wel kende, moesten door n beek omdat er ineens geen pad meer bleek te zijn (en dan n uur zoeken naar de route...) Opzich was dat niet zo erg.. maar dan zit je nog n uur te wachten tot ze eindelijk de touwen voor t abseilen klaar hebben hangen, en dan blijkt t 1.5 minuut de man te zijn, en dan mag je daarna weer dezelfde route van 2 uur teruglopen door de jungle voor die ene keer abseilen.. Oftewel al met al grote verwachtingen waar helemaal niks van uitkwam.
maar goed, tot zo ver dachten wij, de volgende dag konden we sochtends nog relaxen bij t zwembad en n beetje bakken voordat we weer terug gingen naar Cochabamba. Maar ook dat viel in t water.. en letterlijk! Die nacht en dag bleek uitermate geschikt te zijn voor de eerste tropische storm sinds maanden! Dus dat bakken konden we wel vergeten.
De terugweg hadden we gelukkig een andere chauffeur.. maar ze krigjen hier hun rijbewijs echt bij pakje boter.. want ook deze reed weer als n idioot!Die volgens mij ook nog nooit commentaar van vrouwen had gehad op zn rijstijl, want echt leuk vond ie t niet blijkbaar.. maar dat is zijn pr0bleem.. wij wilden toch graag weer heel in Cusco aankomen!
Aangekomen in Cochabamba wilde onze gids ons naar t hotel brengen... Maar ten eerste was t n heel ander hotel dan van te voren, en ten tweede, 2 uur later ging onze vlucht.. dusse op naar t vliegveld!! en dan nog raar staan te kijken.... Echt een gids van niks dus..
En ja hoor.. t kon ook niet anders.. aangekomen op t vliegveld had onze vlucht vertraging...
In La Paz aangekomen maar gauw n hostel gezocht, wederom t Hard Rock Cafe opgezocht, want dat had goed eten en was 'veilig'.. En de volgende dag met de bus terug naar Cusco..
Ook weer 2 uur vertraging. Een uur rondjes gereden, daarna moesten alle mannen er ineens uit (we stonden bij n tankstation toen) toen ineens de vrouwen ook... en toen gingen ze tanken. Ze wilden niet vertellen wat er aan de hand was, maar er zal daar dan wel n wet zijn dat je niet met n volle bus mag tanken.. of wat dan ook..
De rest naar Cusco ging gelukkig wel prima.. en de verwarming deed t ook nog, maar nu n beetje te goed.....

Dus aangekomen in Cusco maar gelijk gaan klagen bij t reisbureau over wat er allemaal fout is gegaan.. en we zijn nu 3 weken verder.. en hebben nog steeds geen oplossing..
Ma we zijn koppige Nederlanders, dus we gaan ze net zo lang lastigvallen totdat ze met een tegemoetkoming komen...

Tot zover ons boliva avontuur...
De rest komt binnekort werl weer, ben de computer ondertussen wel weer ff zat ;)

xx Es

Zow.. eindelijk weer eens een berichtje van mij... In de afgelopen weken is er hier een hele hoop gebeurd. Mijn eerste stage is afgerond (alleen nog ff mn beoordeling ophalen), we zijn naar Tipon geweest, we zijn naar Huancacaille enQuillabamba geweest voor een weekendje en op dit moment zit ik wederom weer eens op een vliegveld in Bolivia te wachten op onze vlucht..

Om maar te beginnen bij het begin; Net zoals elke andere stad/dorp is Cusco ook klein, en leer je zo iedereen kennen. Dus ook alle Hollanders.. Een van die Hollanders die we hebben leren kennen is Michael, die hier een huis aan het bouwen is in Tipon, getrouwd is met Judy (een peruaanse). Zij hadden ons uitgenodigd om een keer naar Tipon te komen, de ruines daar te bekijken (want daar komt bijna geen enkele toerist), hun huisje te bekijken (wat overigens een heel mooi ding is!! lijkt bijna een vakantiehuisje.. ) en gelijk op bezoek te gaan bij de sjamaan sr.Martín.
Ok, prima, zo gezegd maar niet zo gedaan... Eindelijk toch maar een datum geprikt, en een dag later zaten mieke en ik in de bus naar Tipon. Lekker de hele middag bij hun in het zonnetje in de tuin gezeten, biertje er bij (nee zeggen met een leeg glas voor je kennen ze niet...), een uurtje rondgewandeld bij de ruines, naar beneden met een taxicauffeur die achteraf een open pak wijn in zijn taxi had staan, mét n gebruikt glas.. :S (een van de velen dodenritten hier trouwens... )Volgens mij krijgt echt iedereen hier zijn rijbewijs bij een pakje boter!!
Maar goed, gelukkig heel beneden gekomen, daarna weer terug naar Michaels en Judy´s huisje, stond een salade klaar, met rocoto... en geloof me: die pepers zijn heel sterk! Dus dat biertje heb je er wel bij nodig ;)
Nog ff lekker binnen bij de open haard gezeten en op naar de sjamaan!
Een heel aparte ervaring moet ik zeggen. Je komt gewoon bij iemand thuis, die gewoon n petje op heeft en een spijkerbroek aan. En dat blijkt de sjamaan te zijn. maar goed het petje werd verwisseld voor een typische muts, en de zak met cocabladeren werd uitgestrooid over de tafel, ik moest er 3x op blazen en dan begint die kerel in eens vanalles te vertellen over jou en je toekomst... Hele vage dingen..dus ben benieuwd wat er van uit gaat komen!We zullen het vanzelf zien....
Nog wat nieuwe ´positive energie´ gekregen van die kerel, want volgens hem had ik die te weinig, dus moest ik op een krukje gaan zitten onder een opgezette condor, stenen vasthouden en dan krijg je bloemen en een of ander heel sterk ruikend bloemenwatertje over je heen gespuugd... Heerlijk!!!
Maar goed, dat hebben we ook weer eens meegemaakt. En om de dag helemaal in stijl af te sluiten zijn we nog maar wat bitterballen en drop gaan eten bij Tres Mundos, het nederlandse restaurantje hier (en de eigenaar is wederom weer een vriendje van Michael).

Judy heeft ook een eigen reibureautje hier in Cusco, dus die zou voor Mieke, Amy en mij wel een leuk tripje regelen naar de jungle. Hele mooie verhalen en fotos, dus wij op naar Huncacaille en Quillabamba. Lekker in een supermooi hotel bij de rivier logeren, douchen in watervallen en een mooie trektocht maken. En dat maar op 5 uurtjes rijden afstand. Tenminste dat waren de verhalen...
Het begon allemaal prima.. totdat we een paar uur aan het rijden waren en een bergpas over moesten steken. Boven op die bergpas was het zo mistig dat je nog niet eens 2 meter voor je kon kijken!!En dan zit je daar op een smal weggetje, langs een diepe afgrond met een kerel die denkt dat hij michael shumacher is! Gelukkig was het de broer van Judy, dus zij kon behoorlijk op hem inpraten om dat gaspedaal toch maar los te laten..
Toen we eindelijk door die dikke mist heen waren, kwam het volgende oponthoud er alweer aan.. Ze waren alle wegen aan het asfalteren, dus wij moesten een half uur wachten omdat ze toen net bezig waren. Ok prima, is een reden om ff de benen te strekken. En die kereltjes die het verkeer moesten regelen vonden het maar al te geweldig, 3 blonde meiden.. dus die moesten ook ff mee op de foto...
Daarna weer vrolijk verder gereden, kwamen we een afgesloten brug tegen,dus dat werd weer een omweg.
Doordat we daar al zo veel tijd door verloren waren wilde Judy een ´shortcut´ nemen. Maar ze kende hem alleen vanaf de andere kant, en in het daglicht.. Dus dat werd ook weer zoeken, en 100 keer stoppen om de weg te vragen. Toen we eindelijk de afslag gevonden hadden en over allemaal die hobbelzandweggetjes door de net niet jungle heen aan het rijden waren (stonden wat bananen- en paltabomen maar dan houdt t op..) bleken er allemaal bergriviertjes over de wegen heen te stromen omdat het de dag ervoor kei hard geregend had...
Een kleintje is niet zo erg, maar als die dingen opeens 4 meter breed zijn, met een waterval en afgrond erlangs zijn ze ineens niet meer zo grappig.
Omdat we het niet helemaal vertrouwden hebben we maar gewoon onze schoenen uitgetrokken en zijn er doorheengelopen, en judys broer (judy en hij geloofden dat t wel ging... ma ok ) is er met de auto achteraangereden.
Weer onderweg dachten we dat we er bijna waren en dat we wel alle pech gehad hadden...
Niet dus! Was nog een paar uur verder, en dan kom je ook nog 6 eigenwijze stieren tegen die zin hadden om met elkaar te vechten en absoluut niet uit wilden wijken voor de auto! Dus dan zit je daar ook weer een dik half uur achter...
Dus al met al kwamen we pas 13 uur later aan in Huancacaille... Daar nog ff wat gedronken, en toen maar bed in gedoken om nog een paar uurtjes rust te hebben voordat we aan te hike gingen beginnen..


tot zover voor nu.. We moeten ff in gaan checken, want anders missen we ons vliegtuig terug naar La Paz, en dus ook onze bus terug naar Cusco..