Na ons Boliva avontuur hebben we het maar weer eens lekker rustig aan gedaan...
De stage begon weer volop, en aangezien we van plek gewisseld waren was het toch nog steeds wel n beetje wennen(ondanks dat het al week 2 was...) Want de peruanen moet je toch wel n beetje voor je zien te winnen en lekker actief doen.. want anders zit je de hele dag uit je neus te eten en schiet je er dus nog helemaal niks mee op. En natuurlijk vrolijk de hele dag achter je begeleider aanrennen om je patienten een beetje te leren kennen...
Ook werd het deze week tijd om ons lieftallige vreetschuurtje maar weer eens te poetsen.. Want ja, als mamalief op bezoek komt moet het wel n beetje schoon zijn.. hahaha!
De moeder van mieke kwam vrijdag namelijk aan samen met Bart. Die kwamen even 2 weekjes kijken hoe ons leventje er hier bij stond. Dus het werd 2 weken de toeristische dingen herhalen (voor zover we ze al gedaan hadden..) en sightseeing Cusco. Maar niet alleen de toeristische dingen natuurlijk. Ook onze school, onze stamkroegen, de stageplekken en niet te vergeten de achterwijken van Cusco laten zien.

Het volgende weekendje zijn we weer richting Tipon gegaan. Om er weer een gezellig dagje van te maken met Michael en Judy. We hebben dit keer de andere ruines daar in de buurt bezocht, Rumicolca en Pikillakta, die we nog niet gezien hadden. En zijn ff mee omhoog gegaan naar de Tiponruines. Maar in plaats van deze nog een keertje te gaan bekijken hebben mieke en ik er lekker een wandeling van gemaakt.. Ff een uurtje in de zon wandelen.. en esther is weer eens kreeft.. Heerlijk die zon hier :S
Toen marlies en bart de ruines ook weer voor gezien lieten stond HET eten ook al klaar voor ons... Ja hoor.. nu moesten we er aan geloven. Als je in Tipon bent, moet je natuurlijk ook de Cuy gegeten hebben.. Want dat is de specialiteit van Tipon.
Dus dan ligt er ineens een kwart cavia op je bordje, met zo'n pootje wat je lekker aan zit te kijken met alle nageltjes en alles er nog aan.... Heeeeeerlijk! Toch maar geprobeerd, maar als het aan mij ligt dan hou ik het toch maar bij de palta's en de lomo saltado's.... Cuy is toch niet helmaal mijn ding.

Het weekend erna hebben we besloten om maar weer eens lekker actief te doen.. En aangezien wij de ruines van Moras en de salineras van Maray nog niet gezien hadden viel dat mooi te combineren met mountainbiken!
Maja.. mooi... welgeteld een half uurtje hebben we 4 goede fietsen gehad, en toen was die van amy kapot... (jeps, was weer een uitje met z'n 3en.. dus dat er problemen kwamen was te verwachten) Dus gewisseld met de gids van fiets.. maja, peruanen zijn en blijven klein, en als t zadel dan niet te verzetten is kun je wel n hele fiets hebben.. maar t blijft gewoon klote...
Gelukkig was de omgeving waar we doorheenfietsen echt super mooi, dus dat maakte al heel wat goed!
En de terugweg was helemaal mooi. Toen we de route uitgefietst/gestept/gelopen hadden * (doorhalen wat niet van tooepassing is...) moesten we met de locale bus terug naar Urubamba, vanwaaruit we een andere locale bus terug naar Cusco zouden pakken.
Maar langs de bus waren ze een mamavarken met haar kleintjes aan het vangen, dus de chauffeur stapt uit om te helpen..dus wij met zn allen wachten, en al mooi zeggen 'die gaan toch niet met ons mee he??' Jawel dus! Mamavarken ging bovenop het busje, en de biggetjes gingen in de zak onder de stoelen bij Amy en Mieke!! Vonden ze heel leuk ;) Vooral toen die zak ineens door de bus op ging lopen.. hahaha.. heb me echt kapot gelachen, en de rest van de bus met mij!
Maar goed, 20 minuten in n bus met die beesten is nog wel te overleven. Gelukkig hebben we dallijk een andere bus naar Cusco dachten wij.. Maar nee hoor.. die beesten gingen weer gewoon vrolijk mee! Alleen dit keer bovenop de bus.
Ze hadden alleen niet zo heel goed gecheckt hoe ze die beesten vastgemaakt hadden.. Want al bij het eerste hobbeltje werd er ineens kei hard door de bus 'CHANCHA' geschreeuwd... En wat bleek.. Mamabig was dus van bovenaf de bus erafgevallen... ma goed dat t taaie beesten zijn, wnat vanaf 3 meter naar beneden vallen is niet niks...
Moet je je eens voorstellen... met je varkens gewoon vrolijk in de Veolia bussen mee...

De dag erna hadden we ook nog vanalles in de planning staan. Maar die vielen allemaal in duigen vanwege de ciento. In heel Peru was alles gesloten, en moesten de mensen tot 6 uur binnenblijven om geteld te worden. En dit gebeurde dus allemaal met de hand!!
Wel raar moet ik zeggen... het leek bijna alsof Cusco uitgestorven was.. Heel de stad stil en rustig, terwijl het anders altijd stikt van de mensen en niet te vergeten van de taxi's die om de seconde toeteren!
Maar goed dat marlies en bart een hotel hadden met dakterras, dus dat werd ons toevluchtsoord voor die dag. Lekker relaxen mag ook wel weer n keertje ;)

De week erop wederom lekker rustig aan gedaan. N keertje met amy gaan uiteten zodat mieke nog lekker n dagje alleen met dr moeder had, en verder ging alles gewoon zn normale gangetje.
Lekker uitrusten voor het weekend: De Full Moon Party!
Wij hadden bij god geen idee wat we er van voor moesten stellen, maar zijn toch maar gegaan.
We waren voor de verandering eens met n grote groep,dus gezellig zou het toch wel worden.
Maar een taxi gepakt naar 'Casa Montesino' waar het gehouden werd... want waar het was.. ook geen idee! Dus toen de taxi ineens een zandweggetje opging rijden kwamen de twijfels wel. Maar er kwamen er ook genoeg naar beneden,dus t zou wel kloppen. Daar eenmaal aangekomen bleek het een soort van hotelcomplex te zijn met allemaal kleine huisjes, en hele mooie beelden in de tuin.
Ze hadden er een groot kampvuur gemaakt op het pleintje, er stond een dj, en daarachter had je een geweldig uitzicht over Cusco by night! Echt super gaaf.. iedereen stond op een gegeven moment om dat vuur heen te dansen en als je opzij kijkt kijk je dus over heel cusco heen :D

De zaterdag erop bleek het feest te zijn van de 'Senor de las terramotto's' Oftewel de beschermheer van Cusco. Op het plein hadden ze allemaal torens van bamboe staan, waar vuurwerk aan bleek te zitten in allerlei vormen en maten. Heel mooi allemaal! En eindelijk eens echt vuurwerk in plaats van alleen maar de knallen waar we nog steeds elke ochtend mee wakker worden... Hier hebben we een hele tijd staan kijken, en toen zijn we nog maar 'ff' wat gaan drinken... En tja,als je er niet van uitgaat dat je nog op stap gaat sta je op een gegeven moment dus met je berschoenen en je alledaagse kleren in de kroeg te dansen!
Zondag uitslapen zat er ook niet in..Had met Amy afgesproken om naar de markt in Pisac te gaan, wat heel leuk was trouwens.. Maar kon het toch niet laten om wederom souvenirs te kopen.. Dus dan toch maar wat richting huis sturen in n pakketje ;) en daarnal hebben we lekker liggen relaxen bij het zwembad van Pisac (een van de weinige fatsoenlijke hier in de buurt...) Helaas waaide het te hard om buiten te liggen bakken..dus dan maar binnen met n boekje liggen en af en toe t water in springen.
Dus weer helemaal uitgerust voor deze nieuwe week van stage.
Langzamerhang begint de tijd ook echt te vliegen. Op mn stage gaat nog alles prima. Heb ondertussen wel een aantal patienten die ik zelf behandel en voor de rest kijk ik met de rest mee of 'help' ze weer met het geven van massages, warmtecompressen en oefeningen aan patienten.
Hoe het volgende week gaat worden is nog een verrassing, want ze gaan alle behandelruimtes verbouwen omdat er hydrotherapie bij komt. En waar ze de therapie voort gaan zetten weten ze tot nu toe nog niet... Maar ook daar komen we maandag wel weer achter.

Vanavond maar eerst eens ff een feestje gaan bouwen met Halloween. Blijkbaar is dat hier een heel groot feest dus dat kunnen we natuurlijk niet missen. Als het goed is gaan we met zn allen als heksen (als amy tenminste nog voldoende hoeden heeft kunnen kopen), want om helemaal niks te doen is ook weer zo iets.
Morgen is het allerheiligen, en dus een nationale feestdag hier, wat we mooi als gelegenheid aangrijpen om n dagje langer in Arequipa rond te kunnen kijken. Dus wij vermaken ons de komende dagen wel..
En dan is het nog 2 weken doorwerken op stage waarna het alweer tijd is om rond te gaan reizen en langzaam richting ons kikkerlandje te komen... De tijd gaat ook echt veel te snel hier! Al heb ik van de andere kant ook wel weer zin om iedereen te zien..dus n beetje een dubbel gevoel.
Maar des te meer reden om hier nog lekker van de laatste paar weekjes te gaan genieten!

xx Esther